به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا به نقل از قلم رسا؛ برخی فلاسفه بر این باورند که پیامد انسانی‌شدن و رها شدن از وحشیگری تنها با آموزش و پرورش امکان‌پذیر است و تأکید دارند که پرورش اخلاقی باید جزو آموزش و پرورش باشد.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, قلم رسا,برخی مانند کانت عالی‌ترین سطح پرورش را پرورش اخلاقی می‌دانند.مراد از پرورش اخلاقی تنها روش‌ها و فنون آموزشی و پرورشی نیست، بلکه درونمایه آموزش و پرورش نیز می‌باشد که پیوند تنگاتنگی با فلسفه اخلاق دارد.
,هنگامی‌که از نهاد آموزش و پرورش سخن می‌گوییم نظام اداری و نظام تئوری آن را در نظر داریم. در نظام اداری ساختارهای اجرایی قواعد و مقررات سرمایه‌های انسانی و غیرانسانی و در نظام تئوری پایه‌های اساسی آموزش و پرورش مانند پایه‌های علمی، فلسفی و هدف‌های آموزش و پرورش را در نظر داریم.
,بنابراین در پرورش اخلاقی همه این اجزا باید اخلاقی باشند و در جهت پرورش شهروند اخلاقی گام بردارند.
,روشن است که نهاد آموزش و پرورش تنها نهاد مسئول آموزش و پرورش اخلاقی شهروندان نیست. همه نهادهای مدنی و اجتماعی چون نهاد قدرت (سیاست)، نهاد خانواده، نهاد اقتصاد، نهاد حقوق و نهاد علم فن و هنر باید اخلاقی باشند و هم جهت در پرورش اخلاقی شهروندان به پیش روند.
,تحقق ارزش های اخلاقی در مدرسه در صورتی میسر است که معلمان و کارکنان مدرسه به این ارزش ها معتقد بوده،مهارتهای لازم را برای تبدیل آنها به هدف های رفتاری کسب کرده باشند.
,بسیاری از مدیران و معلمان از این شکایت دارند که به رغم اندرزهای اخلاقی که در کتب درسی دانش آموزان گنجانیده شده است و سخنانی که در خلال برنامه های صبحگاهی یا سایر مراسم مدرسه برای آنان ایراد می شود و وجود اشعار و جملات زیبایی که با خط خوش بر در و دیوار مدرسه برای جلب توجه شاگردان نوشته می شود، رفتارهایی مانند تقلب،دروغگویی، بیاعتنایی به مقررات،خشنونت و پرخاشگری در بسیاری از مدارس مشاهده می شود.
,در برخی از مدارس زنگ تفریح برای درگیریهای شخصی دانش آموزان است و اگر دخالت بزرگسالان مدرسه نباشد، مسائل ارتباطی بچه ها میتواند به خشونت و آسیب رسانی به یکدیگر و به وسایل مدرسه منتهی گردد.
,این مربیان با آگاهی از اینکه مدرسه مهمترین محل پرورش دانش آموزان است، مایلند نقش مثبتی در شکل دادن به شخصیت کودکان و نوجوانان داشته باشند، اما روشهای سنتی رفتار و برخورد آنان با دانش آموزان پاسخگوی این نیاز نیست.
,آنان معمولاً در مقابل مسائل انضباطی شاگردان سعی میکنند با نصیحت، تشویق رفتار مناسب و یا صحبت در مورد ارزشهای اخلاقی، شاگردان را متوجه عواقب رفتار خود کنند.
,اما با کم اثر بودن این رفتار دلسرد و ناامید گشته و عاقبت ناچار می شوند اعمال قدرت کنند و با سرزنش،تنبیه،اخراج از کلاس و در نهایت اخراج از مدرسه به رفتار نامناسب دانش آموزان بی انضباط خاتمه دهند.
,این نوع رفتار در بسیاری از موارد به ویژه در مناطق محروم، توسط برخی از اولیاء که در برقراری نظم و اخلاق در خانه ناتوانند و تربیت اخلاقی فرزندان خود را یکسره از مدرسه انتظار دارند، تشویق میگردد و اصطلاح «گوشتش مال شما، استخوانش مال ما»اصطلاح قدیمی و آشنا برای بسیاری از معلمان آن نواحی است .
,تأکید بر تربیت دینی و اخلاقی و تقویت آن در دانش آموزان از این جهت اهمیت دارد که آنها در آینده ای نه چندان دور مسئولیت اداره جامعه را به عهده خواهند گرفت و اگر این تربیت، درست اتفاق بیفتد میتوان امیدوار بود که آیندگان نیز در انتقال آن ارزشها به نسل بعد موفق باشند.در این باره، درونی کردن ارزشها میتواند به این هدف بزرگ جامه عمل پوشاند.
,مقصود از درونی کردن این است که جزئی از وجدان شخصی شود و اهمیت درونی کردن ارزش های اسلامی در دانش آموزان این است که اگر این ارزش ها درونی نگردد تا مادامی که زور واجبار وجود داشته باشد، دانش آموزان به صورت ظاهری نسبت به این ارزش ها اظهار وفاداری می کنند؛ اما هر وقت که احساس آزادی و اختیار کنند،بی اعتقادی خود را نسبت به این ارزش ها نشان می دهند و این امر سبب ترویج روحیه تملق، چاپلوسی و ظاهرسازی، نفاق در جامعه می شود.
,نعمت نوبخت
,انتهای پیام/
]
ارسال دیدگاه