هولناک تر از طلاق رسمی

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از آنا خبر، با چرخاندن کلید مردی با چهره خسته درچار چوب در ظاهرمی شود. زن زیرلب سلامی می کند وبه آشپزی مشغول می شود. تمام صحبت های آنان درسلام و خسته نباشید و چند کلمه عادی دیگر خلاصه می شود.

با اینکه زیریک سقف زندگی می کنند بایکدیگر غریبه اند، باهم حرف می زنند ولی حرف های هم را نمی فهمند .زمانی که هرکدامشان ناراحت بودند دیگری حتی نمی پرسد چرا حالت خوب نیست؟ چراغمگینی ؟ اتاق خواب هایشان جدا بود. ساعت ها به خودشان و برزخی که در آن گرفتار آمده اند فکر می کنند و دلشان برای خودشان می سوزد.

شاید سال ها پیش هم این اتفاق نه چندان خوشایند در میان خانواده ها وجود داشت اما زوجین به این نوع زندگی عادت کرده بودند و جالب اینکه برایشان طبیعی بود که در خودشان مچاله شوند و به زندگی بدون حس و علاقه خود ادامه دهند وشاید هرگز تصور هم نمی کردند که چندین سال بعد این نوع زندگی را طلاق عاطفی خواهند نامید.

دل هایی که در زندگی برای هم تنگ نمی شوند

پژوهشگران و جامعه شناسان بر این باورند که طلاق عاطفی از طلاق رسمی دشوارتر و آسیب زننده تراست. در این نوع طلاق هم زن و مرد و هم بچه ها در طلاق عاطفی بیشتر آسیب می بینند.

واقعیت این است که این آسیب در آینده بیشتر خود را نشان می دهد در آینده نه چندان دوری که بچه ها بزرگ می شوند و تهی از هرعاطفه ای به زندگی ادامه می دهند و گاه برای پر کردن خلاعاطفی خود به روابط نادرست پناه می برند و باز هم آسیب می بینند و یا برای فراموشی آنچه در خانواده دیده اند یا به مواد مخدر و یا به مشروبات الکی پناه می برند.

زن و شوهری که دچار طلاق عاطفی شده اند به انسان هایی افسرده تبدیل می شوند که توان زندگی ندارند آنها در ظاهر کارهای روزمره را انجام می دهند اما از زندگی لذت نمی برند.

لذت نبردن از زندگی بدترین تجربه ای است که یک آدم می تواند داشته باشد.این زن و مردها به تدریج به انسان های خاموشی تبدیل می شوند که مانند مردگان متحرک گاهی از نقطه ای به نقطه ای دیگر حرکت می کنند.

هولناک تر از طلاق رسمی!

فرزانه ملک پور مشاوره خانواده، در گفت وگو با آنا خبر در خصوص روش های کاربردی در زندگی زناشویی برای بهتر شدن زندگی همسران اظهار داشت: از هم گسیختگی عاطفی، معمولا به تدریج اتفاق می افتد و یک شبه ایجاد نمی شود. اکثر زوج هایی که این مشکل را دارند چنان به تدریج وارد این ورطه ی کاهش صمیمیت می شوند که خودشان هم بعد از مدتی باورشان نمی‌شود.

این مشاور خانواده در ادامه بیان کرد: یکی از عواملی که در شکل گیری جدایی عاطفی، بسیار تاثیرگذار است این دیدگاه اشتباه است که خب من این همسر را به دست آورده ام و دیگر مال من است. زوج ها در اکثر مواقع در شروع ازدواج به نیازهای هم احترام می گذارند. به عواطف هم توجه می کنند و در صورت آزار یکدیگر از هم معذرت خواهی می کنند؛ ولی متاسفانه دیدگاهی وجود دارد که ناخودآگاه در ذهن افراد شکل می گیرد و شاید خودشان متوجه نباشند که این دیدگاه دارد شکل می گیرد. این که حالا که ما ازدواج کرده ایم دیگر مال همیم و هیچ چیز نمی تواند این زندگی را از هم بپاشد.

وی تاکید کرد: اولین قدم برای پیشگیری از، از هم گسیختگی عاطفی، اصلاح این دیدگاه اشتباه است. اینکه ما فکر کنیم همسر برای همیشه پیش ماست و این رابطه، همیشه همین قدر خوب باقی می ماند. برقراری یک رابطه، مثل بچه ی تازه متولد شده است و نیاز به مراقبت دارد و نمی شود رهایش کرد.

ملک پور با بیان اینکه زندگی خانوادگی باید حتما همیشه در معرض بررسی مداوم و رسیدگی های کامل قرار بگیرد، گفت: اولویت با برقراری رابطه است و گفت‌و گو، یک عامل صمیمیت است و باعث نزدیکی می شود، هرچند ممکن است درباره پیش پا افتاده ترین مسائل باشد. همچنین صحبت درباره نیازهای عاطفی ، مرور خاطرات خوش زندگی و در مورد اینکه چه خلأی احساس می کنند وحتی در مورد مسائل فرزندانشان، این ها همه آن رشته ارتباط را مستحکم می کند.

این مشاوره خانواده در خصوص نشانه های جدایی عاطفی افزود:  یکی از این زنگ خطرها بالابردن میزان انتقاد نسبت به یکدیگر است . وی ادامه داد: لازم است برای بهتر شدن رابطه به تحسین از یکدیگر بپردازند. نه اینکه انتقاد نکنند ولی زیاد انتقاد کردن هم خوب نیست.

ملک پور تاکید کرد: یکی دیگر از نشانه ها گرایش زوج ها به فعالیت های فردی بیش از حد نرمال است. تفریح و سرگرمی های فردی در حد نرمال می تواند مفید باشد ولی بیش از حد، واقعا مضر است و حتی رفته رفته باعث جایگزین شدن رابطه مشترک می شود. در این صورت باید به خودشان کمک کنند از مشاوره بهره ببرند.

وی در پایان اظهارداشت: زنگ خطر دیگر، بی توجهی شدید به وظایف خانوادگی است. این بی توجهی، ممکن است مقطعی باشد و باعث شود رسیدگی کاهش پیدا کند اما جای نگرانی نیست؛ ولی اگر بدون هیچ عامل بیرونی رفته رفته فرد احساس کند کشش و علاقه ای ندارد باید به مشاوره مراجعه کند.

انتهای پیام/