به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از سبلان‌ما، آغازین روزهای فعالیت شورای پنجم اردبیل همانند ایام انتخابات و پس از آن، روزهای پرحاشیه و پر چالشی را سپری می کند.
غیبت یکی از اعضای پارلمان محلی در اولین نشست رسمی شورای پنجم و انتخاب هیات رئیسه ای که شاید چینشی متفاوت با انتظارات مردم و اصحاب رسانه را داشت، اولین حاشیه فعالیت رسمی شورا را رقم زد.
اما در این میان آن چیزی که فضای شهر را ملتهب کرد و "بمب حواشی" چند روز اخیر لقب گرفت "چالش انتخاب شهردار" بود.
اتمام ماموریت کاری حمید لطف‌اللهیان بعد از پایان فعالیت شورای چهارم، و دغدغه انتخاب سکانداری برای هدایت شهرداری اردبیل، کافی بود تا آتش زیر خاکستر حواشی شروع به شعله ور شدن کند.
اعضای شورا پنجم در آتش اختلافات درونی خود، سیفی را به عنوان سرپرست شهرداری انتخاب کردند و لطف اللهیانی که خود داعیه شهرداری مجدد یا حداقل سرپرستی موقت این نهاد را داشت، از سوی منتخبین شورا رای اعتماد نگرفت.
همین تصمیم کافی بود تا فضای مجازی و حقیقی میدان تاخت و تاز علیه کوچه ارمنستانی‌ها باشد.
البته سخنگوی شورای شهر اردبیل در خصوص عدم انتخاب لطف اللهیان به عنوان سرپرست شهرداری دیدگاه متفاوتی داشت.
فتحی با بیان اینکه در صورت انتخاب دکتر لطف‌اللهیان بعنوان سرپرست شهرداری اردبیل، این شائبه به وجود می‌آمد که وی به عنوان سرپرست انتخاب شده و در ادامه ابقاء خواهند شد، افزود: در این صورت دریافت رزومه و برنامه از دیگر گزینه‌های شهرداری، فرمالیته تلقی می‌شد.
سخنگوی شورای اسلامی پنجم شهر اردبیل بیان کرد: برای جلوگیری از چنین شائبه هایی، رای من در انتخاب سرپرست شهرداری اردبیل به مدت محدود جناب آقای سیفی بود و دلیل این انتخاب، ایجاد فضایی باز جهت استفاده از دیدگاه کسانی که احساس می‌کنند، می‌توانند سکاندار کلان شهر اردبیل باشند.
وی تصریح کرد: هرکسی که صاحب «ایده نو» برای ادامه حیات شهر اردبیل باشد صاحب کرسی شهرداری اردبیل خواهد شد.
فتحی ادامه داد: دریافت برنامه و رزومه از کسانی که مدعی سکانداری کلان شهر اردبیل هستند، برای اعضای شورای شهر اردبیل خیلی اهمیت دارد تا علاوه بر احترام به دموکراسی و شایسته سالاری، فضا برای سایر گرینه‌ها و دکتر لطف‌اللهیان به صورت مساوی تقسیم شود.
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
دیدگاهی که اتفاقا هم منتقد داشت و هم مدافع؛ در هر حال با همه این حواشی و صرف نظر از کج سلیقگی کوچه ارمنستانی ها در پایان دادن به کار لطف اللهیان با توجه به قرار گرفتن در فصل کاری اردبیل و بویژه اینکه این شهردار توانسته بود با انجام برخی فعالیت ها از جمله افتتاح فاز اول پروژه پل قدس و نیز اقدامات مثبت و موثر در مجموعه تفریحی شورابیل و...، کارنامه نسبتا قابل دفاعی حداقل در دوران پس از حواشی شورای چهارم در خصوص رفت و برگشت جنجالی اش داشته باشد، اما باید پذیرفت که از نظر قانونی انتخاب یا عزل شهردار برعهده اعضای شورای شهر است و این حق طبیعی آنهاست که برای تحقق وعده‌های خود از افرادی استفاده کنند که بتواند بر ایده‌ها و وعده‌های انتخاباتی‌شان جامه عمل بپوشانند.
هرچند انتظار می رود شورای شهری‌ها نیز در این خصوص از سیاسی کاری پرهیز کرده و فردی را انتخاب کنند که در راستای توسعه شهر بتواند موفق عمل کند.
کما اینکه درنظر بسیاری، مطرح شدن برخی گزینه‌ها به عنوان شهردار اردبیل، سیاسی کاری و سیاسی بازی را در اذهان متبادر می کند؛ گروهی، کاندیدا بودن برخی از افراد برای تصدی‌گری شهرداری اردبیل را در ارتباط با نسبت داشتن با "ژن خوب‌ها" می دانند، و برخی گزینه ها را نیز، با حواشی انتخابات شورای پنجم شهر اردبیل که تا به امروز نیز ادامه دارد، ربط می دهند.
اما این روزها در پس همه حواشی آن چیزی که بیش از هرچیزی در فضای مجازی خودنمایی می کند،تور صیادانی است که می خواهند از آب گل آلود ماهی بگیرند.
افرادی که حالا با ایجاد کمپین‌هایی به ظاهر خودجوش، درصدد تحمیل عقیده مقبولیتشان در بین مردم و البته قبولاندن این باور که تنها راه برون رفت اعضای شورا از فشار روانی چند وقت اخیر، انتخاب همان گزینه به ظاهر مردمی برای شهرداری است، هستند.
اقدامی که شاید برای خود فرد و برخی از نزدیکان خوشایند باشد اما قطعا حرکتی نه مغایر قانون ولی قطعا بدور از شان و جایگاه افرادی است که داعیه تصاحب صندلی شهرداری را دارند.
کرسی شهرداری که انتظار می رود نیت و هدف از تصاحب آن، خدمت به مردم باشد نه اینکه افراد با "قیل و داد" و "هوچی گری" از هر وسیله ای ولو با متشنج کردن جو شهر و در منگنه قرار دادن پارلمان نشین‌ها شهری، به اهداف خود برسند.
حال با تمام تفاسیر انتظار می‌رود اعضای شورای شهر اردبیل در عمل هم همانند اظهاراتشان، برنامه محوری را مد نظر قرار دهند و شهرداری انتخاب کنند که بتواند قدمی در جهت توسعه شهر اردبیل بردارد.
در مقابل از مدعیان تصاحب کرسی شهرداری نیز انتظار می رود بدور از هرگونه جوسازی، برنامه کاری خود را به شورانشینان تحویل دهند تا آنها در آرامش و براساس لیاقت افراد بتوانند شهردار دارالارشاد را انتخاب کنند.
یادداشت از: مصطفی محمدی
انتهای پیام/
دیدگاهی که اتفاقا هم منتقد داشت و هم مدافع؛ در هر حال با همه این حواشی و صرف نظر از کج سلیقگی کوچه ارمنستانی ها در پایان دادن به کار لطف اللهیان با توجه به قرار گرفتن در فصل کاری اردبیل و بویژه اینکه این شهردار توانسته بود با انجام برخی فعالیت ها از جمله افتتاح فاز اول پروژه پل قدس و نیز اقدامات مثبت و موثر در مجموعه تفریحی شورابیل و...، کارنامه نسبتا قابل دفاعی حداقل در دوران پس از حواشی شورای چهارم در خصوص رفت و برگشت جنجالی اش داشته باشد، اما باید پذیرفت که از نظر قانونی انتخاب یا عزل شهردار برعهده اعضای شورای شهر است و این حق طبیعی آنهاست که برای تحقق وعده‌های خود از افرادی استفاده کنند که بتواند بر ایده‌ها و وعده‌های انتخاباتی‌شان جامه عمل بپوشانند.
هرچند انتظار می رود شورای شهری‌ها نیز در این خصوص از سیاسی کاری پرهیز کرده و فردی را انتخاب کنند که در راستای توسعه شهر بتواند موفق عمل کند.
کما اینکه درنظر بسیاری، مطرح شدن برخی گزینه‌ها به عنوان شهردار اردبیل، سیاسی کاری و سیاسی بازی را در اذهان متبادر می کند؛ گروهی، کاندیدا بودن برخی از افراد برای تصدی‌گری شهرداری اردبیل را در ارتباط با نسبت داشتن با "ژن خوب‌ها" می دانند، و برخی گزینه ها را نیز، با حواشی انتخابات شورای پنجم شهر اردبیل که تا به امروز نیز ادامه دارد، ربط می دهند.
اما این روزها در پس همه حواشی آن چیزی که بیش از هرچیزی در فضای مجازی خودنمایی می کند،تور صیادانی است که می خواهند از آب گل آلود ماهی بگیرند.
افرادی که حالا با ایجاد کمپین‌هایی به ظاهر خودجوش، درصدد تحمیل عقیده مقبولیتشان در بین مردم و البته قبولاندن این باور که تنها راه برون رفت اعضای شورا از فشار روانی چند وقت اخیر، انتخاب همان گزینه به ظاهر مردمی برای شهرداری است، هستند.
اقدامی که شاید برای خود فرد و برخی از نزدیکان خوشایند باشد اما قطعا حرکتی نه مغایر قانون ولی قطعا بدور از شان و جایگاه افرادی است که داعیه تصاحب صندلی شهرداری را دارند.
کرسی شهرداری که انتظار می رود نیت و هدف از تصاحب آن، خدمت به مردم باشد نه اینکه افراد با "قیل و داد" و "هوچی گری" از هر وسیله ای ولو با متشنج کردن جو شهر و در منگنه قرار دادن پارلمان نشین‌ها شهری، به اهداف خود برسند.
حال با تمام تفاسیر انتظار می‌رود اعضای شورای شهر اردبیل در عمل هم همانند اظهاراتشان، برنامه محوری را مد نظر قرار دهند و شهرداری انتخاب کنند که بتواند قدمی در جهت توسعه شهر اردبیل بردارد.
در مقابل از مدعیان تصاحب کرسی شهرداری نیز انتظار می رود بدور از هرگونه جوسازی، برنامه کاری خود را به شورانشینان تحویل دهند تا آنها در آرامش و براساس لیاقت افراد بتوانند شهردار دارالارشاد را انتخاب کنند.
یادداشت از: مصطفی محمدی
انتهای پیام/
دیدگاهی که اتفاقا هم منتقد داشت و هم مدافع؛ در هر حال با همه این حواشی و صرف نظر از کج سلیقگی کوچه ارمنستانی ها در پایان دادن به کار لطف اللهیان با توجه به قرار گرفتن در فصل کاری اردبیل و بویژه اینکه این شهردار توانسته بود با انجام برخی فعالیت ها از جمله افتتاح فاز اول پروژه پل قدس و نیز اقدامات مثبت و موثر در مجموعه تفریحی شورابیل و...، کارنامه نسبتا قابل دفاعی حداقل در دوران پس از حواشی شورای چهارم در خصوص رفت و برگشت جنجالی اش داشته باشد، اما باید پذیرفت که از نظر قانونی انتخاب یا عزل شهردار برعهده اعضای شورای شهر است و این حق طبیعی آنهاست که برای تحقق وعده‌های خود از افرادی استفاده کنند که بتواند بر ایده‌ها و وعده‌های انتخاباتی‌شان جامه عمل بپوشانند.
هرچند انتظار می رود شورای شهری‌ها نیز در این خصوص از سیاسی کاری پرهیز کرده و فردی را انتخاب کنند که در راستای توسعه شهر بتواند موفق عمل کند.
کما اینکه درنظر بسیاری، مطرح شدن برخی گزینه‌ها به عنوان شهردار اردبیل، سیاسی کاری و سیاسی بازی را در اذهان متبادر می کند؛ گروهی، کاندیدا بودن برخی از افراد برای تصدی‌گری شهرداری اردبیل را در ارتباط با نسبت داشتن با "ژن خوب‌ها" می دانند، و برخی گزینه ها را نیز، با حواشی انتخابات شورای پنجم شهر اردبیل که تا به امروز نیز ادامه دارد، ربط می دهند.
اما این روزها در پس همه حواشی آن چیزی که بیش از هرچیزی در فضای مجازی خودنمایی می کند،تور صیادانی است که می خواهند از آب گل آلود ماهی بگیرند.
افرادی که حالا با ایجاد کمپین‌هایی به ظاهر خودجوش، درصدد تحمیل عقیده مقبولیتشان در بین مردم و البته قبولاندن این باور که تنها راه برون رفت اعضای شورا از فشار روانی چند وقت اخیر، انتخاب همان گزینه به ظاهر مردمی برای شهرداری است، هستند.
اقدامی که شاید برای خود فرد و برخی از نزدیکان خوشایند باشد اما قطعا حرکتی نه مغایر قانون ولی قطعا بدور از شان و جایگاه افرادی است که داعیه تصاحب صندلی شهرداری را دارند.
کرسی شهرداری که انتظار می رود نیت و هدف از تصاحب آن، خدمت به مردم باشد نه اینکه افراد با "قیل و داد" و "هوچی گری" از هر وسیله ای ولو با متشنج کردن جو شهر و در منگنه قرار دادن پارلمان نشین‌ها شهری، به اهداف خود برسند.
حال با تمام تفاسیر انتظار می‌رود اعضای شورای شهر اردبیل در عمل هم همانند اظهاراتشان، برنامه محوری را مد نظر قرار دهند و شهرداری انتخاب کنند که بتواند قدمی در جهت توسعه شهر اردبیل بردارد.
در مقابل از مدعیان تصاحب کرسی شهرداری نیز انتظار می رود بدور از هرگونه جوسازی، برنامه کاری خود را به شورانشینان تحویل دهند تا آنها در آرامش و براساس لیاقت افراد بتوانند شهردار دارالارشاد را انتخاب کنند.
یادداشت از: مصطفی محمدی
انتهای پیام/
دیدگاهی که اتفاقا هم منتقد داشت و هم مدافع؛ در هر حال با همه این حواشی و صرف نظر از کج سلیقگی کوچه ارمنستانی ها در پایان دادن به کار لطف اللهیان با توجه به قرار گرفتن در فصل کاری اردبیل و بویژه اینکه این شهردار توانسته بود با انجام برخی فعالیت ها از جمله افتتاح فاز اول پروژه پل قدس و نیز اقدامات مثبت و موثر در مجموعه تفریحی شورابیل و...، کارنامه نسبتا قابل دفاعی حداقل در دوران پس از حواشی شورای چهارم در خصوص رفت و برگشت جنجالی اش داشته باشد، اما باید پذیرفت که از نظر قانونی انتخاب یا عزل شهردار برعهده اعضای شورای شهر است و این حق طبیعی آنهاست که برای تحقق وعده‌های خود از افرادی استفاده کنند که بتواند بر ایده‌ها و وعده‌های انتخاباتی‌شان جامه عمل بپوشانند.
هرچند انتظار می رود شورای شهری‌ها نیز در این خصوص از سیاسی کاری پرهیز کرده و فردی را انتخاب کنند که در راستای توسعه شهر بتواند موفق عمل کند.
کما اینکه درنظر بسیاری، مطرح شدن برخی گزینه‌ها به عنوان شهردار اردبیل، سیاسی کاری و سیاسی بازی را در اذهان متبادر می کند؛ گروهی، کاندیدا بودن برخی از افراد برای تصدی‌گری شهرداری اردبیل را در ارتباط با نسبت داشتن با "ژن خوب‌ها" می دانند، و برخی گزینه ها را نیز، با حواشی انتخابات شورای پنجم شهر اردبیل که تا به امروز نیز ادامه دارد، ربط می دهند.
اما این روزها در پس همه حواشی آن چیزی که بیش از هرچیزی در فضای مجازی خودنمایی می کند،تور صیادانی است که می خواهند از آب گل آلود ماهی بگیرند.
افرادی که حالا با ایجاد کمپین‌هایی به ظاهر خودجوش، درصدد تحمیل عقیده مقبولیتشان در بین مردم و البته قبولاندن این باور که تنها راه برون رفت اعضای شورا از فشار روانی چند وقت اخیر، انتخاب همان گزینه به ظاهر مردمی برای شهرداری است، هستند.
اقدامی که شاید برای خود فرد و برخی از نزدیکان خوشایند باشد اما قطعا حرکتی نه مغایر قانون ولی قطعا بدور از شان و جایگاه افرادی است که داعیه تصاحب صندلی شهرداری را دارند.
کرسی شهرداری که انتظار می رود نیت و هدف از تصاحب آن، خدمت به مردم باشد نه اینکه افراد با "قیل و داد" و "هوچی گری" از هر وسیله ای ولو با متشنج کردن جو شهر و در منگنه قرار دادن پارلمان نشین‌ها شهری، به اهداف خود برسند.
حال با تمام تفاسیر انتظار می‌رود اعضای شورای شهر اردبیل در عمل هم همانند اظهاراتشان، برنامه محوری را مد نظر قرار دهند و شهرداری انتخاب کنند که بتواند قدمی در جهت توسعه شهر اردبیل بردارد.
در مقابل از مدعیان تصاحب کرسی شهرداری نیز انتظار می رود بدور از هرگونه جوسازی، برنامه کاری خود را به شورانشینان تحویل دهند تا آنها در آرامش و براساس لیاقت افراد بتوانند شهردار دارالارشاد را انتخاب کنند.
یادداشت از: مصطفی محمدی
انتهای پیام/
دیدگاهی که اتفاقا هم منتقد داشت و هم مدافع؛ در هر حال با همه این حواشی و صرف نظر از کج سلیقگی کوچه ارمنستانی ها در پایان دادن به کار لطف اللهیان با توجه به قرار گرفتن در فصل کاری اردبیل و بویژه اینکه این شهردار توانسته بود با انجام برخی فعالیت ها از جمله افتتاح فاز اول پروژه پل قدس و نیز اقدامات مثبت و موثر در مجموعه تفریحی شورابیل و...، کارنامه نسبتا قابل دفاعی حداقل در دوران پس از حواشی شورای چهارم در خصوص رفت و برگشت جنجالی اش داشته باشد، اما باید پذیرفت که از نظر قانونی انتخاب یا عزل شهردار برعهده اعضای شورای شهر است و این حق طبیعی آنهاست که برای تحقق وعده‌های خود از افرادی استفاده کنند که بتواند بر ایده‌ها و وعده‌های انتخاباتی‌شان جامه عمل بپوشانند.
هرچند انتظار می رود شورای شهری‌ها نیز در این خصوص از سیاسی کاری پرهیز کرده و فردی را انتخاب کنند که در راستای توسعه شهر بتواند موفق عمل کند.
کما اینکه درنظر بسیاری، مطرح شدن برخی گزینه‌ها به عنوان شهردار اردبیل، سیاسی کاری و سیاسی بازی را در اذهان متبادر می کند؛ گروهی، کاندیدا بودن برخی از افراد برای تصدی‌گری شهرداری اردبیل را در ارتباط با نسبت داشتن با "ژن خوب‌ها" می دانند، و برخی گزینه ها را نیز، با حواشی انتخابات شورای پنجم شهر اردبیل که تا به امروز نیز ادامه دارد، ربط می دهند.
اما این روزها در پس همه حواشی آن چیزی که بیش از هرچیزی در فضای مجازی خودنمایی می کند،تور صیادانی است که می خواهند از آب گل آلود ماهی بگیرند.
افرادی که حالا با ایجاد کمپین‌هایی به ظاهر خودجوش، درصدد تحمیل عقیده مقبولیتشان در بین مردم و البته قبولاندن این باور که تنها راه برون رفت اعضای شورا از فشار روانی چند وقت اخیر، انتخاب همان گزینه به ظاهر مردمی برای شهرداری است، هستند.
اقدامی که شاید برای خود فرد و برخی از نزدیکان خوشایند باشد اما قطعا حرکتی نه مغایر قانون ولی قطعا بدور از شان و جایگاه افرادی است که داعیه تصاحب صندلی شهرداری را دارند.
کرسی شهرداری که انتظار می رود نیت و هدف از تصاحب آن، خدمت به مردم باشد نه اینکه افراد با "قیل و داد" و "هوچی گری" از هر وسیله ای ولو با متشنج کردن جو شهر و در منگنه قرار دادن پارلمان نشین‌ها شهری، به اهداف خود برسند.
حال با تمام تفاسیر انتظار می‌رود اعضای شورای شهر اردبیل در عمل هم همانند اظهاراتشان، برنامه محوری را مد نظر قرار دهند و شهرداری انتخاب کنند که بتواند قدمی در جهت توسعه شهر اردبیل بردارد.
,
,
,
,
,
,
,
در مقابل از مدعیان تصاحب کرسی شهرداری نیز انتظار می رود بدور از هرگونه جوسازی، برنامه کاری خود را به شورانشینان تحویل دهند تا آنها در آرامش و براساس لیاقت افراد بتوانند شهردار دارالارشاد را انتخاب کنند.
,یادداشت از: مصطفی محمدی
,انتهای پیام/
,]
ارسال دیدگاه