به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا به نقل از هرمز؛ «ع» «ش» «ق» را اگر نتواستید معنا کنید شهدا بازماندگان «عشق» هستند، داستان عشق لیلی و مجنون، رستم و تهمینه، شیرین و فرهاد شاید فقط در افسانه ها باشد اما همت و بدیهیان، باکری و مدرس و زوج جوان سیاهکلی ایرانی که نام عاشقانه هایشان یادت باشد است در همین دنیای واقعی هستند.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, هرمز,«با هر جان کندنی که بود برایش قرآن گرفتم تا راهیش کنم، لحظه آخر به حمید گفتم حمید تو رو به همون حضرت زینب(س) هرکجا تونستی تماس بگیر، گفت «هرجور باشه حتماً بهت زنگ می‌زنم، فقط یه چیزی، از سوریه که تماس گرفتم چطوری بگم دوستت دارم؟ اونجا بقیه هم کنارم هستن، اگه صدای منو بشنون از خجالت آب میشم»؛ به حمید گفتم پشت گوشی به جای دوستت دارم بگو یادت باشه! من منظورت رو می‌فهمم، از پیشنهادم خوشش آمده بود، پله‌ها را که پایین می‌رفت برایم دست تکان می‌داد و با همان صدای دلنشینش چندباری بلند بلند گفت «یادت باشه! یادت باشه!» لبخندی زدم و گفتم: یادم هست! یادم هست».
,درست است که آنها در جنگ و خون بودند و ابزارهایشان سخت و خشن بود اما دلهایشان آرام، افکارشان نرم و قلمشان پر از مهر و عطوفت بود، آنها رام همان خدایی بودند که «آرام بخش دلها است» پیرو خاندان عصمت و طهارت(ع) بودند، وجب به وجب خاک جبهه را کربلا می دیدند و نیک دریافته بودند که در چه راهی قدم گذاشته اند و با چه افرادی در حال جنگ و ستیز هستند، آنها مصداق بارز «اِنّی سِلْمٌ لِمَنْ سالَمَکُمْ وَ حَرْبٌ لِمَنْ حارَبَکُمْ، من درصلحم با کسی که با شما صلح است و در جنگم با هرکس که با شما به جنگ است» هستند.
,شهدا اگرچه راهشان سخت اما شناختشان راحت است، زندگی آنها در سکوت و خفا و چشم و هم چشمی های زنانه و مردانه نبود و کار را فقط برای رضای خدا انجام می دادند اگر در جایی فساد می دیدند در مقابلش می ایستادند، حق را نه فقط برای خانواده خود بلکه عدالت را جور دیگری معنا می کردند بعید هم نیست زیرا راهشان راه حسین(ع) است و دادن سرها و فرزندان بیشتر را عین عدالت خواهی می دانستند و در این راه سبقت می گرفتند.
,نسل پس از جنگ سخت بسترش رسانه است و الگوی فرزندانشان انواع سلبریتی ها و اینفلوئنسرهایی است که در فضای مجازی در پی جذب فالورهستند اما شهدا در جنگ سخت نیز الگوی نرمی داشتند، حتی اگر دور حتی اگر نزدیک منسب جا و مکان نمی شدند و خود را غرق در پست های سیاسی و خودنمایی های فرهنگی نمی کردند، من و تو برایشان ما بود و منیت و غرور نداشتند، آری جنگ نرم ادامه همان جنگ سختی است که انتخاب الگوی آن با من و تو است.
,,
انتهای پیام/
]
ارسال دیدگاه