به گزارش شبکه اطلاع رسانی دانا به نقل از سامان ما، دانش آموز سامانی برای همدردی با کودکان غزه در خطاب به آن‌ها نامه‌ای نوشته است:
به نام خدا
سلام به همکلاسی و دوستای خودم در کشور غزه.
من زهرا محبی سامانی کلاس ششم دبستان مصطفوی سامان هستم.
من اسم شمارا بلد نیستم اصلا شما را نمی‌شناسم فقط از تلویزیون خانه مان شما را می دیدم، می دیدم که شما را در آنبولانس ها(آمبولانس) به بیمارستان ها می بردند. دست و پایتان خونی بود سرباز ها به گوشتان سیلی می‌زدند با کفش های سنگینشان روی سرتان لگد می‌زدند تفنگ واقعی داشتند من حتی در بازی هایم درد سیلی هایی که به گوشتان می‌زدند را تحمل نمی‌کردم و گریه می‌کردم.
به دستتان آمپول زده بودند بعضی از شماها تازه به دنیا آمده بودید آن قدر کوچک بودید که مادرانتان شمارا بغل کرده بودند.
مادرم می‌گفت خدا خیرشون نده که به این بچه ها رحم نمی‌کنند، این ها بچه هستند.
او می‌گفت دختر امام حسین(ع) را هم دشمنا اذیت می‌کردند مثل شما.
شما خیلی شجاع و زرنگ هستید. مادرم می‌گفت شما شهید شده اید.
به مادرم گفتم چرا ما بچه ها شهید نمی شویم ولی آن ها شهید می شوند او گفت ما آقایی داریم که هوای ما را دارد. گفتم چرا آقای ما مواظب بچه‌های غزه نیست گفت او مواظب همه بچه‌ها است بچه های غزه که نگذاشتند به کشورشان تجاوز شود. مواظبت آقا بود که بچه های غزه پیروز شدند.
گفتم مادر من چگونه می‌توانم به بچه ها و دوستام تو غزه کمک کنم او گفت با درس خواندن و دعا کردن با نامه نوشتن برای دوستای غزه‌ایت و احوال پرسی ازشون .
من هم این نامه را یرای شما دوستام نوشتم که بگم دوستون دارم خوش به حالتون که شاگرد اولی شده‌اید، مواظب خودتون باشید مواظب خواهر و داداش کوچولوهاتون باشید من هم اینجا با دوستام و کلاس ششمی‌ها براتون دعا می‌کنیم.
انتهای پیام/ش
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
]
ارسال دیدگاه