به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از سرویس یادداشت«لاهیجان»، محمدامیری در یادداشتی نوشت: در آغازین روز های ماه پر برکت رمضان المبارک و تأملی در برخی آثار گرانقدر علامه شهید مرتضی مطهری (ره) تحریر این مطلب نظرم را جلب کرد که :افراد از لحاظ ” تولّی” و “تبرّی” به چند دسته تقسم می شوند:
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, «لاهیجان»,۱ – افرادی که جاذبه و دافعه ندارند. نه کسی آنها را دوست می دارد و نه آنها کسی را دوست دارند و با کسی هم دشمنی ندارند . این گونه افراد در جامعه ، موجودی بی اثر و بی خاصیت هستند.
,۲- مردمی که دیگران را دوست می دارند و با همه می جوشند و گرم می گیرند، و باهیچ کس دشمنی ندارند و از هیچ کس اظهار بیزاری و تنفر نمی کنند. وقتی هم بمیرند مسلمان با زمزمشان می شویند و هندو بدن آنها می سوزاند. این گونه رفتار ، برای انسان هدفدار و مسلکی ( که فکر و ایده ای را در اجتماع تعقیب می کند و فقط به منفعت خود نمی اندیشد) میسر نیست و این روش زندگی کردن، روش متظاهران دروغگویان است.
,۳- مردمی که همه را دشمن دانسته و دفع می کنند و هیچ کس را دوست و الگو و مقدس نمی دانند. اینها نیز افرادی ناقص هستند و این دلیل بر این است که فاقد خصال و مثبت انسانی می باشند.
,۴- مردمی که ” تولّی” و “تبرّی” دارند. پاکان و خوبان را دوست می دارند و با ناپاکان و مفسدان دشمن بوده و از آنها بیزاری می جویند و هر دو را در کنار هم در حد مطلوب دارا می باشند، مطلوبترین انسان همین نوع چهارم است که برای نمونه روایتی را ذکر می کنیم :
,پیامبر اکرم (ص) روزی به یارانش فرمود: کدامیک از دستگیره های ایمان محکم تر و مطمئن تر است؟ یاران عرض کردند خدا و رسولش آگاه تر است، و بعضی گفتند نماز، برخی گفتند زکات ، عده ای گفتند حج و عمره و بعضی گفتند جهاد . رسول خدا (ص) فرمود: هر آنچه گفتید دارای فضیلتی است ولی پاسخ نیست ، بلکه محکم ترین و مطمئن ترین دستگیره های ایمان ” دوستی در راه خدا و دشمنی در راه خدا و دوست داشتن دوستان خدا و بیزاری جستن از دشمنان خدا است.”
,اصطلاح ” تولّی ” و ” تبرّی” به عنوان دو اصل معروف از همین حدیث گرفته شده است. پیامبر اکرم (ص) نخست یا این سوال مهم افکار مخاطبان را در این مسئله سرنوشت ساز به جنب و جوش در آورد و این کاری است که گاهی قبل از القاء مسائل مهم انجام می داد و آنگاه جواب فرمود که مطمئن ترین دستگیره “ایمان” «حب فی الله و بغض فی الله» است. تعبیر دستگیره اشاره به این است که مردم برای وصول به مقام قرب الهی باید به وسیله ای چنگ بزنند و بالا بروند وآن وسیله حب فی الله و بغض فی الله است.
,حال سوال این است خودم و دیگران، ازمسئولان تا مردم درمناظره ها، مباحثات کلامی و مجازی چه قدر متصل به این دستگیره مهم و مطمئن ایمان بوده ایم؟ اما تردیدی نیست که تضعیف مؤلفه های قدرت نظام مانند ولایت فقیه در مفهوم یا مصداق، یا قدرت دفاعی کشور یا طمع به تمجید بیگانگان ظالم و غارتگراز خود، فاصله طولانی با حدیث شریف نبوی «حب فی الله و بغض فی الله» داشته و به مثابه آن است که یکی بر سر شاخ بن می برید.!
,مارا امید لطف زبیگانگان خطاست/بیگانه فکر خویش کند،کی به فکرماست؟
,چشم طمع ز مردم بیگانه داشتن/ از دون طبیعتی است،که این شیوه گداست
,پایان پیام/
]
ارسال دیدگاه