نصب بزرگترین چادرعزاداری در کربلا/ماجرای عنایت امام حسین(ع) به پیرمردکرمانی

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ ماه محرم که می‌رسد؛ جای جای دارالعباده رنگ ماتم به خود می گیرد و پرچم های سیاه عزای سالار شهیدان(ع)؛  سایه بان آفتاب سوزان شهر یزدشده و چنان شکوه و عظمتی به دارالعباده  بخشیده که مردمان ایران زمین این استان را به «حسینیه ایران» می‌شناسند .

سایت یزدهنر به سراغ یکی از قدیمی ترین و پرآوازه ترین هنرمندان تولید پرچم وچادرمجالس عزای حضرت سیدالشهدا(ع) رفته تا مردم را با این هنر ارزشمند یزد بیشتر آشنا گرداند.

اسدالله مریم آبادی متولد سال 1317 در محله خلف باغ یزد؛ با سابقه نزدیک به نیم قرن دوخت و طراحی پوش و خیمه های حسینی(ع)است که در کنار فرزندان وخانواده اش در این رشته هنری ید طولایی دارد .

مریم آبادی  که در شغل خیاطی اشتغال داشت در سال 1340 به سمت رئیس صنف خیاطان یزد انتخاب شده  و پس از آن که اولین چادر(پوش)اقامه عزای امام حسین(ع) را برای منزل خود دوخت،هنرمندی وی در دوخت این چادر موجب شد تا مردم محل سفارشاتی را برای دوخت چادربه او بدهند و بدین گونه بود که مریم آبادی در مسیر نوکری حضرت اباعبدالله الحسین افتاد و تاکنون این مسیر را با عشق به سرور و سالار شهیدان ادامه داده است.

مریم آبادی با اشاره به اینکه تاکنون چادرها و خیمه های بسیاری را برای مراسم اهل بیت(ع)  طراحی و دوخته است گفت: بنده علاوه بر سفارشاتی در داخل استان ،در استان های دیگر هم سفارشاتی را می‌پذیرفتم به گونه ای که یکی از بزرگترین پوش هایی که تا به حال در داخل کشور، کار دوخت آن را انجام داده ام برای نماز جمعه شهرستان بم در استان کرمان بوده است.

وی اضافه کرد: اخیرا  نیزدر حال دوخت  یک چادر به متراژ 2هزار متر مربع برای نصب در کربلای معلی هستم که برای مراسم اربعین حسینی به کربلا فرستاده خواهد شد.

مریم آبادی در خصوص آثار و برکات نوکری سیدالشهدا(ع) نیز اظهار داشت:سال ها قبل در کرمان پس از نصب پوش روضه خوانی سیدی را دیدم که اشک در چشمانش حلقه زده بود. علت را پرسیدم؛ آن پیرمرد سید، دلیل گریه اش را نداشتن پوش برای مراسم روضه خوانی خود بیان کرد و از بی بضاعتی و تهی دستی خود گفت وسپس از من خواست  پوشی را برایش آماده کنم تا هرموقع پولی به دستش رسید به من پرداخت کند که من پس از قبول کردن پیشنهاد وی کار را اندازه گیری کرده و پس از اتمام کار مبلغ پوش را گفتم.

به درستی که حسین(ع) سفینه نجات است

این هنرمند یزدی ادامه داد: پیرمرد که برای آوردن پذیرایی رفت، پس از اندکی با صورتی پر از اشک به حیاط آمد و گفت: الان که صندوقچه خودرا باز کردم دیدم مبلغی پول در آن است که من اصلا هیچ اطلاعی از آن نداشتم و جالب تر آنکه مبلغ پوشی که شما برای من می‌خواهید بدوزید؛ دقیقا برابر با همین پول است.

نوکری اباعبدالله (ع) بزرگترین افتخار است

وی به جوانان علاقه مند به این حرفه توصیه کرد : نوکری حضرت اباعبدالله الحسین(ع) برکاتی دارد که وصف آن امکان پذیر نیست و افرادی که در دستگاه امام حسین(ع) فعالیت می‌کنند باید اخلاص را در صدر کارهای خود قرار دهند.