هدیه‌ای از جان ایرانیان برای دست‌های پشت پرده صنعت توریسم

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا به نقل از آناج، این روزها که هوا کمی سردتر شده و به اصطلاح فصل کم رونق آزانس‌‌های مسافرتی به حساب می‌‌آید، هزاران پیشنهاد جذاب و رنگارنگ با طرح‌‌های تخفیفی هوس برانگیز جلوی رویمان ظاهر می‌‌شود که اغلب مربوط به کشور دوست و برادرمان ترکیه است!

برخی از این تورهای مسافرتی از شیرمرغ تا جان آدمی‌‌زاد را در لیست خدمات خود دارند تا دل مشتری را بِربایند که اگر کمی منصف باشیم، می‌‌دانیم که در شرایط معمولی، چنین امکاناتی با چنین قیمت‌‌هایی تقریباً محال می‌‌باشد.

اما نباید این نکته را پشت گوش انداخت که اَحدی هم برای رضای خدا چنین اغماضی را برای کسی قائل نیست چون اگر حتی روزی یک بخش کوتاه خبری را هم که پیگیر باشید و یا در یکی از این کانال‌‌های خبری دنیای مجازی عضو شده باشید، روزانه چندین خبر از اوضاع نابسامان ترکیه به گوشتان می‌‌رسد.

تقریبا روزی نیست که خبری از انفجار و حملات ریز و درشت تروریستی در شهرهای ترکیه بر روی رسانه‌‌ها نباشد و مردم ایران خود طی دهه‌‌های گذشته درگیر جنگ و حملات تروریستی منافقان بوده‌‌اند، این را خوب می‌‌دانند که در میان جنگ، آتش و خون حلوا خیرات نمی‌‌کنند بلکه این جان انسان‌‌هاست که به تاراج می‌‌رود.

چرا خطرات را نادیده می‌‌گیریم؟

در کنار طیف وسیعی از اخبار ناگوار منطقه از خونریزی‌‌ها، اخباری هم هستند از درون کشورمان که هر چند وقت یک بار بیان می ‌‌شوند و ما خیلی ساده از کنار آن‌‌ها رد می‌‌شویم که عمده این اخبار عبارتند از دفع حمله و دستگیری عده‌‌ای تروریست و بدخواه که قصد کشاندن این قتل عام‌‌ها را به مملکت‌مان دارند.

شاید آن قدر این اخبار را شنیده‌‌ایم که برایمان عادی شده است و می‌‌پنداریم وقتی می‌‌گویند حمله یا ترور، منظورشان این است که عده‌‌ای از روی روزمرگی و یا شوخی آمده‌‌اند تفنگ بازی و یا فکر می‌‌کنیم این آدم‌های خبیث برای خود محدوده‌‌ای تعریف کرده‌‌اند که اصلاً ما را راه نمی‌‌دهند که تازه جانمان هم در خطر باشد!

بعضی وقت‌‌ها هزاران دلیل و بهانه می‌‌آوریم که حتی افرادی که هشدار می‌‌دهند را قانع نماییم که بیش از حد محتاط هستند اما اگر آن‌‌ها بیش از حد سختگیرند پس چرا آمارها چنین ادعایی ندارند؟

خوب است بدانیم که در حملات تروریستی رخ داده در استانبول، آنتالیا، آنکارا و حتی مناطق کردنشین تا کنون چندین ایرانی و توریست‌‌هایی از اقصی نقاط جهان جان خود را ازدست داده و یا زخمی شده‌‌اند که عدم اعلام آماری دقیق و شفاف از تعداد این افراد از سوی مقامات تُرک و کشورهای مبدا خود جای سؤال دارد.

کاسه داغ آژانس‌‌های مسافرتی

تا کسی لب به سخن باز می‌‌کند و می‌‌گوید ترکیه برای مسافرت جای امنی نیست، یکی از طرفداران حقوق آژانس‌‌های مسافرتی قد علم می‌‌کند و با لحنی بسیار نقادانه از بی‌توجهی عده‌‌ای به رکود اقتصادی موجود شکایت می‌‌کند و آه و ناله دلالان خیلی زود پدیدار می‌‌شود که مگر نمی‌‌بینید در چنین شرایط اقتصادی داریم تلاش می‌‌کنیم سرپا بایستیم؟!

اما چرا باید به خاطر سودی که به اصطلاح خودتان ناچیز و تنها برای سرپاماندن است، با جان عده‌‌ای بی‌‌خبر بازی کنیم؟

این طیف افراد که به اقتضای شغل خود دائما با کشور مقصد در ارتباطند بهتر از هر کسی می‌‌دانند که به دور از عقل است که در شرایطی که از یک طرف درگیری‌‌های داخلی و مباحث کودتا و پسا کودتا وجود دارد و از طرف دیگر گروهک‌‌های تروریستی و تجزیه طلب امنیت این کشور را تهدید می‌‌کنند، برای مسافرت و تازه کردن نفس، جان خود را کیلومترها دورتر به حراج بگذاریم.

مگر ماهیت شغلی این افراد صنعت توریسم نیست؟ پس چه ایرادی دارد که یک بار هم که شده کشور زیبا و پهناور خود را نادیده نگیریم و سعی کنیم با حتی نصف این تبلیغاتی که برای کشورهای دیگر می‌‌کنیم، سودی به خود و مملکتمان برسانیم تا هم ارز از کشور خارج نشود و هم با خیالی آسوده در امنیتی بی‌‌همتا در منطقه، چرخ اقتصاد کشور را بلغزانیم و گامی در پیشرفت صنعت توریسم خود برداریم؟

نگران نباشید، برادری ما ثابت شده است

عده‌‌ای هم در این میان وجود دارند که ادعای وجدان و برادری دارند و با یادآوری سال‌‌های دور و نزدیک همه را به ترس از خدا فرا می‌‌خوانند.

این عده مدعی هستند که اکنون وقت اثبات برادری ما به ترکیه است چون در سال‌‌های گذشته هیچ گاه به ما پشت نکرده و همواره در شرایط مختلف سیاسی و اقتصادی و حتی در تحریم‌‌ها، روابط خود را با ما قطع نکرده است اما آیا مگر ترکیه همه این کارها را فی سبیل الله انجام داده است؟

در آن روزهایی که کسی نفت ما را خریدار نبود ترکیه زیر قیمت خریده و اجناسی که ما نیاز داشتیم را بالای قیمت به ما فروخته تا به اصطلاح برادری خود را به ما ثابت کند اما آن کجا و این کجا؟ آن روزها درست است چرخ اقتصاد ما چرخید ولی مطمئن باشید چرخ اقتصاد آن‌‌ها خیلی روان‌‌تر بود.

ترکیه هیچ گاه شهروندانش را به خاطراوضاع نابسامان ایران به کام مرگ و خطر نفرستاده و امروز هم کسی طرفدار قطع روابط با ترکیه نیست بلکه می‌‌گوییم ای کاش پیش از این که به فکر روشن کردن چراغ خانه همسایه باشیم به فکر خون شهروندان و هم میهنان خود باشیم.

رونق متقابل صنعت توریسم!

این که ترکیه کشوری بسیار موفق در صنعت توریسم است جای بحث ندارد و شاید یکی از دلایلی که با وجود چنین رکودی در صنعت گردشگری کشورش می‌‌تواند بازهم مردمی از دیارهای دور را به بهانه تفریح و تجارت به طرف خود بکشد همین است.

این نکته را هم قبول داریم که ایران در زمینه توریسم خیلی ضعیف تر از ترکیه عمل می‌‌کند که برخی از دلایل این ضعف عملکرد برمی‌‌گردد به فرهنگ و برخی دیگر هم به سیاست و اقتصاد کشور که هر کدام به نوبه خود نیاز به کنکاشی جانانه دارد.

شکی نیست که صنعت توریسم یکی از پردرآمدترین صنعت‌‌ها از لحاظ ارزآوری و ارتقا جلوه کشورها در مجامع بین المللی می‌‌باشد ولی این که بیاییم به بهانه ارتقا صنعت گردشگری کشور و یادگیری فنون جذب مشتری و یا حتی جلب سرمایه‌‌گذار تن به قراردادهای خارج از عرف و عزت کشورمان بزنیم، نیز چندان معقولانه به نظر نمی‌‌آید.

کمی هم کلاه خود را قاضی کنیم و به مقایسه تفاوت‌‌های شمار توریست‌‌های ایران در ترکیه و ترکیه در ایران بپردازیم که بنا به اظهارات خود سفرکرده‌‌های ترکیه که ادعا می‌‌کنند وقتی در خیابان‌‌های آنتالیا و استانبول راه می‌‌روند با چندین دوست و آشنای ایرانی مواجه می‌‌شوند که گاهی فکر می کنند در ایران هستند و حال شاید به غیر از بازرگانانی که به منطقه آزاد ارس رفت‌وآمد می کنند و یا افرادی که در جلسات تجاری و فرهنگی مختلف شرکت می‌‌کنند، کم تر کسی می‌‌تواند مدعی شود که هر روزه با چندین توریست تُرک مواجه می‌‌‌گردد، پس، این چه نوع رابطه متقابلی است که ما جان می‌‌دهیم اما آن‌‌ها حتی تب هم نمی‌‌کنند؟

شاید در کنار این که باید مردم به درجه‌‌ای از خودآگاهی برسند که جان خود را به بهای دمی خوش نفروشند، مسئولین نیز باید به دور از حفظ برخی ملاحظات سیاسی و اقتصادی در روابط بینابین دو کشور، جان و عزت ایرانی را در اولویت خود قرار دهند و مخصوصاً در این فصل که به بازار تورهای سال نو میلادی نزدیک می‌‌شویم، یک قدم زودتر برداشته و اقدامی پیشگیرانه بنمایند تا شاید شاهد پایمالی جان عده‌‌ای به خاطر کیسه گشاد برخی دیگر نباشیم!

انتهای پیام/