حمایت مسئولین، جوان را به درخت تنومند پژوهش تبدیل می کند/ آرزویم رساندن صدای جوانان سجزی به پایتخت بود

به گزارش شبکه اطلاع رسانی دانا به نقل از اصفهان شرق، نام گذاری روزهای سال جدا از همزمانی مناسبت های شمسی و قمری روایتی از فراموشی دارد.
فراموشی آنچه که در اجتماع امروز نادیده گرفته و یا محو شده است.

روزگار امروز با تکنولوژی پیشرفته اش گاها در خانه ی ۱۲ متری فاصله ای به اندازه ی یک سال بین والدین و فرزند ایجاد می کند که نقش ها را کم رنگ خواهد کرد.

شاید مزیت نام گذاری روایتی از شاخص بودن دارد.

روز میلاد علی اکبر جوان کربلا، نماد شجاعت، عزت، احترام و ارزش به نام جوان ایران نام گرفت و به همین مناسبت ما را روانه ی سجزی کوهپایه و گفتگو با پژوهشگر جوان این شهر کرد.

محمد جواد ناظمی جوان ۳۵ ساله پژوهشگر برتر این شهر بیان شیوایی داشت و به واسطه ی حفظ ارزش زمان سولات را مختصر و وقت را به وی اهدا کردیم.

محمد جواد از دوران تحصیلش گفت: تحصیلات ابتدایی و راهنمایی را در شهر سجزی سپری کردم و سال ۷۲ به واسطه ی نبود رشته ی تجربی در سجزی جهت تحصیل در دبیرستان و رشته ی تجربی به دبیرستان شهید مفتح اصفهان رفتم. در رشته ی مدیریت بازرگانی از دانشگاه آزاد اسلامی واحد دهاقان فارغ التحصیل شدم و هم اکنون مشغول نوشتن پایان نامه ی مقطع ارشد رشته ی مدیریت گرایش مالی می باشم.

پژوهش در خون محمد جریان داشت.

وی با اشاره به برخی پژوهش ها گفت: در ۲ سال آخر دانشگاه مسئول روزنامه ی دانشجویی عضو گروه تحقیقی دانشگاه شدم و به واسطه ی تیم فعال دانشجویی مقام دوم در تحقیقات دانشگاه منطقه ی ۴ را به دست آوردم سال ۸۰ الی ۸۱ عضو باشگاه پژوهشگران جوان بودم و امیدم بر رساندن صدای جوانان سجزی بر پایتخت بود. عقیده ام بر این بود که پژوهش را به سمت جوانان سجزی ببرم و به این عقیده پا بر جا بودم. از جوانان سجزی درخواست پژوهش در زمینه های مرتبط را داشتم که پژوهشگران شهر را به همه کشور معرفی کنم ولی با عدم استقبال جوانان، پژوهشگران جوان تبدیل به پژوهشگر جوان شد.
محمد پژوهش را فقط در یک زمینه و یا نوشتن یک مقاله نمی دانست، بلکه می گفت، باید در همه زمینه ها پژوهش نقش داشته باشد و به همین دلیل وی در زمینه عکاسی، فیلم برداری و کارهای کامپیوتری فعالیت داشته و در زمینه عکاسی صاحب مقام دوم منطقه۴ بین دانشجویان منطقه شد و همچنین جشنواره عاشوراییان به عنوان عکاس برتر شناخته شده و در زمینه کارهای کامپیوتری به شکلی در این زمینه فعالیت نموده که الان علاوه بر شغل اصلی که کارشناس اداره برق می باشد، به شغل دومش تبدیل شده است. وی هم اکنون نیز مشغول گذراندن دوره مهندسی ماکرو سافت از سازمان فنی و حرفه ای می باشد.

ناظمی مدیر مسئول ماهنامه سجزی بود. ماهنامه ای که به مرور زمان سالنامه و امروز یادنامه ای از محمد جواد ناظمی می باشد.

وی در این رابطه با اشاره به فعالیت های فعال ماهنامه های روستا تصریح نمود: بروشوری به اسم کانون مساجد برای شهر تنظیم کردم و در سطح شهر پخش می کردیم. پس از آن اقدام به ماهنامه، گاهنامه نگاه جوان و به مرور زمان سالنامه ای برای مردم با هزینه ی شخصی کردم ولی به سبب عدم پشتیبانی فعالیت ۴ ساله ی در این بخش به شکست برخورد کرد.

محمد جواد از پیشرفت جوانان شرق اصفهان و پتانسیل بالای آنها سخن گفت و افزود: می بایست توجه به پتانسیل های نهفته ی جوانان شرق آشکارشود تا نام جوانان شرق اصفهان در سرتا سر کشور درخشش مثبت و هدفمند داشته باشد. در این راه جوانان می بایست به دنبال لقمه ی آماده نباشند و با اراده و گاها دادن هزینه های شخصی موفقیت را در آغوش بگیرند.

جوان پژوهشگر سجزی در حال نوشتن کتابی جهت معرفی شهرش به دنیا می باشد و تحقیقات گسترده ای را در این مسیر انجام داده است .
محمد جواد برای به دست آوردن تاریخچه شهر سجزی سالهاست به جمع آوری اطلاعات پرداخته و در این زمینه پای حافظ را هم وسط کشید: چند سال پیش که وسیله ی تصویری نبود با قلم و کاغذ به جمع آوری اطلاعات از شهروندان و مسئولین تا وقت زیاد در کتابخانه های شهر می گذاشتم به طوری که در سفرم در مشهد مقدس ۲ الی ۳ روز در کتابخانه حرم وقت صرف کردم و تحقیقات خود را ادامه دادم همه ی این تلاش ها و وقت گذاشتن ها به منظور اشاعه ی سبک زندگی، فرهنگ و تاریخچه ی شهر من می باشد و امید وارم تا پایان سال جاری کتاب تاریخچه ی شهر سجزی را چاپ و به معرض دید همه افراد بگذارم .

چیزی که می بایست به آن اشاره داشته باشم وجود شخصیتهای فرهنگی، علمی و حتی شعر و شاعری در بخش کوهپایه است و اگر ما آشنایی خودمان را در این زمینه بالا ببریم و مثلا بدانیم که حافظ شیرازی موتن اصلیش کوهپایه بوده است می توان به ذوق سرشار مردم این بخش پی ببریم که این ذوق و هنر از زمان حافظ و قبل از آن است.

پژوهشگر جوان شرق اصفهان زمینه کار پژوهشی را خوب فهمیده بود و این چنین گفت: هیچ کاری بدون هدف انجام نمی شود. وقتی کاری را بی هدف شروع می کند اگر فرضا آن کار ده پله داشته باشد، به پله دوم سوم که رسید سر در گم می شود و فراموش می کند اصلا قصد انجام چه کاری را داشته و به کجا می خواهد برسد؟ وقتی متوجه می شود که عمر گذشته و چند کار بی هدف را شروع کرده و هیچ کدام را به پایان نرسانده است، پس هیچ کاری بی هدف نمی شود و باید هر کاری هدفمند باشد.

محمد جواد دستی بر کار خبری داشت و به همین منظور از وی این سوال را پرسیدم که به نظر شما در رابطه با انعکاس مشکلات می بایست کدام نیمه از لیوان را دید.
وی گفت: لیوان هم نیمه پر و هم نیمه خالی دارد. ما باید به هر دو نیمه آن توجه کنیم. به عقیده من در هر کاری باید هم منتقد و هم پیشنهاد دهنده باشد. یعنی یک کار به نظر من عالیست ولی از نظر افراد دیگر دارای عیب و نقص باشد. وقتی من نقص ها و حسن های کار خود را بدانم، در کار بعدی حسن های کارم را تقویت می کنم و نقص های ش را بر طرف می کنم و کارم بهتر می شود و همچنین بقیه نیز بصورت غیر مستقیم درگیر و شریک کارمن شده اند. البته انتقاد ها باید معقول و منصفانه باشد.

او به شهدا نمره بیست داد.
بنظرم بنده نباید به خودم نمره بدهم.معقول است که مردم این نمره را بدهند. چون ممکن است کسی از کار خودش راصی نباشد و فکر می کند باید بهتر از این عمل می کرد ولی مردم از آن راضی اند. ما همیشه نمره پایین را برای خودمان می دانیم. چون هیچ کاری نمره بیست ندارد.
بنظر بنده برترین جوانان شهر، همان شهدا بودند که از جانشان گذشتند. ما که فقط وقتمان را صرف می کنیم و اگر بخواهیم نمره بدهیم به شهدای شهر خود می دهم و آن نمره چیزی نیست جز بیست.

در پایان از او در رابطه با روز جوان و گرامی داشت این روز پرسیدیم.
ناظمی به نقش رسانه در انعکاس این روز اشاره و خاطرنشان کرد: رسانه در این زمینه نقش بسزایی دارد. پخش پوستر، پلاکاردهایی که در خیابان زده می شود، پیامک هایی که برای تبریک روز جوان ارسال می شود. مسابقاتی که برای جوانا برگزار می شود و این روز را برای جوان زنده کند. این باعث احساس غرور در جوان می شود و باعث می شود که فرد توجه مسئولین به خودش را حس کند و ذوق و شوق و توجه اش برای این جشن و این روز بیشتر می شود.

پژوهشگر جوان شرق اصفهان در پایان سخنی کوتاه با جوانان ومسئولین داشت:

جوان ها باید خودشان را پیدا کنند. اینکه بخواهیم تقصیرها را به گردن هر کسی بیاندازیم فایده ای ندارد و به نتیجه ای هم نمی رسد. بیاییم به یک افق روشن نگاه کنیم و آن افق را پی بگیریم. از کسانیکه در زمینه های مختلف، کارهای پژوهشی و تحقیقاتی کار کرده اند و موفقیت کسب کرده اند، الگو بگیریم.

مسئولین هم باید راه ورود به عرصه کار را فراهم کنند تا جوان وارد صحنه بشود و خودش و توانایی اش را نشان بدهد. بستر سازی مناسب، باز نمودن میدان برای جوان ها و حمایت از انها هم حمایت مالی و هم پشتیبانی می تواند جوان را به یک درخت تنومند پژوهش تبدیل کند که می تواند شاخه های پر باری از پژوهش های ریز که میوه هایش می باشد را می تواند داشته باشد و آنها را به نسل هلی بعد منتقل بکند.