چرا جوانان نمی خواهند مسولیت زندگی را به عهده بگیرند

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا به نقل از آنا خبر، خداوند، موجودات بی شماری را در جهان آفریده است که بیهوده و بی هدف آفریده و رها نشده اند، بلکه همه آنها به سوی مقصد و کمالی که خدا برایشان معین فرموده است، در حرکت و تکاپو هستند.

در این میان انسان به حقیقت کارهایی که انجام می دهد، آگاه است. در آثار و عواقب کردارش می اندیشد و با اراده و اختیار راهی را برمی گزیند گاهی گرفتار غرایزش می شود و در گرداب حیوانیت دست و پا می زند. گاهی نیز روح ملکوتی و عقل انسانی به یاری اش می شتابد و امیال و غرایز نفسانی را به بند می کشد.

به برکت تکلیف و حس مسئولیت است که انسان می تواند از چنگال زمین رها شود و به سوی عوالم بالا به پرواز درآید. انسان امانت دار بزرگ خداست. مسئولیت او در پیشگاه خدا، خود و جامعه، بار سنگینی است که در آغاز آفرینش، آن گاه که به آسمان و زمین و کوه ها عرضه شد، آنان به ضعف و ناتوانی خود اقرار کردند و انسان آن را پذیرفت.

خانواده، کوچک ترین واحد اجتماع است. با بستن پیمان ازدواج میان زن و مرد، زندگی مشترک آنها آغاز می شود و این نقطه شروع شکل گیری خانواده است که با تولد فرزند، نظم و قوام می یابد. ازدواج و سپس تشکیل خانواده، زن و مرد را از پریشانی و بی هدفی نجات می دهد و اطمینان و آرامش را به آنان هدیه می کند. در فرهنگ دینی اسلام، خانواده کانونی مقدس است. بدین جهت، بنای زندگی خانوادگی را بر حقوقی که نکته های ظریف و دقیق در آن هست، استوار می کند. بر همین اساس، همسران در قبال یکدیگر مسئولند و حقوقی بر گردن هم دارند.

از امام سجاد علیه السلام روایت است :بدان که خداوند، همسرت را مایه آرامش و الفت تو قرار داد و به سبب آن، تو را از خطاها ولغزش ها بازداشت. بنابراین، از او سپاس گزار باش و او را احترام کن و از اشتباه ها و لغزش های او درگذر..

عدم مسئولیت پذیری  از عامل مهم در تاخیر  ازدواج جوانان می باشد، ازدواج به عنوان فرضیه ای الهی باعث سلامت جسم و روان جامعه است و آرامش روحی و روانی افراد جامعه را به همراه دارد اما متاسفانه با پیشرفت جوامع و تغییرات ایجاد شده در سبک زندگی افراد جامعه ما شاهد به تاخیر افتادن ازدواج در جوانان هستیم .

خانواده ها در مسئولیت پذیری جوانان نقش اصلی و اساسی دارند و چون خانواده ها به فرزندان خود مسئولیت پذیری را آموزش نداده و وظایفی را در خانه به فرزندان خود محول نمی‌کنند به خصوص در خانواده های جوامع شهرنشین فرزندان و جوانان از پذیرش مسئولیت های بزرگ زندگی مثل ازدواج سربا ز زده و خودداری می کنند. طی دهه های اخیر تربیت ها طوری صورت گرفته است که والدین تمام سختی های زندگی را تقبل می کنند تا جوانان در رفاه کامل باشند ،دختران و پسران ناخودآگاه از پذیرش مسئولیت شانه خالی می کنند و روحیه و توانایی مبازره با مشکلات در آنها کاهش پیدا کرده است.

بی‌شک زندگی در کنار یک همسر مسئولیت‌پذیر و وظیفه‌شناس بسیار خوشایندتر از زندگی در کنار یک فرد بی‌مسئولیت است.

تغییر سطح مسولیت یکی از مهم ترین ویژگی های زندگی مشترک می باشد. هر فرد با ورود به زندگی جدید باید مسولیت تصمیم هایی را که می گیرد، مسولیت خوشبختی وسعادت یک فرد جدید و رفع نیازهای خود و همسرش را به عهده بگیرد.

مسولیت پذیری از جوان کم سن وسال فردی شجاع، مدیر و مدبر می سازد که می تواند با توسل به اندیشه و تدبر سکان خانواده را به دست بگیرد و با حرکتی منظم پیش ببرد و به هدف برساند هر چند در این راه ممکن است با ناملایماتی روبه رو شود.

مسولیت پذیری در ازدواج وتشکیل زندگی نیازمند بلوغ فکری،جسمی، عاطفی و اجتماعی می باشد و شخص در صورتی که فاقد هر یک از این ها باشد نمی تواند بنیان زندگی تازه تشکیل یافته را مدیریت کند.

لذا به نظر می رسد خانواده ها باید تلاش جدی را در راستای این مسله صورت بدهند. چرا که تربیت  فرزندانی با حس مسولیت کم نمی تواند در زندگی مشترک از آن ها افرادی متعهد و مسول بسازد.