خادم مجاهدی که اهل میز و صندلی نبود

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از راه آرمان؛ روایت فراق سخت وبس تلخ است ، واین بار قصه فراق را باید برای فرزند دیار کریمان ، فرمانده ثاراللهیان حاج قاسم سلیمانی نوشت . مردی که همه عالم در غم فراقش اشک ماتم ریختند. و چقدر سخت است نوشتن برای حاج قاسم

اگرچه این دومین باراست که در مدح او دست به قلم می شوم اما این بار نوشته ام رنگ و بوی دیگری دارد انگار که جنس غمش فرق میکند

حاج قاسم ،
چه سخت است در وصف تو گفتن ، و چه دشوار در مدح تو نوشتن ، اما زمزمه این یک بیت ( در پیکرش دیدم گریز روضه خوان ها ، هم روضه ی قطع الیمین هم اربا اربا ) روضه شهادتت را کامل می کند.

یک لحظه ، یاد این جمله زیبا در شلمچه افتادم که نوشته بود ( وضو درفرات ، نمازدرنینوا) که این شعار و اعتقاد قلبی شهدای دفاع مقدس بود. و چه زیبا که با اقتدا به علمدار نینوا تا آخرین نفس در مقابل جبهه استکتبار ایستادی تا علم این انقلاب بر زمین نیفتد.

و چه زیباست روضه شهادت حاج قاسم ما:

اگر روز شمار واقعه عاشورا را ورق بزنیم روضه شهادت حاج قاسم را در دل تاریخ  1400سال قبل تعریف کرده اند.

نام او قاسم بود و اشتیاقش به مرگ (احلی من العسل ) ، مثل مولایش در کارزار نبرد ،جامه رزم نداشت و همیشه در خط مقدم برخاکریز مقاومت می درخشید. تا جایی که همه او را به عنوان خادم، مجاهد می شناختند.

آن دم که قلم بر کاغذ گذاشت و نوشت الحمدلله رب العالمین ( خدایا مرا پاکیزه بپذیر) مادری پهلو شکسته نجواهای عاشقانه دربیت الزهرا و قسم به گریه های نیمه شب در جوار تلاطم اروند او را به مهرمادری خرید و پیکر اربا اربا شده اش را همچون علی اکبر (حسین) (ع) درآغوش گرفت.

اما روضه به همین جا ختم نشد، مصیبت زمانی به اوج رسید که سیدعلی ما بر پیکر علمدار اقامه نمازکرد و گریه ها و بغض های نهان گواه جمله (الْانَ إِنْکَسَرَ ظَهْری وَقَلَّتْ حِیلَتی) بود.

واما بعد:

روضه شهادت را شنیدیم، انگار وقت بدرقه وخداحافظی فرارسیده است. خداحافظی با علمدار و بیعت با سیدعلی. باید به آقایمان بگوییم که علم برزمین نمی ماند.

همه در صحنه حاضر شدند. و به تعبیر دیگر حماسه خلق کردند. این حضور باشکوه و بدرقه حاج قاسم تا آخرین سنگر که آرامگاه ابدی او بود ، نشان بیعت و تجدید میثاق با آرمان های امام و شهدا و رهبر فرزانه و حکیم انقلاب بود و هم اینکه نشان از معرفت و حق شناسی مردم کشور داشت.

وظیفه مردم بعداز حاج قاسم:

شاعر، خوب گفته بود: ای اهل حرم میر و علمدار نیامد . و چه تعبیر زیبایی ، اما استکتبار و ایادی آمریکا و جبهه کفر و نفاق باید بدانند که علم این انقلاب تا ظهور حضرت حجت بر زمین نخواهد ماند.

حاج قاسم روضه ما یک اسطوره و قهرمان تمام عیار نه تنها برای جهان تشیع بلکه برای همه آزادی خواهان جهان بود. لذا اکنون نوبت ماست که به ندای رهبرخود لبیک گوییم و آماده برای پیکار و دفاع از حریم ولایت باشیم.

وظیفه مسئولین :
آنچه مسلم است حضور حماسی و بی نظیر مردم از اهواز گرفته تا مشهد، قم و کرمان نشان از معرفت و حق شناسی ملت بود. و از طرف دیگر خلوص نیت، حاج قاسم که فقط به رضایت خدا می اندیشید، توانست دلها را بسوزاند و آن بدرقه باشکوه را پدیدآورد.

اتحاد، همدلی یکپارچگی امت اسلام رمز خون های پاک شهداست که مسیر تاریک را در تاریخ برای ما روشن کرده است. پس ای کاش دولت مردان قدر ملت را به درستی بدانند و تنها در لحظه های سخت به یاد مردم نباشند.

ملتی که اینگونه عاشقانه در پاسداشت رشادت ها، تجلیل از مجاهدت ها و خدمت های مخلصانه حاج قاسم گرد هم جمع شدند. ای کاش مسئولین هم مثل حاج قاسم بی نام ونشان کار کنند.

شعار دادیم که حاج قاسم اهل میز و صندلی نبود، حال باید پرسید، آیا مسئولین هم اینگونه خالصانه و گمنام کار می کنند یا اینکه ارباب رجوع خود را به جای تکریم ساعت ها چشم انتظار می گذارند.

حیف که چه زود یادمان رفت که دفاع مقدس، می گفتیم یاحسین (ع) فرماندهی از آن توست و امروز متاسفانه می نویسیم بدون هماهنگی وارد نشوید. حال آیا رفتار و منش حاج قاسم اینگونه بود؟ پس چه خوب است که مسئولین در گام دوم انقلاب با روحیه جهادی در سنگرهای خدمت به مردم حاضر شوند و مردم را از خود بدانند. مردمی که خود را نذر شهادت در مسیر سربلندی ایران نموده اند. و در این راه باید از شهدا خواست تا برای عاقبت بخیری ما دعا کنند.

انتهای پیام/