به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از مارگون شهر اردکان مرکز شهرستان سپیدان در 70 کیلومتری شیراز واقع شده و اکثر مردم روستاهای همجوار آن به کشاورزی مشغول هستند، در روستاهای محروم و ساکنین آن نیز عمدتا وضعیت مالی زیاد مناسبی ندارند تا بتوانند برای خود یک خودرو خریداری کنند.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, مارگون ,به همین دلیل حداقل نیمی از خانوارهای روستا تنها وسیله نقلیه آنها موتورسیکلت هست که در گفتگوهایی که خبرنگار ما با بسیاری از این راکبین انجام داده است، عنوان کردند که تمامی کارهای روزمره خود را با موتور سیکلت انجام می دهیم که اگر این نباشد حتی کارهای معمولی خود را هم به سختی بتوانیم انجام دهیم چراکه نمی توانیم هرروز هزینه تاکسی را بپردازیم.
,کارهای بسیار مفید در تامین امنیت، جلوگیری از ناهنجاری های اجتماعی و از خودگذشتگی های بسیار زیاد مامورین نیروی انتظامی خصوصا در این شهرستان توریستی بر هیچکس پوشیده نیست که همین فعالیتهای شبانه روزی این عزیزان سبب ایجاد امنیت و آرامش برای ما در شهرستان سپیدان شده است اما انتقاداتی هم هست که برای احساس امنیت و آرامش بیشتر در دل مردم و کارآمدی 100درصدی مامورین همیشه آماده نیروی انتظامی لازم به ذکر است.
,درست است که شاید 10درصد موتورسواران درسپیدان با صدای اگزوزهایشان و یا تک چرخ زدن مزاحم مردم می شوند، این موضوع را هیچکس انکار نمی کند، اما سوال اینجاست آیا بخاطر 10درصد باید همه موتورها توقیف و به پارکینگ منتقل شوند. اگر اینگونه هست مواقع زیادی دیده شده که اتومبیلی مزاحم ناموس مردم شده و با بوق زدن و عقب و جلو رفتن کنار یک دخترخانوم قصد شومی را در سر داشته است پس با این منطق باید تمامی اتومبیلها را هم توقیف کنند.
,یکی از افرادی که موتور آن توقیف شده بود به خبرنگار ما گفت: همین الان از سر زمین کشاورزی آمده ام و صبح زود هم باید با همین موتور دوباره به زمین کشاورزی برای آبیاری برمیگشتم که سرفلکه موتورم را توقیف کردند.
,وی با ابراز نارضایتی از نحوه برخورد خشن مامورین، افزود: پشت چراغ قرمز ایستاده بودم که آمدند و موتورم را توقیف کردند. مانده بودم که بخاطر کارم و گذران زندگی ام که بوسیله همین موتور سیکلت انجام می شود چراغ قرمز را رد کنم یا نه؟ اما بخاطر اینکه اتفاقی برایم رخ ندهد مجبور شدم صبر کنم تا موتورم را توقیف کنند.
,این شهروند خاطرنشان کرد: بنده کشاورز هستم و شش نفر را سرپرستی می کنم که از طریق کار کشاورزی ماهی کمتر از 700 هزارتومان درآمد دارم حال بدون موتورسیکلت مانده ام چگونه به سر کارم بروم و خرجی زن و بچه ام را تامین کنم.
,با یک نگاه ساده به تصادفات موتورسیکلتها می توانید این را دریابید که در 90درصد تصادفاتی که موتورسیکلتها را در آن مقصرند، خود راکبین موتور صدمه جانی می بینند نه شخص دیگر و عمدتا اگر خدایی نکرده به مرگ هم بیانجامد شکی نیست که این مرگ برای خود موتورسوار هست نه فرد دیگر!موتورسیکلتی که راکب آن کلاه ایمنی یا بیمه نداشته باشد، طبق قانون باید به پارکینگ منتقل شود
,درست است که قانون عنوان کرده که موتورسیکلتهایی که راکبین آنها کلاه ایمنی ندارند باید به پارکینگ منتقل شوند اما انصاف هم چیز خوبی است.
,اگر قرار بود صددرصد مثل یک ماشین و ربات تنها طبق قانون عمل کنیم پس چرا قضات را بکار گرفته ایم، برای اینکه شاید طبق نص کتاب قانون فردی مجرم باشد اما با تحقیق و رعایت انصاف توسط قاضی کاملا بی گناه شناخته شود؛ وقتیکه در این حجم گسترده طرح موتور گیری در شهر کوچکی مثل اردکان اجرا می شود شاید تعدادی از آنها راکبینی باشند که با سرعت زیاد حرکت می کنند و یا مزاحمتی برای مردم ایجاد می کنند، اما اکثر آنها افرادی هستند که چه کارگر و چه کارمند از موتورسیکلت خود تنها برای رفتن سرکار و یا انجام کارهای روزمره استفاده می کنند، درست است که کلاه ایمنی ندارند اما مزاحمتی هم برای مردم ندارند.
]
ارسال دیدگاه