به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از زیتون خبر، شهرستان رودبار با دارا بودن شرایط بالقوه و مردمان پرتلاش مستعد ترویج کشاورزی و تقویت تولیدی داخلی است به شرطی که مردم در سنگر تولید تنها نباشند و حمایت مسئولان یاری گر آنان گردد.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, زیتون خبر,
روز گذشته آفتاب عمر حاج یارعلی محبی غروب کرد، مرد زحمتکشی که بانی کشت زیتون در روستای پارودبار بخش عمارلوی رودبار شد و برای اولین بار زیتون را به این روستا برد و باغات زیتون این منطقه را تشکیل داد و پدر زیتون پارودبار لقب گرفت.
حاج یار علی محبی متولد ۱۳۱۲ است و ۶ فرزند دختر و پسر دارد، وی در دوران جوانی کاسب دوره گردی بود که تولیدات روستای پارودبار را به دلیل نداشتن راه ارتباطی مناسب با پای پیاده که تقریبا دو شبانه روز به طول می انجامید به قزوین برده و مایحتاج روستاییان از قبیل قند، شکر روغن، حلوا، دوشاب و… را خریداری و به روستا می آورد.
بعد از راه اندازی معدن سنگرود البرز غربی در معدن مشغول بکار و با فردی بنام عباس محمودی که اهل رودبار بود آشنا می شود وی را به روستا دعوت و باغی که در روستا، داشته را مورد بررسی و برای کشت زیتون مورد تایید می شود.
قریب دهه چهل بوده که برای اولین بار تعداد۱۰۰ اصله درخت ماری و گوشتی از ۳ تا ۱۲ تومان خریداری و با کامیون راهی پارودبار می شود، خرابی راه پارودبار آنقدر زیاد بوده که راننده کامیون در بین راه حتی از گرفتن کرایه امتناع می کند و نهال های زیتون را تخلیه و باز می گردد.
حاج یارعلی با چهار پایان نهال های زیتون را به زمین کشاورزی اش منتقل می کند، اوایل بعضی ازمردم با بیان اینکه فلانی اشتباه می کند و میوه زیتون تلخ و بدبوست و فقط زمینش را اشغال می کند، نگرانی خود را ابراز می کردند.
بعد از چندسال با بزرگتر شدن درختها و محصول دادن و اضافه شدن نهالها و بذل و بخشش کردن محصول زیتون بین اقوام و همسایگان کم کم رغبت بیشتری در بین مردم برای کشت زیتون ایجاد می شود و نسبت به خرید نهال زیتون اقدام می نمایند که همین امر سبب شد تا زیتون به عنوان محصول اصلی اکثر اهالی روستا قلمداد شود.
اوج توسعه زیتونکاری در پارودبار به بعد از زلزله خانمان سوز بر می گردد، با جا بجایی گسلهای زیر زمینی و شروع خشکسالی و کمبود آب مردمان سرزمین پارودبار با سرعت بیشتری شروع به گسترش باغات زیتون کردند برای اینکه درخت زیتون در برابر کم آبی و بی آبی مقاوم است و همچنین برای رسیدن میوه نیازمند تابستان طولانی است که این مورد در سرزمین پارودبار کاملا به وضوح قابل مشاهده است.
محسن محبی از فرزندان حاج یارعلی به خبرنگار زیتون خبر می گوید: پدرم با درختان زیتون انس داشت همیشه می گفت: زیتون محصول قرآنی و مقدس است به همین خاطر هیچ وقت نمی گذاشت با چوب محصول زیتون را برداشت کنیم و همیشه با دست این محصول را برداشت می کرد.
حاج یارعلی اولین کسی بود که قبل از انقلاب نسبت به خرید تراکتور اقدام می نمایند تا کشاورزی روستاییان به صورت مکانیزه انجام شود.
فرزند حاج یارعلی، از مشارکت پدرش در امور خیّرخواهانه روستا سخن گفت و ادامه داد: قبل از انقلاب عیسی محله ( یکی از محله های قدیمی وقبل از زلزله پارودبار) به همت مرحوم پدرم سیم کشی و برق رسانی شد.
همچنین ایشان اولین کسی بود برای آسایش کشاورزان موتور خرمنکوب را وارد روستا نمود که پیش از آن مردم بصورت سنتی کارهای خرمن را انجام می دادند.
حاج یارعلی برای توسعه برنجکاری برای اولین بار در سال ۶۰ تیلر کوبوتا را برای کشاورزی پارودبار خریداری کرد. وی در سال۱۳۸۱ برای سفر به سرزمین وحی نام نویسی می نمایند و بعد از ۴ سال چشم انتظاری در سال ۱۳۸۵عازم سرزمین وحی می شوند وبه ارزوی دیرینه خود می رسند.
محبی انگیزه و دلسوز بودن را از ویژگیهای پدرش می داند و می گوید: همیشه پرتلاش بود و آرزو داشت پارودبار روزی در بحث کشاورزی به توسعه برسد.
وی با خدا بودن را از دیگر ویژگیهای حاج یار علی عنوان کرد و گفت: پدرم همیشه شکر گذار خداوند برای نعماتی که به او عطا می کرد بود.
انتهای پیام
, , روز گذشته آفتاب عمر حاج یارعلی محبی غروب کرد، مرد زحمتکشی که بانی کشت زیتون در روستای پارودبار بخش عمارلوی رودبار شد و برای اولین بار زیتون را به این روستا برد و باغات زیتون این منطقه را تشکیل داد و پدر زیتون پارودبار لقب گرفت.
,حاج یار علی محبی متولد ۱۳۱۲ است و ۶ فرزند دختر و پسر دارد، وی در دوران جوانی کاسب دوره گردی بود که تولیدات روستای پارودبار را به دلیل نداشتن راه ارتباطی مناسب با پای پیاده که تقریبا دو شبانه روز به طول می انجامید به قزوین برده و مایحتاج روستاییان از قبیل قند، شکر روغن، حلوا، دوشاب و… را خریداری و به روستا می آورد.
,بعد از راه اندازی معدن سنگرود البرز غربی در معدن مشغول بکار و با فردی بنام عباس محمودی که اهل رودبار بود آشنا می شود وی را به روستا دعوت و باغی که در روستا، داشته را مورد بررسی و برای کشت زیتون مورد تایید می شود.
,قریب دهه چهل بوده که برای اولین بار تعداد۱۰۰ اصله درخت ماری و گوشتی از ۳ تا ۱۲ تومان خریداری و با کامیون راهی پارودبار می شود، خرابی راه پارودبار آنقدر زیاد بوده که راننده کامیون در بین راه حتی از گرفتن کرایه امتناع می کند و نهال های زیتون را تخلیه و باز می گردد.
,
, , حاج یارعلی با چهار پایان نهال های زیتون را به زمین کشاورزی اش منتقل می کند، اوایل بعضی ازمردم با بیان اینکه فلانی اشتباه می کند و میوه زیتون تلخ و بدبوست و فقط زمینش را اشغال می کند، نگرانی خود را ابراز می کردند.
,بعد از چندسال با بزرگتر شدن درختها و محصول دادن و اضافه شدن نهالها و بذل و بخشش کردن محصول زیتون بین اقوام و همسایگان کم کم رغبت بیشتری در بین مردم برای کشت زیتون ایجاد می شود و نسبت به خرید نهال زیتون اقدام می نمایند که همین امر سبب شد تا زیتون به عنوان محصول اصلی اکثر اهالی روستا قلمداد شود.
,اوج توسعه زیتونکاری در پارودبار به بعد از زلزله خانمان سوز بر می گردد، با جا بجایی گسلهای زیر زمینی و شروع خشکسالی و کمبود آب مردمان سرزمین پارودبار با سرعت بیشتری شروع به گسترش باغات زیتون کردند برای اینکه درخت زیتون در برابر کم آبی و بی آبی مقاوم است و همچنین برای رسیدن میوه نیازمند تابستان طولانی است که این مورد در سرزمین پارودبار کاملا به وضوح قابل مشاهده است.
,محسن محبی از فرزندان حاج یارعلی به خبرنگار زیتون خبر می گوید: پدرم با درختان زیتون انس داشت همیشه می گفت: زیتون محصول قرآنی و مقدس است به همین خاطر هیچ وقت نمی گذاشت با چوب محصول زیتون را برداشت کنیم و همیشه با دست این محصول را برداشت می کرد.
,
, , حاج یارعلی اولین کسی بود که قبل از انقلاب نسبت به خرید تراکتور اقدام می نمایند تا کشاورزی روستاییان به صورت مکانیزه انجام شود.
,فرزند حاج یارعلی، از مشارکت پدرش در امور خیّرخواهانه روستا سخن گفت و ادامه داد: قبل از انقلاب عیسی محله ( یکی از محله های قدیمی وقبل از زلزله پارودبار) به همت مرحوم پدرم سیم کشی و برق رسانی شد.
,همچنین ایشان اولین کسی بود برای آسایش کشاورزان موتور خرمنکوب را وارد روستا نمود که پیش از آن مردم بصورت سنتی کارهای خرمن را انجام می دادند.
,
, , حاج یارعلی برای توسعه برنجکاری برای اولین بار در سال ۶۰ تیلر کوبوتا را برای کشاورزی پارودبار خریداری کرد. وی در سال۱۳۸۱ برای سفر به سرزمین وحی نام نویسی می نمایند و بعد از ۴ سال چشم انتظاری در سال ۱۳۸۵عازم سرزمین وحی می شوند وبه ارزوی دیرینه خود می رسند.
,محبی انگیزه و دلسوز بودن را از ویژگیهای پدرش می داند و می گوید: همیشه پرتلاش بود و آرزو داشت پارودبار روزی در بحث کشاورزی به توسعه برسد.
,وی با خدا بودن را از دیگر ویژگیهای حاج یار علی عنوان کرد و گفت: پدرم همیشه شکر گذار خداوند برای نعماتی که به او عطا می کرد بود.
,
, , انتهای پیام
,]
ارسال دیدگاه