اولین شخصی که فریاد "یا لثارات الحسین "سر داد که بود؟

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل کوگانا، ابراهیم بن مالک اشتر در یک خانواده بزرگوار مالامال از عشق به اسلام رشد یافت در قلب او حمایت از اسلام وارادت به اهل بیت (ع) موج می زد، تاریخ از او بما می گوید که وی در جنگ صفین در رکاب امام علی (ع)  دست در دست پدر خود شرکت کرده بود، او فرزندی شایسته بود که نشان از پدر داشت.

 


وی به نام کامل ابراهیم بن مالک بن حارث بن عبدیغوث نخعی المذحجی شناخته می شود .با فتح کوفه  توسط پدرش در سال 17 هجری بسیاری از قبایل عرب شبه جزیره عربستان از جمله  جمله مذحج والنخع به آنجا نقل مکان کرده وسکونت گزیدند، قبیله ی مذحج بعنوان پیرو و یاور امام علی و فرزندانش (ع) معروف بودند،همینطوربسیاری از قبایل عرب در کوفه مانند" خزاعه "و "عبد قیس"، "همدان" و"کنده"  همین رویه را در پیش  داشتند..

ابراهیم از تبار خانواده ی پر افتخار و با سابقه ی شکوهمند بود، پدر او مالک اشتر از برجسته ترین شاگردان وحامیان امام علی (ع) بود تخمین زده می شود که ابراهیم در جنگ صفین (سال 37 هجری ) پانزده ساله بوده است .

ابراهیم اشتر از محاسن و  فضائل نجیبانه ی برخوردار بود ،اما برجسته ترین این مزایا برخورداری از شجاعت بی باکی ،دفاع از حق و عقیده در وجود او بود هیچگاه از مبارزه باطل و باطل اندیشان بخود نگرانی راه نمیداد  او پلی از قهرمانان میدان جنگ و شیری شرزه در معرکه بود، اما شجاعت او هیچگاه مایه غروز و بی مبالاتی اش نبود ابراهیم در دینداری ،امانتداری و عفت نیز در میان مردم شان و منزلت ممتازی داشت   در اخلاق مداری میان جامعه معروف بود . او از فصاحت و بلاغت خوبی برخوردار بود که برخی اشعار ش بما رسیده است ..


اول :نقش او در قیام مختار ثقفی

 

 

 

نهضت امام حسین (ع) بابی را باز کرد تا انقلاب و جنبش های متعدد علیه بی عدالتی  حاکمان مستبد اموی  صورت بپذیرد یکی از نتایج اولیه نهضت اما حسین(ع) در کوفه قیام توابین بود. که باید آن را یکی از نتایج نهضت امام حسین (ع) دانست .

مختار که بخوبی از اوضاع سیاسی کوفه باخبربود با مهارت بالایی از احساس و فاداری به بنی هاشم  فضای ضد اموی بهره گرفت و با برجسته ترین چهرهای این جریانات در کوفه دیدارکرد،حتی آنهایی که به نوعی در شکست برنامه مسلم بن عقیل(ع) و اعزام افراد به جنگ امام حسین (ع) بنوعی دست داشتند همراه او شدند .

 و بدین گونه باید گفت که قیام مختار حرکتی شخصی نبود چون از سوی بنی هاشم حمایت می شد.مختار با طرح مطالبه حق آل محمد و خوانخ واهی امام حسین (ع)  چشمها را بسوی خود خیره کرد .  و هنگامی که بسوی ابراهیم مالک اشتر رفت از حمایت او برخوردار شد و در نهایت مختار با دردست داشتن نامه ی از محمد حنفیه همکاری و همراهی تشیع را با خود ممکن ساخت.

 ابراهیم اشتر نخعی با قبیله خود به مختار ملحق شد و زمینه اعلام قیام آماده ش آنها تاریج خروج خود را  شب پنجشنبه چهاردهم ربیع الاول سال 66هجری قرار دادند کوفه برای زلزله ی سهمگین آماده می شد  والی وقت آن شهر  "ابن مطیع"  به آماده باش سربازان و فراخوان جنگجویان اقدام کرده بود،شب سه شنبه ابراهیم مالک اشتر برای دیدن مختار به سوی او می رفت داروغه شهر خواست که  او را بازداشت کند     اما ابراهیم با مانوری سریع  اورا کشت  و ابراهیم با مختار، روبرو شد مختار به او گفت با این اتفاق خداوند بشارت فتح داد ه است"ان شاء الله ".
 

 مختار دانست که وقت ضربات پیشگیرانه علیه دشمن فرا رسیده است . و ابراهیم توانست ماشه ی آتش قیام شعله ور شده باشد و با رشادتهای وی  مختار و یارانش توانستند لشکر "ابن مطیع " والی کوفه را طی سه روز جنگ سخت شکست دهند .

دوم : نقش ابراهیم مالک  اشتر در خنثی کردن شورش اشراف کوفه
 

 مختار  چند روز پس از تصرف کوفه  از  ابراهیم خواست به همراه لشکریان از مسیر موصل به  شام برود و مختار با نیروی کمی در کوفه ماندند، ابراهیم پس از حرکت از کوفه در مدائن اردو زد برخی از هوادران بنی امیه در کوفه وقتی مختار و نیروهایش را کم تعداد و ضعیف دیدند،برای کودتا و شورش آماده شدند ،بنحوی که دوباره همه کوفه را علىه مختار یکدست کردند مختار سریعاً با پیکی چابک موضوع را به ابراهیم اطلاع داد ابراهیم بازگشت و کودتا چیان شورشی را با ضرب شستی سنگین درهم شکست و بسیاری از لشکریان یزید که  قبلاً در برابر امام حسین (ع) صف آرایی کرده بودند و این بار به جمع شورشیان پیوسته بودند را به هلاکت رساند .
 

سوم : نقش ابراهیم در شکست دادن لشکر اموی و کشتن عبید الله بن زیاد ( جنگ  الخازر )

پس از دفع شورش نظامی کوفه  توسط مختار به لطف شمشیر زنی ابراهیم اشتر وی به ماموریت اصلی خود، که رویارویی با ارتش  اموی بفرماندهی  عبیدالله بن زیاد بازگشت، و سپس با لشکر  ابن زیاد، در حوالی رودخانه  الخازر "موصل روبرو شد 

ابن زیاد در میان جمعیت بود سپاه عراق به تبعیت ابراهیم در انتقام خواهی خون امام حسین (ع) فریاد یا لثارات الحسین ،سر دادند :سپس ابراهیم به لشکر شام حمله برده و پرچم آنها را پایین کشید و شکست سنگینی به آنها وارد ساخت و درهمین گرما گرم عبیدالله بن زیاد و حصین بن نمیر کشته شدند و سر ابن زیاد به نزد محمد علی بن الحسین (ع)فرستاده شد.این نبرد و نتیجه  خیره کننده آن بزرگترین پیروزی به دست آمده توسط مختار و ابراهیم مالک اشتر بود و برهمین اساس آن دو  نزد عموم تشیع  و خصوصاً نزد بنی هاشم جایگاهی ارزشمند یافتند.

منبع : نویسنده علی عبد سلمان

ترجمه :عبدالمجید اورا