به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از مکریان، «دولت از نقد نمی هراسد و استقبال می کند...» شاید یکی از کلیدی ترین جمله های حسن روحانی پس از انتخاب به عنوان رئیس جمهور ایران بوده باشد.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, مکریان,شعارهایی که چون دهها وعده دیگر رئیس دولت راستگویان به فراموشی سپرده شد. روحانی بارهای بار رسانه های منتقد را به باد توهین گرفت و هر از چندگاهی زمینه حذف رسانه های متقد را مهیا کرد.
,با همه ی اینها این دولت در کلام و بر روی کاغذ یکی از حامیان رسانه ها به شمار می رود اما اصحاب رسانه در عمل با رویه کاملا متفاوتی روبرو هستند. یک روز وزیر کشور به استانداران دستور می دهد که به فرمانداران و دستگاههای اجرایی ابلاغ کنند که شکایت هایشان را از رسانه ها باز پس بگیرند و فضای مناسبی برای فعالیت اصحاب رسانه فراهم آورند و روز دیگر با سرچ جمله حذف رسانه های منتقد از سوی دولت تدبیر در اینترنت، با کرور کرور یادداشت ها و خبرها و گزارشات بلند بالای روزنامه نگارانی مواجه می شوید که از فضای بسته رسانه ای کشور که ثمره برخورد نامناسب و هراس دولتمردان از انتقاد رسانه ها، با دلی پرخون، نگاشته اند.
,یکی از مسئولان دولتی در یکی از شهرهای جنوب استان که ید تولایی در برخورد نامناسب و به دور از شان یک مقام دولتی در برخورد با رسانه ها دارد، در همان اوایل شروع بکارش در روز خبرنگار بجای پاسخ به سئوالات خبرنگاران منتقد جلسه به اصطلاح تقدیر از اصحاب رسانه را ترک کرد و حاضر نشد لوح ناچیزی که به امضای خود مرقوم کرده بود را با دستانش به خبرنگاران تحویل دهد.
,حذف رسانه های منتقد از همان ابتدا کار در دستور کار این مسئول فرمانبر قرار گرفت. وی که به عقیده بسیاری از صاحب نظران این شهرستان، جایگاه و پست و مقام امروزش را مدیون یکی از مسئولان این شهرستان می داند در اجابت دستورات این فرد، کلیه رسانه هایی را که با رویکردی انتقادی به مسائل شهرستان می پرداختند را از حضور در جلسات رسمی محروم کرده است.
,در عوض هم چند رسانه معلوم الحال را به عنوان مقربان خود و فلانی برگزیده و برای ثناگویی هرچه بیشتر از پول بیت المال به آنها حاتم بخشی کرده و می کند.
,این فرد اخیرا با برخی از فعالان رسانه ای این شهرستان نشست خبری برگزار کرده است. تصاویری که از این نشست منتشر شده فرد مذکور را در شرایطی که بر روی صندلی لم داده، در برابر دهها میکروفن نشان می دهد!.
,تصویر فوق گویای حقیقتی از بی خیالی مسئولی است که با خیال تخت بر صندلی صدارت شهری تکیه زده که بیشترین آمار بیکاری، مهاجرت پذیری و کشمکش های دستگاههای اجرایی را در خود جا داده است. شهری که در بسیاری از شاخص های توسعه ای کشوری و استانی از قاطبه شهرهای محروم استان هم جا مانده است.
,خیال راحت از حذف رسانه هایی که در راستای تحقق کوچکترین وظایف خود تن به قلم به مزدی نداده اند، و خیال راحت تر از اینکه هیچکدام از صاحبان آن میکروفن ها هم جرات بیان انتقاد یا به چالش کشیدن عملکردش را ندارند.
,از اینها که بگذریم از میان آن همه میکروفن رسانه ها، نشریات و سایت های در حال فعالیت در این شهرستان به شمار انگشتان یکدست هم نمی رسند! اما چه شده که به یکباره این همه میکروفن جلوی این مسئول سبز شده اند؟
,آیا وی عقده برگزاری نشست خبری پشت دهها میکروفن، همچون مصاحبه های تلویزیونی مقامات کشوری را دارد؟ یا واقعا می خواسته با این کار نشان دهد؛ در شهرش رسانه های هستند که هر چند قادر به انتشار تنها چند صفحه نشریه در طول یک ماه نیستند اما میکروفن هایی دارندکه منقش به لگویشان است؟
,انتهای پیام/
]
ارسال دیدگاه