در سوگِ آفتاب طوس/ دل نوشته

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا به نقل از آناج، اینجا مشهد است که چشم‌‌ها خود به خود می‌‌جوشند و دست‌ها به طرف ضریح قد می‌‌کشند و ضریح نقطه ای می‌‌شود شبیه به مرکز یک پرگار و گویی تمام اشیا در اطراف را به طرف خود می‌‌کشد و دل به سلام و صلوات بر می‌‌خیزد ...

سلام بر غریبی که غریبان را به آغوش مهر می‌‌فشارد و سلام بر رئوفی که مهربانی و کرامتش در چشمان آهو رنگ می‌‌بندد.

سلام بر حس اندوه حرم حضرت عشق و جلوه پرچم سیاهی که بر گنبد گیتی برافراشته است ...

باخود می‌‌گویم تاثیر تلألو عصمت در رفعت چیست؟ این را آهو بهتر می‌‌داند شاید و آن دخیل پنجره فولاد و حاجات روا ... حتی اگر بر زبان نیامده باشد.

تاثیر فراق امام بر چشمان به راه و قلب آشنا چیست؛ معصومه بهتر می داند شاید. تاثیر زهر کین بر جگر ولایت چیست، این را جواد(ع) بهتر می داند ... قطعا!

این همان ابهت بی‌‌بدیلی است که کفر را در جام زهری می پیچد و تار و پودم را به اشک می‌‌نشاند.

سلام بر تو و مزاری که وعده ‏گاه زیارت و التجای عاشقان است.

امام رضا(ع) به عنوان هشتمین امام شیعیان و هشتمین جانشین نبی اکرم(ص) دارای فضایل عظیم و جایگاهی رفیع در درگاه خداوند بودند تا جایی که ایشان را "رضا" لقب دادند.

امام جواد(ع) ر توضیح دلیل این لقب گذاری می فرمایند: خداوند او را رضا لقب نهاد زیرا خداوند در آسمان و رسول خدا و ائمه اطهار(ع) در روی زمین از او خشنود بوده‌‌اند و ایشان را برای امامت پسندیده‌‌اند و همین طور هم دوستان و نزدیکان و هم دشمنان از ایشان راضی بودند.

علی بن موسی رضا(ع) نیز انسان‌‌ها را به خوشنودی از خداوند دعوت کرده و می‌فرمایند: به خداوند خوشبین باش زیرا هرکه به خدا خوشبین باشد خدا با گمان خوش با او همراه می شود و هرکه به رزق و روزی اندک خوشنود باشد، خداوند به کردار اندک او خوشنود باشد؛ هرکه به اندک از روزی حلا خوشنود باشد بارش سبک و خانواده اش در نعمت باشد و خداوند اورا به درد دنیا و دوایش بینا سازد و او را از دنیا به سلامت به دارالسلام بهشت رساند.

انتهای پیام/