به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از منطقه آزاد؛ محمد جواد محمدیان دانشجوی فعال سیاسی در یادداشتی اولین مناظره تلویزیونی کاندیدای دوازدهمین دوره ریاست جمهوری را تحلیل کرد که به شرح ذیل است:
۱⃣ آقای روحانی مثل همیشه بود.
۲⃣ آقای جهانگیری حرفهایی از جنس حرفهای چهارسال پیش آقای روحانی در حمایت از بعضی شخصیت ها و حمله به دولت سابق زد با زوایه کاملا اصلاحطلبی - نه اعتدال طلبی - و به نوعی رییس جمهور را در حاشیه قرار داد. که هم به نفع ایشان بود و هم به ضرر...
۳⃣ آقای قالیباف حرفهای انباشته شده چهارساله را جمع کرد و سعی کرد لا به لای سوالهای بی شور برنامه بزند در حالیکه از قبل مسلط تر شده بود.
۴⃣ آقای رییسی تلاشش بر روی حمله به دولت نبود و درمجموع تا حدودی در حاشیه قرار گرفت ...
۵⃣ آقای میرسلیم منطقی با سوال های جدی به برنامه آمد .
۶⃣ آقای هاشمی طبا سعی کرد نگاه واقع بینانه را از درون بحثها بیرون بکشد ، البته جوری که نه سیخ بسوزد و نه کباب.
اما اوج دعوا بر سر عبارتی بود که رییس جمهور آن را انکار کرد...
" اگر ۱۰ میلیون توریست وارد کشور شود... ۴ میلیون اشتغال درست میشود... ما میتوانیم با یک حرکت صحیح، معضل بیکاری را حل کنیم"
گرچه اگر از نظر فقهی نگاه کنیم ، اولین جمله جمله شرطیه است و وعده محسوب نمیشود و دومین جمله صرف امکان و توانایی را بیان میکند و باز هم وعده محسوب نمیشود اما:
از نظر عرفی از مجموع این دو جمله و تاکید بر اینکه ما میتوانیم با این حرکت بیکاری را از بین ببریم، یعنی من این کار را خواهم کرد ... و حتی اگر این معنا را هم ندهد لااقل " ما میتوانیم " ایشان نشان از امکان و توانایی دارد ... یعنی رییس جمهور چیزی که ممکن بوده و میتوانسته را انجام نداده اند ...
پس در مجموع بهتر این بود که ایشان این مطلب را انکار نمیکردند ... کما اینکه بهتر بود آقای قالیباف عین جمله را میخواندند تا بحث دقیقتر پیش برود!
انتهای پیام/
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
]
ارسال دیدگاه