سایه سرد تجملات بر گرمی شب یلدا/ شب چله را با نشاندن لبخندی بر لبان فقرا یلدایی تر کنیم

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از آرمان زنان، در خیابان های شهر زیبایمان اصفهان قدم می زنم، یلدا به مردم شهرمان حال و هوای دیگری داده، ترافیک و شلوغی در شهر موج می زند و همه جا غرق شور است و مردم مشغول خرید کردن برای مهمانان یلدا، در همین هنگام خودم را در مقابل یک گل فروشی یافتم، تزیینات زیبا روی گل ها و میوه ها چشمانم را خیره کرد در همان زمان جوانی را دیدم که مشغول چانه زدن با مغازه دار بود و در آخر با چهره ای غمگین و خاطری آزرده از مغازه خارج شد و آهی کشید که معلوم بود از نهادش برخواسته و گویای ناراحتی اوست. به جوان سلام کردم و با او مشغول به صحبت شدم و علت ناراحتی اش را جویا گشتم.

* یلدا؛ سرآغازی برای کدورت و کینه توزی در زندگی زوج های جوان
جوان ۳۱ ساله شهر ما نامش «مجتبی. ب»، کارمند یک شرکت تاسیساتی و نمونه ای از سایر جوان شهرمان است؛ او حالا ۵ سال هست که در عقد به سر می برد و به علت ناتوانی مالی هنوز نتوانسته با آن دختر زیر سایه یک سقف برود و عروسی بگیرد.

مجتبی از یلدا گلایه کرد و گفت: در زمان های قدیم یلدا این همه تجملاتی نبود، حالا باید دامادها به بهانه هر مناسبت برای نوعروسان هدیه ببرند، آن هم چه هدیه هایی! و اگر هدیه مورد پسند عروس خانم واقع نشود و مختصر و کم ارزش باشد، نوعروس ناراحت می شود و می گوید که هدیه فلان دختر فامیلمان بهتر و گرانبهاتر و زیباتر بود و در همین زمان است که همه زحمات آقای داماد هدر می رود و حسابی توی ذوق او می خورد و همین مسائل پیش پا افتاده و به ظاهر کم اهمیت سرآغازی برای کدورت و کینه توزی در زندگی آینده آن ها خواهد شد.

وی ادامه می دهد: در چنین شرایطی و در زندگی مشترک زن مرتب به مرد می گوید که تو همیشه برای من کم گذاشته ای و مرد خانه هم برای تلافی کردن، کمبودهای جهیزیه عروس را به رخ او می کشد و به این ترتیب چنین زوج هایی هر روز باید در خانه با یکدیگر درگیر باشند.

مجتبی اضافه می کند: چنین عروس و دامادهایی اگر مقید به دین باشند، سعی می کنند نظر همسرشان را جلب کنند و اگر مقید نباشند هر روز با یادآوری همین خاطرات قدیمی که در زمان هایی مثل یلدا، نوروز و سایر مناسبت های سال رقم خورده است، دعوا را از سر می گیرند.

وی ابراز می کند: این ها نظرات شخصی من بوده ولی به نظرم درد دل خیلی از جوانان است که درگیر این رسم و رسومات بی پایه و اساس شده اند.

مجتبی می گوید: اگر خوب نگاه کنیم می بینیم که همه تزییناتی که در شب یلدا روی میوه ها و خوراکی ها انجام می شود، به درد نخور است؛ به خاطر اینکه میوه ها ساعت ها قاچ شده و روی آن ها کار شده و همین باعث فساد زودتر این خوراکی ها می شود و حتی به خاطر اینکه مردم اطمینانی از بهداشت آن ها نداشته و آن ها را به نوعی دست زده دیگران تلقی می کنند، از مصرف آن ها پرهیز کرده و این نعمت های الهی را به درون سطل های زباله می ریزند.

مجتبی با تاکید بر اینکه یلدا زمانی برای خودنمایی برخی اقشار مردم شده است، بیان می کند: مطمئنا این شرایط که همراه با آه و حسرت و ناراحتی است، تنها برای قشر متوسط و ضعیف جامعه رخ می دهد اما روی قشر مرفه تاثیری ندارد.

گفت و شنودم با این جوان به پایان می رسد، در حالی که می دانم بسیاری از جوانان شهرمان از چنین مشکلاتی برخوردارند.

* در قدیم هر کس با هر چه که داشت از مهمانان پذیرایی می کرد
راه خود را ادامه می دهم تا به خانه مادربزرگ برسم. مادر بزرگ مرا به زیر کرسی که در میان اتاق اصلی خانه گذاشته شده، هدایت می کند. به او گفتم که از آداب و سنن قدیم در شب یلدا برایم بگوید. او هم با مهربانی برایم از آن زمان ها گفت. از زمان هایی که تجملات در خانه ها رنگی نداشت و همه مردم مثل هم زندگی می کردند و فخرفروشی و خودنمایی در چنین مناسبت هایی بی معنا بود.

مادربزرگ گفت: در گذشته مردم در شب یلدا به خانه بزرگ فامیل خود می رفتند، همه زیر همین لحاف کرسی ها جمع می شدند و می گفتند و می خندیدند، نعمت آنقدر فراوان بود که در شب یلدا برف همه جای شهر را پوشانده بود و پدر بزرگ برای راحتی در رفت و آمد مردم، پارو به دست می رفت و برای مردم در میان برف ها کوچه باز می کرد.

او می گوید: وقتی همه زیر لحاف و کرسی جمع می شدند وقت خوردن برف و شیره می رسید، ما هم می رفتیم و برف های کثیف را کنار زده و از برف های تمیز به خانه می آوردیم و آن ها را در کاسه ها ریخته و بعد روی آن ها شیره می ریختیم و همه می خوردند درست شبیه فرنی که با شیره می خوریم، چقدر هم می چسبید. بعد افراد باسواد و اهل ادب خانواده می نشستند و برای تک تک مهمان ها فال حافظ می گرفتند، میوه اصلی شب یلدا هم انار بود و آلبالو خشکه و انجیر خشک آب زده شده و آجیل آن شب مشتی از گردو و بادام و هسته زردآلوی باغ های خودمان بود که در فصل های مختلف سال جمع کرده و بو داده بودیم و خیلی هم خوشمزه بود.

مادربزرگ ادامه می دهد: آن زمان ها چشم و هم چشمی نبود، هر کس با هر چه که داشت از مهمانان پذیرایی می کرد و مراد از شب یلدا هم همین دور هم نشینی هایش بود، همه شاد بودند و غرق در نعمت الهی؛ اما حال نه برفی، نه بارانی، نه غذای سالمی؛ انگار که خدا رویش را از ما به خاطر این همه کفران نعمت و حسادت برگردانده است.

آری؛ مادربزرگ راست می گوید، شاید همین اسراف و تبذیرها است که باعث شده خداوند باران رحمتش را هم از ما دریغ کند.

* شب چله زمستان خود را با نشاندن لبخندی بر لبان فقرا یلدایی تر کنید
امشب، شب یلدا است اما چه یلدایی؟! یلدایی که به قول مجتبی گزارش ما، فقرا غرق در آه و حسرتند و ثروتمندان بدون کمترین اهمیتی غرق در فیس و اِفاده؛ هندوانه ها، انارها، پرتقال ها، پشمک ها، آجیل ها، شلغم ها، لبوها و خلاصه همه نعمات الهی که در این فصل وجود دارند، برای نمایش دادن تزیین شده و پس از پایان نمایش به درون سطل های زباله هدایت می شوند.

مریم مویدی، یکی از کارشناسان مسائل اجتماعی شهرمان در این باره می گوید: متاسفانه چنین شرایطی بر جامعه ما حکمفرما شده و روز به روز بر شدت و قوت چنین تجملگرایی هایی افزوده می شود، یلدا رنگ و بوی قدیمی و سنتی خود را از دست داده و مردم را از هم دوره کرده است.

وی می افزاید: در حالی که بسیاری از همسایگان، همشهریان و هم وطنان ما توانایی خرید ما یحتاج خود را هم نداشته و ممکن است سرشان را گرسنه بر زمین بگذارند، برخی در این شب اسراف را به حد بالای خود می رسانند.

وی اضافه می کند: دامادها برای نوعروسان علاوه بر هدیه های گرانبها نظیر طلاجات و لباس های گرم، مقادیر زیادی غذاهای سنتی مانند کوفته، شامی، آش، کباب، انواع چلوها و خورش ها به همراه انواع مختلف میوه ها، صیفی جات، شیرینی ها و آجیل های تزیین شده را پیشکش می کنند که اگر نگوییم همه این خوراکی ها اسراف و دور ریخته می شوند مطمئنا باید بپذیریم که برای حجم قابل توجهی از آن ها این اتفاق خواهد افتاد.

این کارشناسان مسائل اجتماعی تاکید می کند: اسراف های شب یلدا در حالی در جامعه ما روی می دهد که بسیاری از جوانان ما هزینه گرفتن یک عروسی ساده و یا هزینه تهیه یک جهیزیه مختصر را ندارند.

وی خاطر نشان می کند: مردم در شب یلدا سعی کنند با تاسی از سیره و آیین رسول اکرم (ص) برای صله رحم همت ورزیده و با عدم پیروی از تجملات یلدایی، رسوم قدیم را زنده کرده و در احیای آیین نیاکان خود بکوشند و سعی کنند اگر قصد برپا کردن یلدای مجلل را در سر دارند، هزینه آن را با جوانان فقیر تقسیم کرده و آن را صرف امور خیر نمایند تا با نشاندن خنده بر لبان فقرا، شب اول زمستان یا شب چله آن ها یلدایی تر شود.

انتهای پیام/