کسی نبود دکمه امام را بدوزد!

به گزارش شبکه اطلاع رسانی دانا به نقل از شبنم ها:نوه امام  می‌گوید:« امام همیشه به مادرم توصیه می‌کردند بهترین عبادت برای مادر، نگهداری از فرزندان و تربیت آنان است.» خانم (همسر آقا) تعریف می‌کردند وقتی دکمه‌ای از پیراهن امام (ره)می‌افتاد، می‌گفتند: می‌شود این را بدهید بدوزند؟ نمی‌گفتند: خودت بدوز! و احیاناً اگر روز بعد دوخته نشده بود، نمی‌گفتند: چرا ندوخته‌اید؟ بلکه می‌گفتند: کسی نبود بیاید بدوزد؟ امام (ره) تا آخر عمرشان هرگز به خانم نگفتند: «یک لیوان آب به من بده.» امام خود مکرراً این کار را برای خانم انجام می‌دادند. فرزندانشان تعریف می‌کردند که امام )ره(با آن‌ها بازی می‌کردند، یعنی بعد از تمام شدن درس، ساعتی را به بازی با بچه‌ها اختصاص می‌دادند و بدین ترتیب به خانم در کار تربیت بچه‌ها کمک می‌کردند. امام این گونه به پسر و نوه‌ هایشان آموختند که از زنانشان انتظار کار نداشته باشند و اگر کاری کرده‌اند محبت کرده‌اند. البته به دختر‌ها نیز توصیه می‌کردند کار کنند. در ابتدای عقد نصیحت می‌کردند که: «سعی کنید با هم رفیق باشید. اگر مرد هستی و در بیرون از خانه هزار مسأله داری، وقتی به خانه می‌آیی، ناراحتی‌هایت را پشت در بگذار و سعی کن با لطف و مهربانی داخل خانه شوی.» از طرف دیگر به زن هم توصیه می‌کردند: «تو هم ممکن است در خانه خیلی کار کرده و خسته باشی، ولی نباید خستگی خود را به شوهرت منتقل کنی، به استقبالش برو و زندگی گرمی برای خودتان درست کنید.»

آرامش در کنار خانواده

نوه امام خمینی (ره) می‌افزاید: یک زمانی، هم آقا بیمار بودند و هم همسرشان، ما معمولاً دو سه نفر بودیم. اگر یکی از ما نزد امام می‌ماند، بی‌درنگ می‌گفتند: «من کسی را نمی‌خواهم، بروید پیش مادرتان!» امام (ره) قرار گذاشته بودند سالی یک بار همسرشان به تهران بروند و سه ماه تابستان را در تهران بگذرانند. خودشان هم به خمین می‌رفتند. این برنامه همیشه بود و حتی تا بزرگ شدن ما نیز ادامه داشت. از روزی که خانم به مسافرت می‌رفتند، اخم‌های امام درهم بود تا خانم برگردد. امام (ره) موقع ورود همسرشان به منزل می‌خندید و این یکی از راه‌های ابراز علاقه امام (ره) به خانم بود.

خانه داری

در دنیای ما چیزی که بی‌اهمیت شده است خانه داری است. بسیاری از خانم‌ها خانه داری را کاری بی‌ارزش تلقی می‌کنند و ترجیح می‌دهند که بیشتر اوقات خود را در کارهای خارج از منزل مشغول کنند و خود را از ثواب خانه داری محروم سازند. امام خمینی همواره به نقش مادر در محیط خانه تذکر داده و گاهی که اطرافیان به امام می‌گفتند چرا زن باید در خانه بماند؟ جواب می‌دادند: خانه را دست کم نگیرید. تربیت بچه‌ها کم نیست اگر کسی بتواند فردی را پرورش دهد خدمت بزرگی به جامعه کرده است. عاطفه در زن قوی‌تر است و قوام و دوام خانواده براساس محبت می‌باشد.

انتهای پیام/