ثــــروت مهم است یا قـــدرت؟

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ حمید شیرازی در آناج نوشت، پس از کرسی شهرداری، دبیری توانست صندلی ریاست شورای شهر را هم تصاحب کند. این خبر مختصری است که از دو روز گذشته در رسانه ها منتشر می شود.

شاید این اتفاق از آن جهت مهم است که دبیری توانسته از شورای اکثرا لیست امیدی رای بیاورد. برای تحلیل چگونگی تبدیل بازی باخته از سوی دبیری به پیروزی قاطع، باید نگاهی به اتفاقات دوسال گذشته انداخت.

دو سال قبل همین ایام بود که انتخابات هیئت رئیسه شورای شهر تبریز برگزار شد و شکور اکبرنژاد طبق پیش بینی ها و گمانه زنی ها رئیس شورا شد. چندی بعد نوبت انتخاب شهردار رسید، این بار برخلاف پیشبینی ها در حالی که لیست امیدی ها اکثریت شورا را در اختیار داشتند و گمانه زنی ها بر سر دو اسم اصلاح طلب بود، اما دقایق پایانی ورق برگشت. دیدار مختصر سرپایی با دو تن از اعضای لیست امیدی شورای شهر همه چیز را تغییر داد و در کمال تعجب ایرج شهین بار، یار نزدیک دبیری و نفر مورد حمایت او با هفت رای توانست کلید عمارت شهرداری را تصاحب کند.

رای دو تن از لیست امیدی ها به شهردار شدن شهین باهر واکنش های زیادی را به همراه داشت؛ به طوری که چند روز اول فشارها بر روی این دو نفر شدت پیدا کرد.

اعتراضات از سوی اصلاح طلبان بیشتر به خاطر بی توجهی به خواسته های حزبی دو نفر از اعضای شورایی بود که با لیست امید وارد عمارت شهرداری شده اما در انتخاب شهردار رای مخالف دادند.

اکنون با گذشت دو سال همین اتفاق مجددا رقم خورد اما این بار با کمی پیچیدگی بیشتر. در جلسه انتخاب هیئت رئیسه جدید، دو نفر از حامیان و همراهان سر سخت دبیری که در ابتدای شروع به کار شورای پنجم همواره کنار او بودند، در انتخابات این دوره از هیئت رئیسه شورای شهر به دبیری رای نداده اند. این را خود آجودان زاده و محرم زاده اذعان می کنند. با این حساب باید حداقل 3 نفر از 8 عضو لیست امید به ریاست دبیری رای داده اند.

البته این اولین باری نیست که دبیری از دل شورای جناحی میز ریاست را برای خودش باز پس می گیرد. در شورای سوم شهر تبریز هم در حالی که این بار طیف مقابل اصلاح طلبان در اکثریت بودند، باز هم سال آخر دبیری توانست کرسی ریاست شورای شهر را کسب کند.

به عبارتی دبیری با اصولگرایان شورای سوم، با بیست و یک نفر شورای متنوع چهارم و همچنین با اصلاح طلبان و اعتدالی های شورای پنجم تبریز توانسته به خوبی تا کند و هر سه دوره هم طعم ریاست را ولو یک سال هم که شده بچشد.

دانش آموزان در دوران ابتدایی، انشای مشترکی داشتند؛ "علم بهتر است یا ثروت" اکنون در این ایام به نظر باید موضوع دیگری را در انشای کودکان مشق کرد، "ثروت مهم است یا قدرت؟!" همان چیزی که این سالها در شهر و اقصی نقاط کشور، بسیاری از معادلات را بر هم زده است.

انتهای پیام/