به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا به نقل از هزار ماسوله، جنگ تحمیلی عراق علیه ایران، به عنوان یکی از جنایت های جنگی تاریخ بشر در قرن بیستم شناخته شده است چرا که در این جنگ ارتش عراق از انواع سلاح ها به خصوص سلاح های شیمیایی علیه مردم و نظامیان ایران و حتی علیه کردهای عراقی، استفاده کرد.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, هزار ماسوله,در این جنگ جنایت هایی زیادی علیه مردم ایران صورت گرفت که آثار آن تنها به دوران هشت ساله دفاع مقدس ختم نمی شود و اثرات آن سال ها باقی مانده است. ایران در دوران دفاع مقدس شاهد از دست دادن صدها هزار نفر پیر و جوان و جانباز شدن هزاران نفر دیگر بود.
حال امروز که چندین دهه از پایان جنگ تحمیلی می گذرد، هنوز سختی ها و تبعات جنگ برای مردم به پایان نرسیده است و در این میان جانبازان شیمیایی و اعصاب و روان نیز هستند که به سبب اثرات جنایت های جنگی روزگار خوشی نمی گذرانند.
آثار اقدامات و جنایت های صدام که آغاز گر جنگ بین ایران و عراق بود با حمایت کشورهای غربی، امروز پس از چندین دهه هم چنان در مناطقی از خاک ایران پابرجا است. از هشت سال جنگ تحمیلی سخن می گوئیم که چند دهه از آن گذشته ولی آثارش همچنان باقی است.
علاوه بر جانبازان، افرادی نیز هستند به واسطه همین جنگ تحمیلی، معلول شده اند. معلولانی که به واسطه مهر مادری زندگی می کنند.
مادرانی هستند که با نگهداری از فرزند معلول خود، آسودگی را زمانی معنی می کنند که فرزندانشان در آغوش خود بزرگ شوند.
با اطلاع برخی از شهروندان شهر نوسود مبنی بر اینکه معلولانی در شهر نوسود زندگی می کنند که معلولیت های آن ها در سال 1366 به دلیل کمبود امکانات پس از حملات صدام و تخریب زیر ساخت ها به وجود آمده، راهی منزل یکی از این معلولان شدیم.
پس از جستجوی چند دقیقه ای در کوچه پس کوچه های شهر نوسود، محل زندگی این معلول را که حدود 30 سال است تنها سقف خانه را نگاه کرده است، همراه با چند نفر پیدا کردیم.
پس از ورود به منزل این معلول با مادر آن روبه‌رو شدیم. مادری که با نگاه‌های مهربانی که انگار او هم منتظر ما است به طرفمان می‌آید. چهره این مادر نشان می‌داد، غمی بزرگ در سینه دارد و سختی‌های زندگی قامتش را خم کرده است و با گذشت حدود 30 سال از به دنیا آمدن فرزندش او امروز از سختی های روزگار می گوید.
وارد اتاق شدیم، او را دیدیم که دائما نزدیک به 30 سال است روی زمین و در این اتاق است و تنها سقف اتاق را نگاه می کند. تنها دلخوشی‌اش این است که خود را در این اتاق از این سمت به سمتی دیگر بکشد.
دقایقی در کنارش ایستادیم، فقط نظاره‌گر بودیم و در حالی که اشک از چشمانمان جاری می‌شد ،پدر و مادرش را تحسین می‌کردیم که جوانی خود را به پای فرزند معلول خود گذاشته‌اند، و از خدای بزرگ برایشان اجر جزیل خواستیم.
مادر این معلول که لب به سخن باز کرد به خبرنگار هزارماسوله گفت: در سال 1366 در دوران 8 ساله دفاع مقدس و در نقطه صفر مرزی، فرزند بزرگم به اسم آرمان عثمانی متولد شد، اوضاع خیلی نا به سامان بود.
وی افزود: در زمانی که توپ و خمپاره در این منطقه وجود داشت، و حتی کمترین امکانات پزشکی هم وجود نداشت فرزندم متولد شد و تولد آرمان که در آن زمان نیاز به سزارین داشت. با زایمان طبیعی و نبود امکانات و پزشکان در منطقه جنگی، به سر وی ضربه وارد شد و همین اتفاق باعث معلولیت حسی، حرکتی و جسمی فرزندم شد.
آرمان تنها تحت پوشش بیمه بهزیستی با دریافت ماهیانه 40 هزار تومان است
مادر این معلول با بیان اینکه حمایت چندانی از آن ها صورت نگرفته، گفت: آرمان تنها تحت پوشش اداره بهزیستی است و اکنون ماهانه مبلغ 40 هزار تومان را به وی می دهند.
وی با نگاهی پر از مهر مادری به پسرش که در کنارش نشسته است، نگاه کرد و گفت: در طول این مدت هم آرمان را به عنوان فرزند جگر گوشه خود نگاه کرده ایم و هیچ فرقی با دیگر فرزندانمان ندارد، زحمات زیادی برای او کشیدیم و هر نوع امکاناتی را هم که نیاز داشته است برایش فراهم کرده ایم.
این مادر با بیان اینکه تاکنون توانسته ایم که وی را به مدت 29 سال بزرگ کنیم الان هم از کسی کمکی نخواهیم داشت، گفت: ما به عنوان فرزندی سالم با وی برخورد کرده و وی را دوست داشته و داریم و در کنار وی به آرامش می رسیم. آرمان قادر به صحبت کردن نیست با فریاد و اشاره، که حتی برای خوردن آب، قادر به برداشتن لیوان نیست، طلب آب می کند.
تا کنون اداره بهزیستی هزینه های درمان آن را پرداخت نکرده است
مادر آرمان خاطر نشان کرد: در طول این مدت هم چندین بار وی را به تهران و و دیگر استان ها جهت مداوا برده ایم و تاکنون اداره بهزیستی نیز حتی هزینه دارو و مخارج آن را، پرداخت نکرده است.
به گزارش هزار ماسوله این یک روز از 29 سال زحمت این خانواده ای است که با چه مشکلاتی توانسته اند، فرزند جگر گوشه خود را چنین بزرگ کنند. آری باید گفت این تنها مهر مادری است که آسودگی را زمانی معنی می کند که این فرزندش در آغوش خود بزرگ شود.
در این جنگ جنایت هایی زیادی علیه مردم ایران صورت گرفت که آثار آن تنها به دوران هشت ساله دفاع مقدس ختم نمی شود و اثرات آن سال ها باقی مانده است. ایران در دوران دفاع مقدس شاهد از دست دادن صدها هزار نفر پیر و جوان و جانباز شدن هزاران نفر دیگر بود.
,حال امروز که چندین دهه از پایان جنگ تحمیلی می گذرد، هنوز سختی ها و تبعات جنگ برای مردم به پایان نرسیده است و در این میان جانبازان شیمیایی و اعصاب و روان نیز هستند که به سبب اثرات جنایت های جنگی روزگار خوشی نمی گذرانند.
,آثار اقدامات و جنایت های صدام که آغاز گر جنگ بین ایران و عراق بود با حمایت کشورهای غربی، امروز پس از چندین دهه هم چنان در مناطقی از خاک ایران پابرجا است. از هشت سال جنگ تحمیلی سخن می گوئیم که چند دهه از آن گذشته ولی آثارش همچنان باقی است.
,علاوه بر جانبازان، افرادی نیز هستند به واسطه همین جنگ تحمیلی، معلول شده اند. معلولانی که به واسطه مهر مادری زندگی می کنند.
,مادرانی هستند که با نگهداری از فرزند معلول خود، آسودگی را زمانی معنی می کنند که فرزندانشان در آغوش خود بزرگ شوند.
,با اطلاع برخی از شهروندان شهر نوسود مبنی بر اینکه معلولانی در شهر نوسود زندگی می کنند که معلولیت های آن ها در سال 1366 به دلیل کمبود امکانات پس از حملات صدام و تخریب زیر ساخت ها به وجود آمده، راهی منزل یکی از این معلولان شدیم.
,پس از جستجوی چند دقیقه ای در کوچه پس کوچه های شهر نوسود، محل زندگی این معلول را که حدود 30 سال است تنها سقف خانه را نگاه کرده است، همراه با چند نفر پیدا کردیم.
,پس از ورود به منزل این معلول با مادر آن روبه‌رو شدیم. مادری که با نگاه‌های مهربانی که انگار او هم منتظر ما است به طرفمان می‌آید. چهره این مادر نشان می‌داد، غمی بزرگ در سینه دارد و سختی‌های زندگی قامتش را خم کرده است و با گذشت حدود 30 سال از به دنیا آمدن فرزندش او امروز از سختی های روزگار می گوید.
,وارد اتاق شدیم، او را دیدیم که دائما نزدیک به 30 سال است روی زمین و در این اتاق است و تنها سقف اتاق را نگاه می کند. تنها دلخوشی‌اش این است که خود را در این اتاق از این سمت به سمتی دیگر بکشد.
,دقایقی در کنارش ایستادیم، فقط نظاره‌گر بودیم و در حالی که اشک از چشمانمان جاری می‌شد ،پدر و مادرش را تحسین می‌کردیم که جوانی خود را به پای فرزند معلول خود گذاشته‌اند، و از خدای بزرگ برایشان اجر جزیل خواستیم.
,مادر این معلول که لب به سخن باز کرد به خبرنگار هزارماسوله گفت: در سال 1366 در دوران 8 ساله دفاع مقدس و در نقطه صفر مرزی، فرزند بزرگم به اسم آرمان عثمانی متولد شد، اوضاع خیلی نا به سامان بود.
,وی افزود: در زمانی که توپ و خمپاره در این منطقه وجود داشت، و حتی کمترین امکانات پزشکی هم وجود نداشت فرزندم متولد شد و تولد آرمان که در آن زمان نیاز به سزارین داشت. با زایمان طبیعی و نبود امکانات و پزشکان در منطقه جنگی، به سر وی ضربه وارد شد و همین اتفاق باعث معلولیت حسی، حرکتی و جسمی فرزندم شد.
,آرمان تنها تحت پوشش بیمه بهزیستی با دریافت ماهیانه 40 هزار تومان است
, آرمان تنها تحت پوشش بیمه بهزیستی با دریافت ماهیانه 40 هزار تومان است,مادر این معلول با بیان اینکه حمایت چندانی از آن ها صورت نگرفته، گفت: آرمان تنها تحت پوشش اداره بهزیستی است و اکنون ماهانه مبلغ 40 هزار تومان را به وی می دهند.
,وی با نگاهی پر از مهر مادری به پسرش که در کنارش نشسته است، نگاه کرد و گفت: در طول این مدت هم آرمان را به عنوان فرزند جگر گوشه خود نگاه کرده ایم و هیچ فرقی با دیگر فرزندانمان ندارد، زحمات زیادی برای او کشیدیم و هر نوع امکاناتی را هم که نیاز داشته است برایش فراهم کرده ایم.
,این مادر با بیان اینکه تاکنون توانسته ایم که وی را به مدت 29 سال بزرگ کنیم الان هم از کسی کمکی نخواهیم داشت، گفت: ما به عنوان فرزندی سالم با وی برخورد کرده و وی را دوست داشته و داریم و در کنار وی به آرامش می رسیم. آرمان قادر به صحبت کردن نیست با فریاد و اشاره، که حتی برای خوردن آب، قادر به برداشتن لیوان نیست، طلب آب می کند.
,تا کنون اداره بهزیستی هزینه های درمان آن را پرداخت نکرده است
, تا کنون اداره بهزیستی هزینه های درمان آن را پرداخت نکرده است,مادر آرمان خاطر نشان کرد: در طول این مدت هم چندین بار وی را به تهران و و دیگر استان ها جهت مداوا برده ایم و تاکنون اداره بهزیستی نیز حتی هزینه دارو و مخارج آن را، پرداخت نکرده است.
,به گزارش هزار ماسوله این یک روز از 29 سال زحمت این خانواده ای است که با چه مشکلاتی توانسته اند، فرزند جگر گوشه خود را چنین بزرگ کنند. آری باید گفت این تنها مهر مادری است که آسودگی را زمانی معنی می کند که این فرزندش در آغوش خود بزرگ شود.
,
, , ]
ارسال دیدگاه