سیاست جدید وزارت ارشاد تاثیری بر رونق نشریات محلی ندارد

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا به نقل از نوای آبیدر، نمایندگان نشریات سراسری زمانی به راحتی می توانستند بدون محدودیت هر تعداد آگهی را با هر قیمتی توافقی از دستگاه ها دریافت کنند.

قیمتی که به مرکز نیز اعلام می شد بسیار کمتر بود و در نتیجه سهم زیادی از آگهی به سرپرست نشریه های سراسری می رسید.

پیش از این انتظاراتی از معاونت مطبوعاتی وجود داشت که سرو سامانی به حوزه نمایندگی های نشریات سراسری بدهد.

قدم هایی در این راستا برداشته شد که برنامه ریزی برای دادن پروانه به دفاتر استانی نشریات سراسری، ایجاد سایتی برای کنترل میزان آگهی هایی که به نمایندگی نشریات سراسری در استان ها داده می شود و شفاف کردن این آگهی ها برخی از این اقدامات بود.

منظم شدن وضعیت در حوزه نمایندگی نشریات سراسری و تقسیم 70 به 30 آگهی ها به نفع نشریات محلی، بسیاری از کسانی که در این حوزه فعالیت می کنند را تشویق کرده است که همزمان با حفظ نشریات سراسری به فکر گرفتن امتیاز نشریات محلی بیافتند.

افزایش مجوز چاپ نشریات محلی در دولت یازدهم چشمگیر بوده است که این موضوع می تواند جنبه های مثبت و منفی داشته باشد اما به نظر می رسد بار منفی این موضوع بر جنبه مثبت آن غلبه می کند.

کسانی که از توانایی در حوزه رسانه برخوردار نیستند و نشریه سراسری تنها به دلیل عملکرد خوب آنها در جذب آگهی مجوز سرپرستی یا نمایندگی به آنها داده است به دلیل دست و دلبازی معاونت مطبوعاتی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی به راحتی مجوز نشریه محلی دریافت می کنند.

افزایش بی حد و حصر نشریات محلی در شرایطی که نشریاتی که پیش از آن نیز منتشر می شدند با بحران مخاطب مواجه بودند و حتی برخی از آنها به دلیل انتشار نامنظم در آستانه مشمول ماده 16 شدن و لغو امتیاز قرار داشتند، توجیه پذیر نیست و نشریات محلی را به بنگاه های اقتصادی تبدیل می کند.

بنگاه هایی که منتشر کنندگان آن بدون اینکه نگران مخاطب و تیراژ باشند با شمارگانی محدود به لطف و موهبتی که از سوی معاونت مطبوعاتی وزارت فرهنگ و ارشاد نصیب آنها شده است به جای تمرکز بر اطلاع رسانی و افزایش آگاهی مردم بیشتر کسب درآمد را هدف گیری کرده اند.

در شرایطی که علاقه مردم برای مطالعه کم است، افزایش نشریاتی که توسط کسانی منتشر می شوند که در این عرصه خبره، باتجربه و آگاه نیستند می تواند ضربه بزرگتری به اعتماد و علاقه مردم به مطبوعات بویژه مطبوعات محلی باشد.

قربانی کردن اعتماد مردم به نشریات محلی و کاهش کیفیت این نشریات به قیمت اینکه وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی ثابت کند دولت به دنبال فضای باز رسانه ای است آنها را به همان نتیجه نیز نخواهد رساند، چونکه نشریاتی که به این شیوه به عرصه می آیند نشریاتی نقاد و رسانه هایی که به دنبال بازتاب درد مردم باشند نخواهند بود.

بنابراین فضای بازی که دولت با دادن مجوزهای متعدد نشریات محلی به دنبال اثبات آن است در عمل ایجاد نخواهد شد.

فضای باز با رسانه هایی با کیفیت پایین که به دنبال گرفتن یارانه و آگهی هستند ایجاد نمی شود بلکه با نشریات منتقد و کیفی ایجاد می شود.

معاونت مطبوعاتی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی به جای اینکه دادن مجوز را چنان سهل کند که رسانه های مکتوب را به کسانی بسپارد که در خوشبینانه ترین حالت توانایی تولید نشریه ای استاندارد و کیفی را ندارند، به دنبال افزایش استانداردهای حرفه ای روزنامه نگاری، افزایش دسترسی به نشریات مکتوب، تقویت مطالعه و حمایت های معنوی و حقوقی از رسانه ها و خبرنگاران باشد.

امید بهمنی

انتهای پیام/