به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از شبنم همدان در یادداشتی نوشت :
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, شبنم همدان,یک جامعه بشری متشکل از افرادی است که در کنار هم علاوه بر همزیستی به تبادل احساسات و نیازها و ضروریات برای ادامه حیات می پردازند. این همزیستی و اشتراک زندگی نیازمند وجود قوانینی فردی و اجتماعی است. قوانینی که ابتدا باید در افراد نهادینه شده و سپس به جامعه منتقل شود. در این میان لزوم نحوه رشد فکری و منطقی کودکان که همان افراد تاثیر گذار آینده خواهند بود نمود پیدا کرده و به صورت یک موضوع مهم در میان متولیان پرورش فرد در جامعه مطرح می شود. از این رو در متن ذیل ضمن مرور روند رشد و تکامل مغزی در کودکان و نتایج حاصل از آن ، به اختصار به ارائه راهکارهای ملموس به زبان ساده پرداخته و والدین را با فرایند رشد فرزندانشان آشنا میکنیم.
,رشد مغز یک نوزاد به دو عامل مهم بستگی دارد: هم به ژنتیک او یعنی آنچه که کودک در زمان تولد دارا است و هم به مراقبت هایی که والدین در بعد از تولد از او می کنند هوش کودک بعد از تولد می تواند تغییر کند. در سال های اولیه زندگی بخشی از رشد مغز به ژنتیک کودک مربوط میشود و رشد بخش دیگر تحت تأثیر رفتارها و تجارب کودک بعد از تولد خواهد بود. در واقع محیط اطراف نوزاد از بدو تولد بر رشد سلول های مغزی او تأثیرگذار است. رفتارهایی مانند در آغوش گرفتن ، غذا دادن ، نوازش کردن و ... ، تجربه هایی است که نوزاد از بدو تولد آنها را از والدین خود کسب می کند. مغز نوزاد در واکنش به این تجارب تکامل می یابد. اما تکامل و رشد مغز طبق قانونی بر مبنای نیازهای نوزاد ، رشد می کند. تمامی قسمت هایی از مغز که مربوط به فعالیت هایی مانند بازی کردن ، غذا خوردن ، و ... است در صورتیکه کودک خودش آنها را انجام بدهد رشد می کنند و تکامل می یابند اما قسمت هایی از مغز که مسئول فعالیت هایی هستند که توسط والدین انجام میشود ، به دلیل تکرار نشدن این رفتارها توسط خود کودک از بین می روند.(مثلا اگر مادر به بهانه اینکه کودک توانایی غذا خوردن ندارد لباسش را کثیف میکند و باید خودش به او غذا دهد یا مانع از بلند شدن و راه رفتن کودک شود به بهانه آسیب دیدن).
,در دو سال اول زندگی ، فرایند تقویت و تکامل مغز سریع تر اتفاق می افتد. اما برای تحت تأثیر قرار دادن مغز با تجربه های تازه هیچ وقت دیر نیست. چون مغز ظرفیت قابل توجه و دائمی در رابطه با دوباره سازماندهی کردن خود دارد که این خاصیت باعث افزایش تعداد سلول های عصبی و اتصالات آنها میشود.
,ویژگی هایی مانند بیش فعالی ، وسواس ، رفتارهای پرخاشگرانه نیز می تواند حاصل عدم شکل گیری بخش هایی از مغز و اتصالاتی باشد که در طول رشد کودک به دلیل انجام کارهای او توسط والدین (دلسوزی کردن) ایجاد شده است. زیرا طبق قانونی در مغز ، شانس ماندن با سلول هایی است که فعال تر هستند. کارهایی که والدین برای تقویت هوش و تکامل مغز فرزندانشان می توانند انجام دهند این است که توجه ، تمرکز ، دقت ، کنترل هیجان ها ، مهارت های حرکتی ، و ... را در کودک خود مورد توجه قرار داده و تقویت کنند. بازی های فکری ، ورزش کردن و امثال آن ها نیز در این مسیر می تواند مثمر ثمر باشد.
,یادداشتی از سهیلا آقاجانی / کارشناس ارشد روانشناسی بالینی
,,
انتهای پیام/
]
ارسال دیدگاه