سردی رابطه ها دستخوش مهمانی های هزینه تراش / صفا و صمیمیت هدیه سفره های ساده

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا به نقل از  گولان سقز، مادرم همیشه میگفت نیم قرن پیش اگر عزیزترین مهمان و خویشاوند وارد خانه ای می شد برای شام و نهار بهترین غذای آن زمان یعنی شیربرنج را پخت می کردند و خبری از تجملات، اسراف و چشم و هم چشمی نبود و در کنار سفره های ساده، دل آدمها هم پاک و بی آلایش بود و در پایان شکر نعمت های خداوند فراموش نمی شد.

دیدارهای رودررویی که علایق و دلبستگی‌ها را بیشتر می‌کرد و میزبان نیز، معمولا با شربت خنک، بیسکویت، شیرینی خانگی و چای پذیرای مهمانانش بود. یا اگر قصد خوردن شام و ناهاری بود، میزبان با همراهی مهمانان، غذایی ساده و در دسترس تدارک می‌دید و همگی دور هم و در محیطی صمیمانه آن را میل می‌کردند، گرچه گاهی هم، نزدیکان با پختن غذایی به منزل خویشاوندان می‌رفتند.

اما حالا برخلاف قبل، دیگر بسیاری از خانواده‌ها متمایل به رفت و آمدهای خانوادگی نیستند و دیدارهایشان را به مراسم خاص مختصر کرده اند.

سادگی و صداقت سفره‌های دیروز، جایش را به میزهای پذیرایی مجلل و رنگارنگی داده است که نه‌تنها میزبان را مجبور به کلی هزینه می‌کند، بلکه مهمان را نیز به دعوتی پرخرج متمایل می‌سازد.

اما الان چی؟! با وجود تاکیدات مقام معظم رهبری بر اصلاح الگوی مصرف باز هم شاهد اسراف شهروندان در مهمانی ها هستیم.

بانوان در خانه نقش کلیدی دارند و واقعا می توانند در الگوی مصرف نقش موثری را ایفا کنند و سرمشق مناسبی برای خانواده خود و دیگران باشند.

صرفه جویی آن قدر مهم است که حتی در موضوعی مثل خودسازی هم مسئله صرفه جویی مطرح می شود. اگر بخواهیم خودسازی کنیم، باید جلوی ولخرجی‌ها را بگیریم. صرفه جویی به مفهوم مصرف چیزی به شکل درست و مناسب آن است. این مساله برای ایجاد تعادل میان درآمد و هزینه بسیار مهم و اساسی است و در حوزه اقتصاد خانواده نیز می تواند تاثیرگذار و سرنوشت ساز باشد.

اگر پای صحبتهای والدین خودمان بنشینیم همگی از شروع ساده زندگی خود یاد می کنند و می گویند که زمان آنها خبری از عروسی های باشکوه، خانه های مجلل، وسایل خانگی آنچنانی نبود و مهر، صفا، صمیمیت و قناعت تنها دلایل خوشبختی آنان در زندگی بود.

اگر امروزه ما به طور کلی نگاهی به مهمانی ها و دورهمی هایی که به بهانه های مختلف برپا می شود بیندازیم، شاهد بریز و بپاش های فروانی هستیم که بعنوان یک رقابت اجتماعی شکل گرفته است.

کسی برپایی مهمانی ها را رد و یا سرزنش نمی کند اما باتوجه به اینکه در جامعه ای اسلامی زندگی می کنیم باید فرهنگ اسلامی آن جامعه را هم رعایت کنیم چرا که اسراف می تواند تأثیرات ناگواری بر افراد بگذارد.

شاید باورش سخت باشد اما امروزه برای یک مهمانی به قولی ساده حداقل 200 هزار تومان باید کنار گذاشت تا خدای ناکرده جلوی مهمانان کم نیاوریم زیرا برخی افراد میزان برپایی محافل و مجالس را با میزان تعداد غذاها، دسرها و میوه هایش می سنجند.

آیا هیچوقت فکر کرده ایم که نصف بیشتر این غذاها را دور می ریزیم؟! آیا بر تأثیرات آن بر جامعه و فرهنگ خود توجه کرده ایم؟!

آیا توجه کردیم که با این اسراف ها مهر و محبت از خانه ها پر کشیده است؟! آیا فکر کرده ایم که سرپرست خانوارها واقعا تنشان از برپایی این محافل می لرزد؟!

رفت وآمدهای پرهزینه وخرج تراش، سبب کاهش دید وبازدیدها و مهمانی ها و همچنین موجب قطع رابطه ها یا کاهش وسردی آن می گردد.  بسیاری اوقات، به دلیل رفتار نابجای خودمان نه تنها در مهمانیها بلکه در رفت وآمدها  توقعات بیجای افراد از یکدیگر، بار سنگینی را به دوش افراد می گذارد و این مورد از دیدگاه اسلام پسندیده و جایز نیست.

مثلا یکی از عبارات نغز که در حال حاضر بسیار کاربردی و سازنده است استفاده از عبارت «دوری و دوستی» است! بسیاری از ما با توسل به این جمله به ظاهر متفکرانه، براحتی خود را از چارچوب‌های اجتماعی، قواعد و مقررات وابسته به آن رها کرده‌ایم بلکه با نگاهی عمیق بر مساله که عین خودفریبی است.

تلاش کرده‌ایم دیگران را نیز همسو با عقیده اشتباهمان کنیم، اما براستی، اگر لحظه‌ای این نقاب دروغین را از چهره براندازید و خود واقعی‌تان را به تماشا بنشینید، آیا باز معتقد خواهید ماند که دوری موجب دوستی و صمیمیت است؟!

گاهی لازم است بیش از بیان مطلبی، اندکی تفکر کنیم و هر آنچه را که صرفا فقط گفتنش به زبان، آسان است بکرات در ذهن و روانمان جاری نسازیم، چه بسا گذر اندک زمانی، می‌تواند باور دروغینی را چنان در ذهنمان نقش و نگار کند که هرگز خودمان نیز، به باور آن، گمان نمی‌بردیم.

انتهای پیام/رض