رفت و آمد و بیتوته مشکلات عمده معلمان زن/عدم بکارگیری سیاست بومی گزینی در انتقالی ها

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از پایگاه خبری آشخانه؛در دوران کودکی اگر در مورد شغل آینده آنها سوال می کردی قریب به 70 تا 80 درصد کودکان علاقه به معلمی داشتند. و آن را شغلی دوست داشتنی می پنداشتند و در بازی های کودکانه ی خود سراغ معلم و دانش آموز می رفتند.

خداوند که نخستین معلم بشر است در تمامی ‌اعصار و دوران  ، پیامبران الهی و امامانی قرار داد تا هادی و معلمان بندگانش باشند و این نشان از اهمیت آموزش برای بشریت دارد. قدر و منزلت معلم آن قدر عظیم است که مولای متقیان، حضرت امیرالمومنین(ع) می‌فرماید: "هر کس کلمه‌ای به من بیاموزد، مرا بنده خود کرده است. "

بی‌‌شک شغل انبیاء حساسیت‌‌های ویژه ای را می طلبد و علاوه بر دقت و نظارت بر انتخاب بهترین‌ها برای این شغل، نیاز به حمایت‌های خاصی نیز دارند؛ حمایت‌هایی که وقتی با زنی معلم روبه‌رو می‌شوی، به دلیل ویژگی‌های خاص جسمی و روحی زنان و نیز وظایف خانگی، پررنگ‌تر خود را نشان می‌دهد.
 
قشر معلمان دراین سال ها شاهد افت و خیز های فراوانی بوده است و مشکلات فراوانی را یدک می کشند. و در این بین معلمان زن مشکلات متعددی دارند که همه ما بر آن واقف‌ایم و میدانیم و در این بین آموزش و پرورش باید به فرهنگیان زن نگاه ویژه ای داشته باشد.به سراغ فرهنگیان زن رفتیم تا پای درد دل آنها بنشینیم.

یکی از فرهنگیان زن که در مناطق دوردست و محروم مانه تدریس می کند در گفتگوبا خبرنگار ما گفت: بسیاری از فرهنگیان زن مقطع ابتدایی مجبور هستند برای تدریس به مناطق محروم بروند، که  این مسئله مشکلاتی را به دنبال دارد.
وی ادامه داد:  اول این‌که ممکن است معلمان بنا به دلایل متعدد از قبیل نبودن امکانات و شرایط  روستا و یا مشکلات شخصی نتوانند در منطقه مربوطه اقامت داشته باشند. این مسئله علاوه بر خستگی روزانه ناشی از 6 ساعت کار با کودکان باید رنج رفت و آمد را نیر تحمل کنند..

این فرهنگی افزود:  موضوع امنیت جاده و خطراتی مانند تصادف و... نیز آن‌ها را تهدید می‌کند بخصوص که امسال شاهد سرما و برف بیشتری هستیم باعث سخت تر شدن شرایط می شود. و متأسفانه وزارت‌ آموزش‌وپرورش تسهیلات ویژه‌ای برای فرهنگیان ندارد.و چند روز گذشته صبح در مسیررفت و عصر در مسیربرگشت از مدرسه به دلیل لغزنده بودن جاده با 2 ساعت تاخیر به مدرسه  و منزل رسیدیم و نزدیک بود تصادف کنیم.و البته در این سال ها شاهد تصادفات منجر به فوت همکاران بوده ایم.

خانم رحیمی که متاهل است و دارای دو فرزند دختر و پسر است  مشکلات خود را اینگونه بیان می کند: مسیر طولانی از منزل تا محل کار دردسر های زیادی به همراه دارد ، دو ساعت رفت و آمد در این مسیر آدم را کلافه می کند، نبود سرویس برای معلم ها, تنها گذاشتن کودک سه سال خود , حقوق نا چیز که حتی  کفاف کرایه رفت و برگشت این مسیر را نمی دهد..

خانم قدیمی از شهروندان مانه و سملقان است و چند سالی است که در شهرستان های مجاور مشغول خدمت است و از رعایت نشدن ضوابط و قوانین گفت و افزود : برخی از معلم ها به دلیل داشتن روابط می توانند به راحتی انتقالی بگیرند اما من چون آشنایی ندارم سال هاست در خارج از شهرستان مشغول به خدمت هستم و قبلا دلیل نداشتن 5 سال سابقه خدمت را بهانه می کردند و حالا که 6 سال سابقه دارم بهانه های واهی می آورند. ..

خانم رضایی دیگر فرهنگی که با ما به گفتگو نشست گفت: خیلی خسته‌ام سه ماه تابستان را به جای استراحت و تجدید قوا برای سال جدید باید نگران شروع مدارس و اول مهر باشیم که  هر روز در هوای سرد و تاریک روشن صبح باید از منزل خارج شویم تا به سرویس برسیم و گاهی سرویس نداریم و باید با ماشین توراهی سوار شویم و همیشه خانواده نگران ما هستند.

ر.ف فرهنگی که 14 سال سابقه خدمت دارد اظهار کرد:معلم باید جامعه‌شناس باشد که با شناخت مقتضیات زمان، دانش آموز را برای ورود به جامعه آماده کند. باید روان‌شناس باشد که با درک نیازهای روحی و مسائل روانی دانش آموز را به عنوان فردی از نظر روح و روان، سالم تحویل اجتماع دهد و معلم نیاز به مهارت‌های ارتباطی دارد تا بتواند با دانش آموز ارتباطی سازنده برقرارکند.

وی  در خصوص مشکلات بیان داشت: فرهنگی که ساعت ها زمان خود را در مسیر رفت و برگشت باشد در بسیاری از موارد دچار آسیبهای جسمی مثل دیسک کمر، آرتروز، استخوان و مفاصل درد و تنگی نخاع سوغات سالهای خدمت ما در مناطق محروم است.معلمی نیاز به توانایی و صرف انرژی فراوان دارد.

وی گفت: متاسفانه سیاست بومی گزینی در به گارگیری نیروها اعمال نمی شود و فقط در بحث استخدام است در حالی که باید در موقع انتقالی دادن به نیروها هم این سیاست لحاظ شود.
خانمی که به تازگی به جمع فرهنگیان افزوده شده است گفت: سال دوم خدمتم را می گذرانم و جزو نیروهای حق التدرس هستم و با اینکه بومی مانه و سملقان هستم  اما در راز و جرگلان مشغول به خدمت شده ام ، سختی راه ، دوری از خانواده ، بیتوته در منطقه ای ناشناس ، هزینه بالای رفت و آمد مشکلات ماست و همه ی این مشکلات را به امید رسمی شدن تحمل می کنیم.
وی بیان داشت: البته شاهد این بوده ایم که همکاران با شرایط ما به دلیل داشتن آشنا در مجموعه آموزش و پرورش توانسته اند به مانه و سملقان انتقالی بگیرند و حتی شنیده ام مواردی هستند که در مدارس شهر تدریس می کنند .متاسفانه دیدن این تبعیض ها روحیه ما را تضعیف می کند.
وی افزود: ما هنوز مطالبات مربوط به سال تحصیلی گذشته را دریافت نکرده ایم و با این شرایط سخت اقتصادی گذران زندگی بسیار دشوار است..

معلمان زن مشکلات متعدد و فراوانی دارند که در این گزارش فقط به چند نمونه از آن‌ها اشاره شد، مشکلاتی که مسئولین مربوطه بر آن واقف‌اند  و می دانند برای داشتن آینده‌ای روشن باید به معلمان که تعلیم و تربیت آینده‌سازان کشور را برعهده دارند، توجه بیشتری شود. هرچند همه معلمان سرزمین ما با ورود به کلاس مشکلات را پشت درب جا می گذارند . اما می بایست مسئولین مربوطه به دغدغه آنان نگاه اساسی داشته باشند  و نه نگاه سیاسی که  با حضور در کلاس فارغ از همه مشکلات بتواند تدریس کند و نگران فرزند ، مشکل رفت و آمد ،مشکل مالی و ...نباشد .
نباید این نکته مهم را فراموش کرد که معلمان زن غیر از رسالت اجتماعی خود، در خانه و در برابر اعضای خانواده نیز وظایف و رسالتی دارند که باید به آن بپردازند. و نباید به هیچ قیمتی از آن غافل شد و به دلیل انجام همین رسالت تلاش دارند تا بتوانند مشکلات خود را در زمینه کاری کاهش دهند.

انتهای پیام/