به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از پلنا، چندی است قلب حیات استان اصفهان یا به عبارتی شریان حیاتی زندگی در این استان یعنی زاینده رود به کویری پیر و ترک خورده تبدیل و بخش عظیمی از زندگی روزمره را مختل که نه بلکه فلج کرده است، که بدترین نوع پیامد آن تغییر در آب و هوای محیطی این استان، تهدید گونه های زیست محیطی و ملموس ترین آن اختلال در بخش کشاورزی و تولیدات کشاورزی است که به حق پیگیری برای حیات دوباره این رود امری ضروری، مهم و حقوق حقه ذینفع های آن است.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, پلنا,در ماه های گذشته در این خصوص حرکت هایی با ماهیت های کمپین های مردی برای احقاق حیات دوباره این رود و زندگی دوباره آن و حق استفاده از آب آن تشکیل و مخصوصا در فضای مجازی در حال فعالیت هستند، اما آنچه در اینجا سوال می شود میزان اثر بخشی این نوع حرکت ها در این خصوص است.
,بدیهی است که مسئله آب از مهمترین مسائل و وظایف سیستم مدیریتی جامعه بوده و نقش حرکت های مردمی در این خصوص راه گشا و اثر بخش خواهد بود، حرکت هایی که می تواند به میزان اثر بخشی خود اثرات منفی نیز در پی داشته باشد.
,عده ای حامیان حق آب زاینده رود در پایین دست این رود می شوند و عده ای حامیان حق آب زاینده رود در بالا دست و دعوایی مجازی در این بین که این بلا کار دولت اصلاحات است و یا دولت قبل یا دولت فعلی که آنچه محصول خواهد داد هیچ است و هیچ است و هیچ که جدای از این موضوع عدم وجود این تشکل ها و خیزش های مردمی در چهارچوب قانون نیز خود موضوعی دردسر ساز است که همین امر باعث عدم سیستم های مدیریتی، کارشناسی و اثر بخش در آنها می شود.
,از این مهم نیز نباید گذشت که بحران آب و کمبود آن تنها به اصفهان و ایران ختم نمی شود و زنگ هشدار برای حفظ منابع آبی دیر مدتی است که در جهان خاکی به صدا درآمده است.
,اما حق کدام آب را طلب می کنیم، آبی که نیست، آبی که به دست خود ما با انواع مصرف ها، برداشت ها، کشت های غیر اصولی و غیر منطقی و بی توجهی به سیاست های مدیریتی درگذشته به این حال و روز گفتار آمده است و اینکه چرا حالا به دنبال این حق هستیم و آیا بهتر نبود آن زمان که مدیریت های غلط و غیر اصولی در این خصوص در حال اجرا بود و حق آبه این رود به دست رفتار های کودکانه رئیس دولت های مختلف وجه المصالحه مسائل سیاسی قرار گرفت مُهر سکوت به لب نمی زدیم و کمی از این همت و غیرت را به خرج می دادیم؟!
,اما نتیجه ی این امر و کش و قوس ها و حق خواهی بر سر آبی که نیست این روزها نه تنها به جریان دوباره زندگی در زاینده رود کمکی نمی کند بلکه جبهه مخالفان و منتقدان دولت تدبیر و امید را بر سر آبی که نیست تقویت می کند، دولتی که در چهار سال حیات خود آب و مسائل مربوطه به آن را در اولویت برنامه های خود قرار داده است که در این خصوص با اشاره به بحران دریاچه ی ارومیه عملکردی مثبت نیز داشته و به این دریاچه زندگی دوباره داده است و از طرفی این حرکت ها افراد و جریان های فرصت طلبی را به میدان این حق خواهی می آورد که نه تنها به دنبال احیای دوباره زاینده رود نیستند بلکه به دنبال احیا و تطهیر دوباره خود برای ورود به عرصه های اجتماعی و سیاسی یا تخریب های کور و بی هدف هستند.
,آب و مسئله ی زاینده رود که این روزها به یک بحران تبدیل شده است در شرایط کنونی نه تنها نیاز به حق خواهی به این شکل ندارد بلکه بیشتر از هرچیز نیاز به گذشت، مشارکت و تدوین سیاست ها و راهکارهای منطقی و کارشناسی و مهمتر رفتارهای منطقی داشته که در این خصوص همه نهادهای مربوطه و تک تک افراد جامعه اثر بخش و مسئول هستند.
,زاینده رود امروز حاصل تمام عملکردهای دیروز خود ما است.
,احمدرضاصادقی افجدی
,انتهای پیام/
]
ارسال دیدگاه