تبدیل شدن نان تیری به نانوایی در گذر زمان

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از زرقونیا،در روزگاری نه چندان دور، پدران ما بسیاری از نیازهای خود را از دل طبیعت تامین می نمودند،مردم زرقان مردمانی بی آزار بودند که سرشان به کار خودشان بود،آنها بیشتر به کشاورزی و دامداری مشغول بودند ُ و دامها را چوپانهای ده برای چرا به دامنه کوه ها و تپه ها و صحرای حاصلخیز مجاور روستا می بردند.

از کوه های اطراف ما کوه بلند و کوه معروف بمو است،مردم برای تامین هیزم در زمستان به کوه می رفتند و هیزم مورد نیاز را برای استفاده در اجاق منازل و گرم کردن خانه های گلی و نیز برای پخت نان بکار می بردند،نان محلی زرقان با دستان هنرمند زنان تامین می شد، نان تیری هنوز هم گاهی تفننا در برخی خانواده ها پخته می شود،این نان بسیار نازک و خوشمزه بود ، زیرا در پخت نان دقت می شد و گندم آن نیز از مزارع گندم روستا بود که به دستان کشاورزان روستا به عمل می آمد و برای آسیاب کردن معمولا به بند امیر می رفتند و بارها را با حیوانات حمل می کردند.

از روزگاران هیزم کم کم به عصر صنعت و نفت نزدیک شدیم و اجاق های نان پزی و سوخت هیزم جای خود را به چراغ های نفتی داد که در مرودشت ساخته می شد،البته این چراغها بی خطر هم نبود و اگر در حین کار خاموش میشد با یک جرقه دامنه زیادی از حلقه آتش ایجاد می شد.

ولی این روش هم دوامی نیاورد و با پیدا شدن سرو کله نان های شهری و دستگاهای بزرگ پخت نان و ایجاد نانوایی یواش یواش تخته و تیر نان پزی به کنار رفت و تا مدتها این یادگار کهن در گوشه و کنار حیاط یا انباری خانه های محل نگه داری می شد و هنوز هم در برخی منازل وجود دارد و افراد سالخوده با حسرت با نگاه به آن وسایل نان پزی به یاد نان های تیری می افتند.

اما امروز دیگر خبری از کوه رفتن و جمع آوری هیزم نیست،و امکان آن هم نیست چرا که کوه بمو به پارک ملی بمو تبدیل شده و کوه بلند نیز در همان محدوده ممنوع گردیده و در عوض زنان نسل جدید محل نفس راحتی کشیدند ولی حیف که نان نامرغوب این آسایش را از آنها گرفته است و به سبب جوش شیرین استفاده شده در پخت نان و موارد دیگر تقریبا یک شبه نان بدست مردم می رسد، مضاف بر اینکه گندمها هم بر اثر رشد بی رویه به سبب مواد شیمیایی و مصرف بی رویه سموم کیفیت سابق را ندارد.

اکنون دیگر خبری از هیزم و بوته و امثال آن نیست وقتی به اطراف محل نظر می کنی انواع کارخانجات و صنایع را مشاهده می کنی که با رفتن عصر هیزم یکی یکی از خاک سر برآوردند و چون قارچ در پیرامون شهر زرقان سبز شدند،و محل را در حصار خود در آوردند، چیزی که از آنها به ما رسید جز دود و سر و صدا چیز دیگری نبود،بازهم شرکت پالایش نفت که حداقل از نفت و گاز آن محل ما هم بی بهره نماند. و در یک مورد نیز یکی از شرکتها اقدامی انجام داد.