وقتی هنر هفتم نادیده گرفته می‌شود/ کاهش چشمگیر برگزاری جشنواره تئاتر در مازندران

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا به نقل از بلاغ، هنر هفتم، بهترین تصویرسازی برای اسطوره های یک سرزمین است، می تواند داستان های فلکور آن را زنده کند و بستری برای به تصویر کشیدن آثاری عمیق مهیا کند؛ همین سبب است که خاستگاه تئاتر جدا از پیشرفته بودن یا نبودن آن جامعه از آیین ها سرچشمه می گیرد از مراسمات مذهبی، رقص ها و چیزهای که در تمام ادوار تاریخ به شکلی جریان داشته است، هنری که موسیقی، معماری، نقاشی و.. را در خود عجین کرده است و آن تئاتر است.

شاید به همین دلیل توانسته تاثیر بیشتری بر روی مخاطب بگذارد و روح آدمی را به گونه ای صیقل دهد تا با شخصیت های داستان هایش، متن موسیقی اش، اجرای بازیگرانش فرو رویم، خود او شویم، از ته دل بخندیم، گریه کنیم و بجنگیم.

این هم ذات پنداری ها باعث بروز احساسات نهفته‌ای می شوند که ناخودآگاه در درون خود آنان را حبس کرده ایم، احساساتی که از رنج ها، شادی ها، ناکامی ها و آرمان های فراموش شده ما سرچشمه می گیرند و با ما سخن می گویند.

تولد هنر هفتم

هنر هفتم، بهترین تصویرسازی برای اسطوره های یک سرزمین است، می تواند داستان های فلکور آن را زنده کند و بستری برای به تصویر کشیدن آثاری عمیق مهیا کند؛ همین سبب است که خاستگاه تئاتر جدا از پیشرفته بودن یا نبودن آن جامعه از آیین ها سرچشمه می گیرد از مراسمات مذهبی، رقص ها و چیزهای که در تمام ادوار تاریخ به شکلی جریان داشته است، هنری که موسیقی، معماری، نقاشی و.. را در خود عجین کرده است و آن تئاتر است.

 شاید به همین دلیل توانسته تاثیر بیشتری بر روی مخاطب بگذارد و روح آدمی را به گونه ای صیقل دهد تا با شخصیت های داستان هایش، متن موسیقی اش، اجرای بازیگرانش فرو رویم، خود او شویم، از ته دل بخندیم، گریه کنیم و بجنگیم.

این هم ذات پنداری ها باعث بروز احساسات نهفته ای می شوند که ناخودآگاه در درون خود آنان را حبس کرده ایم، احساساتی که ازرنج ها، شادی ها، ناکامی ها و آرمان های فراموش شده ما سرچشمه می گیرند و با ما سخن می گویند.

تولد تئاتر این سرزمین به دوران باستان ۶۴۱-۱۰۰۰ پیش از میلاد برمیگردد و می توان در مراسمات، آن را به وضوح دید در تشریفاتی که برای ستودن قهرمانان ملی و تحقیر دشمنان می پرداختند، همچون داستان های اساطیری و عشقی، روایات نمایشی از تاریخ چون سوگ سیاوش و کین ایرج، چهر های یگانه ای که در شاهنامه و ادبیات کهن در قالب نمایش به تصویر کشیده شدند، اما ستون های اولیه تئاتر در آیین های مذهبی بنا شده است؛ پیوند عمیقی که با واقعه کربلا عجین شده و در دسته رویی و تعزیه ها خود را به اوج زیبایی می کشاند، البته باید گفت تئاتر مدرن و اروپایی مدیون سفرهای فرنگ ناصرالدین شاه قاجار است که ارمغان آن تئاتر جدید امروزی می باشد.

تئاتر با وجودی که در این چند سال گذشته در مازندران بیشتر مورد اقبال مردم قرا گرفته و هر ساله جشنواره فجر برگزار می شود، اما هر بار با حاشیه های زیادی همراه است که  سیر صعودی آن را کند می‌کند و خیزهای که برخی هنرمندان این خطه میگیرند را به فراموشی محکوم کند.

سحر مشرفی عضو هیئت رئیسه انجمن نمایش مازندران در گفتگو با خبرنگار ما با اشاره به کیفیت پایین جشنواره تئاتر فجر استان گفت: متاسفانه از سال 93 افت زیادی در برگزاری جشنواره تئاتر داشتیم که با وجود اینکه امسال 12 کار در جشنواره وجود داشت، اما کیفیت ها همچنان پایین بودند.

وی با بیان اینکه لابی گری مشکل اصلی جشنواره تئاتر مازندران است، عنوان کرد: ماهیت لابی گری و پشتیبانی ها تغییر نکرده، فقط کت تن آن کرده اند و امسال نیز شاهد این قضیه بودیم.

عضو هیئت رئیسه انجمن نمایش مازندران تصریح کرد: طبق فراخوان برای افرادی که عوامل و افراد آن بومی منطقه هستند، امتیازی در نظر گرفته می شد، اما در زمان اجرا به کارهای که ماهیت بومی داشتند اولویت دادند در حالی که در فراخوان عنوان نشده بود.

وی وجود لابی گری را افت تئاتر مازندران برشمرد و خاطرنشان کرد: تئاتر آقای گانگ با وجود اینکه بازیگر اول نقش زن، بازیگر اول نقش مرد، نورپردازی برتر، نویسندگی اول، طراحی صحنه دوم، کارگردانی دوم انتخاب شده بود و نمایش اول محسوب می شد به جشنواره فجر کشور راه نیافت و گروه دوم و سوم به جشنواره فجر راه یافتند.

این بازیگر و کارگردان تئاتر ادامه داد: سهیل شیخ متولی که تحصیل گرده این حرفه است با اولین کارش در جشنواره و کسب این امتیازات که دو گروه های دیگر نتوانستند کسب کنند می توانست انگیزه خوبی برای ارتقای کارهایش شود که نادیده گرفته شد.

وی با بیان اینکه از آمل هیچ حمایتی نشدیم، گفت: متولی تئاتر که باید دغدغه هنر داشته باشد، هیچ حمایتی نکرد و به همین خاطر است که در تئاتر آمل ماند این است که گردمرگ پاشیده باشند.   

انتهای پیام/