به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از آوای فامنین، شب یلدا یا شب چله از کهن ترین آداب و رسوم ایرانیان است و در این شب مردم در نقاط مختلف کشور، طولانی ترین شب سال را جشن می گیرند.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, آوای فامنین,بلند تر شدن طول روز و زنده شدن زمین از اعتقادات کشاورزان است که در اول دی ماه گندم های کاشته شده در زمین جوانه زده و رشد می کند و این یعنی زندگی دوباره زمین، زمین که مادر هستی محسوب می شود.
,از آداب و رسوم فامنین مثل تمام اقوام ایرانی، رفتن به خانه بزرگترها، اهمیت زیادی دارد و اکثرا به دیدن پدر بزرگ و مادر بزرگ رفته و شب یلدا را با سخنان و قصه های شیرین آنان طی می کنند.
,یک کتاب حافظ در دستان بزرگ خانواده و یک مجمعه که تزئین شده با انواع میوه ها و آجیل و هندوانه قاچ شده و انار دانه شده، در کاسه های لعابی آبی رنگ سفالی، خوب نمود پیدا می کند.
,تک تک افراد نیت کرده و آنچه در دل دارند آرزو می کنند و با باز کردن کتاب اشعار حافظ و انتخاب یک شعر زیبا به خود تلقین می کنند که حتما امسال به آرزویشان خواهند رسید.
,در زمان های گذشته که خانه ها قدیمی بود و سقف خانه ها از چوب و کاهگل درست شده بود در وسط سقف، درست بالای جایی که کرسی را قرار می دادند یک دریچه برای تهویه هوا گذاشته می شد تا دود تنوری که در زیر کرسی برای گرم کردن آن را روشن می کردند از آن خارج شود.
,در شب یلدا، یکی از جوانان فامیل با در دست داشتن شالی، به طور مخفیانه به پشت بام می رفت و به اصطلاح، یواشکی به حرف اعضای خانواده گوش می کرد و شال خود را از دریچه به داخل اتاق می انداخت و صاحب خانه یک انار، یا از تنقلات و یا پولی به شال می بست و طرف بدون اینکه شناسایی شده باشد می رفت.
,اگر خانواده دختر دم بخت داشت جوانی که قصد ازدواج داشت این کار را انجام می داد.
,شور و شوق و شادی در بین اعضای خانواده موج می زد و بزرگترها از اینکه فرزندانشان را در کنار هم می دیدند بسیار خوشحال می شدند و از قبل تدارک پذیرایی از آنان را داشتند و کوچکترها با احترامی که به پدر و مادر می گذاشتند دوباره سعی داشتند جایگاه والای اجداد را تثبیت کنند و ارزش و احترام را به فرزندان خود بیاموزند.
,حتما برف و سرما در شب یلدا بیداد می کرد و مهمانان در انتهای شب با فانوسی بر دست از کوچه پس کوچه های تنگ و تاریک عبور می کردند و خدای را بر این همه نعمت و وجود گرمای محبت اعضای خانواده شکر می کردند.
,ای کاش با وجود تغییرات جوی و محیطی و با داشتن امکانات ارتباطات سریع، باز فاصله ها را کم کنیم و به دیدن همدیگر رفته و مهر و صفا را ارزانی خانه ها کنیم و ارزش شب یلدا را تنها در خوردن و اسراف و هزینه های کلان ندانیم و به سادگی دل بزرگترها را شاد کنیم و محبت را بیاموزیم.
,زندگی آنقدر باارزش است که بودن حتی، یک دقیقه بیشتر در کنار خانواده را می توان جشن گرفت. این جشن را تنها با یک پی ام و یا یک تماس کافی ندانیم و برای کنار هم بودن برنامه ریزی کنیم.
,,
یادداشتی از طاهره حاجیلو
,,
انتهای پیام/
]
ارسال دیدگاه