به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از یزدرسا؛ قبیله‌گرایی و تعصبات قبیله‌ای و ارزش نهادن انسان‌ها بر اساس وابستگی آن‌ها به قبیله، از نشانه‌های بارز عصر جاهلیت است. منطق اسلام در مغایرت آشکار با این نوع ارزشگذاری است به طوری که از نظر قرآن تنها تقوا معیار برتری افراد است: «ان اکرمکم عندالله اتقیکم».
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, یزدرسا,هرچند انتظار می‌رود مرور زمان موجب رشد آگاهی جوامع شود و دیگر چنین ارزشگذاری‌هایی قابل قبول نباشد، با این وجود در همین جامعه خودمان و در قرن بیست و یکم همچنان عده‌ای سعی می‌کنند برای اغراض سیاسی‌شان به این سبک ارزشگذاری اهمیت و موضوعیت بدهند.
,موضوعیت داشتن فردی به این دلیل که او مثلا فرزند و یا نوه بزرگان انقلاب است، مصداقی از همین نوع ارزشگذاری جاهلی است. آیا اگر مثلا فلان فرد، فرزند آن شخصیت برجسته انقلاب نبود، اینچنین حاشیه امنی برای این همه حاشیه‌سازی و مانور علیه ارزش‌ها را داشت؟ و آیا واکنش هیجانی و سیاست‌زده رئیس‌جمهور به لغو یک سخنرانی او دلیلی غیر از همین ارزشگذاری قبیله‌ای دارد؟ چطور می‌شود که در طول سه سال ونیم عمر دولت یازدهم بیش از 60 مورد سخنرانی شخصیت‌های برجسته‌ی فرهنگی و سیاسی کشور لغو شده و در قبال هیچ کدام، کوچکترین موضع‌گیری از سوی رئیس‌جمهور و دیگر دولت‌مردان شاهد نبودیم، اما به یک باره واکنش هیستریک وی به لغو سخنرانی فلان فرد به موضوع اول کشور تبدیل می‌شود؟! مگر غیر از این است که این نوع برخوردها، خود مصداقی بارز از همان ارزش‌گذاری‌های قبیله‌ای عصر جاهلیت است؟!
,در واقع موضوعیت یافتن لغو سخنرانی یک فرد حاشیه‌ساز در کشور معلول دو عامل است که هر دوی آن‌ها نوعی رفتار قبیله‌گرایی است. اول اینکه این فرد به این جهت موضوعیت و حاشیه امن برای مانور دارد چون وابسته به یک شخصیت برجسته‌ی اول انقلاب است و در واقع وابستگی ژنتیکی وی به یک چهره‌ی روزهای آغازین انقلاب، چنین بستری را برای او به وجود آورده است. از سوی دیگر اما این جنجال‌ها که موجب می‌شود تا رئیس‌جمهور کشور نیز به آن تا این میزان ضریب دهد، خود معلول نوعی دیگر از قبیله‌گرایی است و آن هم مربوط می‌شود به قرابت رویکرد سیاسی وی با رئیس‌جمهور. یعنی جناب رئیس‌جمهور به این دلیل به این مسئله ضریب می‌دهد و سعی در بزرگ کردن آن می‌کند، چون فرد یاد شده از منظر سیاسی هم طیف و در واقع هم قبیله او است!
,رهبر معظم انقلاب در ذم رفتارهای قبیله‌ای سیاسیون می‌فرمایند: «رفتار قبیله‌ای معنایش این است که تخطئه یا تأییدی که نسبت به کار کسی می‌کنم، ناشی نباشد از ماهیت عمل او؛ ناشی باشد از نحوه‌ی ارتباط او با من. اگر از قبیله‌ی ما کسی کار خطائی انجام داد، راحت قابل اغماض باشد؛ اما از قبیله‌ی مقابل اگر همان کار را انجام داد، این قابل پیگیری و تعقیب می‌شود. کار خوب اگر از کسی که مربوط به قبیله‌ی ماست، انجام گرفت، قابل تحسین و تشویق باشد؛ اگر از قبیله‌ی دیگر بود، نه. رفتار قبیله‌ای این است. این رفتار، اسلامی نیست، انقلابی نیست. ما متأسفانه اینگونه رفتار را در میان خودمان داریم. نمی‌گویم همه‌گیر است، فراگیر است؛ اما وجود دارد.»
,این در حالی است که ائمه اطهار نیز چنین برخوردی را به شدت نفی کرده‌اند. علاوه بر جعفر کذاب فرزند امام هادی(ع) که طرد شده از سوی امام(ع) است، نمونه‌ی دیگر بردار تنی امام رضا(ع) به نام "زیدالنار" است که رفتارهای او موجب برخورد تند امام رضا(ع) با او شد و برخورد حضرت(ع) با او می‌تواند الگوی مناسبی برای امروز جامعه ما و مبنای خوبی برای ارزشگذاری‌هایمان باشد. زید که ملقب شدنش به "زیدالنار" به دلیل خشونت‌هایش علیه مردم بصره بوده، این نوع رفتارهایش مود اعتراض شدید امام رضا(ع) قرار گرفت.
,در صفحه 234 جلد دوم عیون أخبارالرضا سخن توبیخ‌آمیز امام رضا(ع) خطاب به زید اینگونه آمده است: «اى زید! آیا تو را سخن مردم نادان اهل کوفه مغرور نموده است که روایت کنند «فاطمه عفّت خود را نگه داشت پس خداوند آتش را بر ذریّهاش حرام ساخت»؟ این سخن، فقط مخصوص حسن و حسین است. اگر گمان می‌بری که تو با معصیت خداوند عزّ و جلّ به بهشت روى و پدرت موسى بن جعفر(ع) اطاعت خدا کند و او نیز به بهشت داخل شود، در این صورت تو در نزد خداوند گرامی‌تر از او خواهى بود! به خدا سوگند هیچ‌کس جز از راه طاعت به آنچه نزد خدا است نخواهد رسید و تو می‌پندارى با معصیت بدان می‌رسى، پس گمان تو گمان بدی است».
,زید گفت: من برادر تو و پسر پدرت هستم.
,حضرت در پاسخش فرمود: «تو هنگامى برادر منى که خداوند عزّ و جلّ را اطاعت کنى.»
,,
,
,
,
]
ارسال دیدگاه