خانواده، نقطه آغاز سبک زندگی

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا و به نقل از صاحب نیوز؛ سبک و روش زندگی ایرانی اسلامی همانند مجرّد زندگی دارای ابعاد متکثر و متنوعی است، از ظرافت های زمانی و ملاحظات مکانی و دقت های فردی و اجتماعی سرشار است، این نوشتار پس از بیان کلیاتی هر چند محدود در صدد آن است که امّهات مطالبی بپردازد که مطالعه متن، خواننده را برای کیفیت بخشیدن به زندگی همراهی نماید، بدیهی است که انتخاب صحیح نقطه طلایی بحث و تبیین و توضیح آن می تواند به اهمیت و فوریت این عنوان -که به تعبیر من توسط معمار بزرگ فرهنگ و ادب این سرزمین مورد توجه و تأکید قرار گرفته است- بیفزاید.

به نظر می رسد ریشه های این تفکر و زادگاهی که می تواند برای فرد و جامعه حیات طیبه را به ارمغان آورد کانون خانواده است. نهاد خانواده چه بدخواهان این نهاد پاک بخواهند چه نخواهند مرکز تمام اتفاقات در سطح اجتماع بشری است. خانواده میزبان اصلی و سرزمین رویش و پرورش این تفکر است. چگونه می توان به سبک زندگی اندیشید و خانواده را بلافاصله در مرکز توجه قرار نداد. قدم های آغازین و پایانی افراد در دوران کوتاه یا طولانی عمرشان در فضایی شکل می گیرد که تفکرات حاکم بر آن فضا دختر و پسر ایرانی را راهی جامعه می کند. راهی مدرسه و دانشگاه، محیط کار و اشتغال، آماده شدن برای ازدواج و انتقال مفاهیم پر کاربرد خانواده خود به خانه جدیدشان می کند و این زنجیره همچنان ادامه پیدا می کند.

خاندان‌های بزرگی از تجار یا روحانیون یا دانشگاهیان و دیگر صنوف مختلف نسل به نسل سبکی از زندگی را منتقل کرده اند که برخی جامعه را به سمت اهداف اصیل قرآن کریم رهنمون کرده و برخی نسل به نسل نمایش تباهی و ویرانگری بوده اند و هستند.

هرکس هم اکنون مخاطب سخن ماست با خود بیندیشد که در خانواده‌ی خود در حال ساختن چگونه موجودی است و یا در حال ساخته شدن چگونه انسانی است.

سبک زندگی اسلامی محل رشد و نموّش، خانواده است. اینجا همان جایی است که می توان به صورت مصداقی از شئون مختلف زندگی پرده برداری کرد و به جوهره‌ سبک زندگی اسلامی ایرانی نزدیک تر شد. به عنوان مثال مایلم که به ارزش ذاتی علم در این ایام شیوع کرونا که همگان منتظر معجزه علم در درمان آن هستند اشاره کنم. عقلانیت و خردورزی، اندیشه را اجر نهادن چگونه می تواند شاکله‌ی سخنان فرزند یک خانواده را تشکیل دهد؟

قرآن می فرماید:« ادْعُ إِلَى سَبِیلِ رَبِّکَ بِالْحِکْمَةِ وَالْمَوْعِظَةِ الْحَسَنَةِ وَجَادِلْهُمْ بِالَّتِی هِیَ أَحْسَنُ »- سوره نحل آیه 125

شما بدون هیچ گونه تفسیر و ترجمه ای درمی یابید که اگر پدر و مادری اینگونه با فرزندانشان معاشرت کنند و مستمراً خانواده از این غذای بهشتی ارتزاق کنند، چگونه می توان تصور نمود که خانواده مورد نظر در تصمیمات زندگی از عنصر تدبیر و دوراندیشی بی بهره باشد؟ چگونه می توان باور داشت که این خانواده در چنبره‌ی جدال ها و نزاع های خانوادگی که خانمان سوز و موجبات بی آبرویی را فراهم می سازد اسیر شوند؟ چگونه می توان فرزندان این خانواده را درگیر بغض های فروخفته و فشارهای عصبی دانست؟

این سوال ها می تواند به قدری گسترش یابد که از حوصله‌‌ی بحث خارج شویم، این همان سبکی است که قبلاً اشاره شد زمان و مکان بردار نیست. بشر به هر عصری که برسد این آیه کریمه بر تارک جهان علم می درخشد و در زندگی اثرات حیاتی و آرامش بخش خواهد داشت.

دکتر محمین تفرشی؛ دکترای علوم قرآن و حدیث – استاد دانشگاه