جوان بسیجی شبستری در مرزهای دانش جهانی

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از شبسترنیوز محمد کاظم پور دانشجوی بسیجی شبستری در مقطع دکتری شیمی  و محقق این رشته علمی است . او به تازگی موفق به ابداع نوآوری جدیدی در عرصه دارویی کشور و شاید هم جهان شده است.

روش های دارو بری در بدن یکی از مهمترین مسائل روز پزشکی است که این جوان اهل شبستر موفق به ابداع روش جدیدی برای کاستن از هزینه های تولید دارو، عوارض دارویی و …شده است.

ارزش کار این دانشجوی بسیجی اینجاست که این داروبر نانو می تواندنقش بسیار مهمی در درمان بیماری های سرطان داشته باشد. بیماری که سالیانه برای درمان عوارض ناشی از آن میلیاردها دلار از ارز ارزشمند کشور صرف واردات دارو می گردد.

در صورتیکه این نانوحامل ها به مرحله تولید تجاری برسد انقلاب بزرگی در عرصه درمان سرطان در کشور به وقوع خواهد پیوست.

به همین منظور برای  مصاحبه با این دانشمند جوان که در نمایشگاه فناوری های نو ربع رشیدی غرفه ای برای ارائه محصولات خود برپا کرده ساعاتی همکلام او شده ایم تا از اراده ای پولادین برای توسعه علمی کشور گزارشی تهیه نمائیم.

شبسترنیوز:ضمن تشکر از شما که وقتتان را در اختیار شبسترنیوز گذاشتید لطفا درمورد ابداع خودتان توضیح دهید؟

منافذ سلولی در بدن انسان در اندازه نانو هستند و اندازه داروهای سنتز شده از این منافذ بزرگتر هستند نمی تواند به راحتی وارد سلول شوند.
در این سیستم دارو وارد سیستم نانو حامل می‌شود و با این سیستم ورود و خروج دارو به سلول به صورت سهل و آسان فراهم می‌شود و علاوه بر این مزیت مقدار آزاد سازی دارو  نیز کنترل می‌شود.

مطلب دیگری که برای عوارض دارو در سیستم موجود می شود گفت:دارو در بدن پخش می شود و عوارض دارو  هم از اینجا شروع میشود. چون دارو همه جای بدن پخش می شود. این نانو حامل مقدار رهایش را کنترل کرده و مقدار سمیت و عوارض دارو را کمتر می کند.

شبسترنیوز: این نانو حامل چه تحولی می تواند در سیستم درمانی بیماران پدید آورد؟

ارزی که صرف واردات داروهای ضد سرطان می شود، بسیار کلان است. کنترل ورود دارو در دست ما نیست .مقدار دوزها هم کنترل نمیشود و موجب عوارض سمی در بدن میشود. اما با استفاده از این سیستم با کنترل ریلیز یا رهایش مقدار دارو ، مقدار مصرفی دارو در بازه درمان کاهش می یابد.

این دارو با نانو حامل تاثیری گذاری ۸ تا ۱۰ برابری  در بیمار را نشان داده است و مقدار سمیت دارو نیز کنترل شده است.

مقدار واردات دارو با این شیوه کاهش و طول درمان کاهش می یابد. بجای هر ماه درمان ، هرسه ماه درمان صورت می گیرد.

این نانو حامل قابلیت حمل و بارگذاری داروهای مختلف که گروه عامل مناسبی را دارند را دارد.
در حال حاضر درحال هوشمند کردن این نانو حامل ها هستیم.که با افزایش دما و افزایش ph محیطی سرطان خود بخود دارو را رهایش دهد و این در مرز دانش جهانی است.

شبسترنیوز:مزیت های نسبی این ابداع برای استان ما چیست؟

متاسفانه در کشور  ما طبق آمارهای ارائه شده ۷۰ درصد تحقیقات مرتبط با نیاز های این کشور نیست و بقیه آن تحقیقات هم متاسفانه مورد حمایت قرار نمی گیرد. آزمایشات این تحقیقات با هزینه های شخصی انجام گرفته است. در حالیکه در کشور های پیشرفته از این نوع تحقیقات حمایت های هنگفت مالی و معنوی ای صورت می گیرد. در واقع با این عدم حمایت ها مظلومیت های رهبری هم برای بنده روشن میشود.

این کارها درمرز دانش است و تمام کشورها برای حضور در این مسیر علم تلاش های زیادی می کنند. در واقع همه تلاش می کنند به این سطح علم سریع تر از دیگران برسند. چرا که رسیدن به این نکته یک انقلاب را می تواند در عرصه درمان بیماری های جسمی پدید آورد.

شبسترنیوز:درخواست  شما از مسئولین چیست ؟ آیا حمایتی داشته اند؟

شرکتهای دارویی حمایت کنند نه برای من بلکه برای آینده خودشان. این مسیر برای پیمودن شرکتهای دارویی الزامی است. علم به این سمت حرکت میکند. اینها هم ناگزیر از این حرکت هستند. همان طور که رهبر معظم انقلاب به استناد فرمایش امام علی (ع) فرمودند: علم سلطان است و اگر بخواهیم در آینده حرفی برای گفتن داشته باشیم باید نهاد ها وسازمان ها و شرکت های تجاری از این تحقیقات حمایت کنند.

مسئولین استانی حمایت کنند چراکه یکی از عرصه های واقعی تحقق اقتصاد مقاومتی همین تولیدات هایتک و نانو است.

البته نیازمند حمایت زبانی کسی نیستیم.

شبسترنیوز:چه طرح های در دست اقدام دارید؟
بله خوشبختانه در حال حاضر با همکاری سرکار خانم دکتر اشجاران روی نانو حامل های هوشمند کار میکنیم. و علاوه بر این نانو حامل ها در حال آنالیز کرمی هستیم که کاملا بر پایه ی طبیعی و گیاهی بوده و اثرات فوق العاده ای بر روی زخم و التهاب و تسکین درد دارد.

شبسترنیوز:و سخن پایانی؟

خدارو شکر توانستیم در عرصه علمی و تحقیقاتی قدم کوچکی را برداریم. در این راه  من تنها نبودم  و بر خود لازم میدانم از آقایان دکتر نمازی، دکتر اکبرزاده، دکتر مسگری و خانم دکتر اشجاران، کبیری و علیزاده تشکر و قدردانی کنم که در این راه مرا با راهنمایی های خود کمک کرده اند.