حاشیه های "پسا یلدا" در یک مدرسه پسرانه!/ کاش اینترنت ارزان نمی شد! + تصویر

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از «طنین شهر»، همه ما در طول سال تحصیلی با موضوع کلیشه ای "تابستان خود را چگونه گذرانده اید؟!" مواجه شده ایم، این بار خبرنگار ما  با حضور در یک مدرسه پسرانه ضمن تغییر این پرسش معروف، از دانش آموزان جویا شده است که "یلدای خود را چگونه گذرانده اند؟!" . این گزارش جالب و خواندنی را در ادامه می خوانید.

پیشوند واژه "پسا" لغت جدیدی بود که این روزها در اخبار بسیاری از رسانه ها می شنیدم، پسا برجام، پسا تحریم و.... صبح امروز تصمیم گرفتم فارغ از مسائل سیاسی یک روز "پسا یلدایی! " را در کنار دانش آموزان سپری کنم.

زمانی که وارد مدرسه شدم همچنان سفره ساده اما پر احساس "یلدا" گوشه راهرو مدرسه پهن بود، هیاهوی دانش آموزان من رو به داخل یکی از کلاس ها کشاند و با کمال تعجب اولین پدیده "پسا یلدایی" را مشاهده کردم.

معلم این کلاس به بچه ها اجازه داده بود تا بقیه تنقلات شب مانده شان را به کلاس بیاورند و چند ساعتی شیرینی شب یلدا را در مدرسه تکرار کنند و جالب است که در بین خوراکی ها خبری از انار و آجیل نبود همه تخمه آفتابگردان آورده بودند.

این مسئله من را سوق داد تا باب گفت و گو با بچه ها را از این منظر شروع کنم به همین خاطر سراغ دانش آموزی که بیشترین ذوق را از حضورم در کلاس نشان داد رفتم .

از او پرسیدم چرا همه تخمه آوردند؟ با خنده شیطنت آمیزی گفت: همه تخمه دوست دارند! پاسخش ذهنم را برای لحظه ای در حالت سکون قرارداد مشغول فکر کردن به این بودم که سوال بعدی ام چه باشد که دوستش رشته افکار را پاره کرد وگفت: نه شاید بخاطر دوست داشتن نباشه شاید همه دیشب همین رو خوردن! چون آقا معلم گفت، هرکسی هر چی از شب یلدا براشون باقی مونده بیاره کلاس!

جالب بود من از این دید نگاه نکرده بودم به موضوع، مسلما این هم می توانست یکی از دلایل این همگونی باشد، ارزانترین آجیلی که همه بچه ها همراه داشتند!

بعد از حل شدن این قضیه در ذهنم به سراغ بچه های ردیف چپ کلاس رفتم و از آنها خواستم تا از اتفاقات شب گذشته و یا خاطرات یلداهای سال پیش برایم بگویند.

یکی از بچه ها دستش را بالاگرفت و بلافاصله شروع کرد و مو به مو  اتفاقات  شب یلدایش را شرح داد. اگر بخواهم خلاصه به نکات قابل تامل کلامش اشاره کنم، این طور بود که بجای ماهی سرخ شده از یک قوطی کنسرو ماهی استفاده کردند، پدرش آخرین کسی بوده که پس از جابجایی مسافران سطح شهر سر سفره یلدا  نشسته  و امسال ، آجیلشان فقط یک کیلو تخمه آفتابگردان شور بوده است!

بعد از پرسش و پاسخ در مورد اینکه "یلدا را چگونه گذرانده اند" تصمیم گرفتم در مورد آداب یلدا از آنها بپرسم . از سیاوش یکی از دانش آموزان کلاس پرسیدم از یلدا و تاریخچه آن چه می داند؟ خنده ای کرد و گفت: می گن بلندترین شبه ساله اینترنتم ارزون تره اون شب!!

این تعریف جالبی که سیاوش به طنز در پاسخم گفت باعث شد از او بپرسم که تبلت یا گوشی تلفن همراه دارد؟ و او در پاسخم گفت که معمولا گوشی مادرش را از او می گیرد!

از سیاوش پرسیدم شب یلدا را کجا بوده و او گفت: بخاطر اینکه پدرش پسر بزرگ خانواده است دیشب را درکنار عمه ها و عموهایش در منزل خودشان سپری کرده.

به او گفتم تبلیغات در مورد یلدای بدون اینترنت را شنیده و یا دیده بود؟ به سوالم پاسخ مثبت داد و بعد من پرسیدم در مهمانی دیشب کسی سراغ اینترنت رفت؟!

او باز هم خندید و گفت: به جز آقاجون(پدربزرگ) و بچه ها همه گوشی داشتن عمه ها از تزئیین ژله عکس گرفتند و بابا و عموها هم پیگیر اخبار ورزشی تلگرام بودند.

کنجکاو شدم و پرسیدم خودت کجا بودی؟ گفت: توی اتاقم با پسر عموهام پلی استیشن بازی می کردم!

با تصور مهمانی یلدایی خانواده سیاوش، یاد مهمانی های اخیر خودمان افتادم که اقوام، ما را بخاطر اینکه منزلمان را در منطقه ای خریدیم که پوشش آنتن تلفن همراهش خوب نیست و صفحه های مجازی را باز نمی کند سرزنش می کردند و اصرار داشتند زودتر به خانه هایشان برگردند! به راستی ما را چه شده است که به راحتی گرمای مهمانی هایمان را سرد می کنیم.

بعد از شنیدن حرف های سیاوش با کوله باری از "ای کاش ها "از کلاسشان خارج شدم و با خودم گفتم: ای کاش دوباره خانه ها یخ بزنند و همه مجبور باشند برای گرم شدن در تنها اتاقی که کرسی دارد دور هم جمع شوند. ای کاش ارزانی اینترنت فرهنگ و آدابمان را ارزان نمی فروخت و ای کاش وضعیت اقتصادی کشورم در "پسابرجام" مانند وعده های خوب و گوش نواز مسئولین آنقدر خوب می شد که دیگر دانش آموزی در صبح "پسا یلدا" ناراحت از خستگی و کار زیاد پدرش برای رونق سفره کوچک یلدایشان نباشد! ای کاش می شد به گذشته برگشت...

انتهای پیام/