سرنوشت قلعه جوق در انتظار میرزارسول/ پلهای تاریخی استان در حال ویرانی هستند

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از اروم نیوز، آذربایجان غربی از معدود استانهایی است که آثار تاریخی و باستانی در آن از تخریب گسترده ای برخوردار بوده است.

دفینه گردان به علت هم مرز بودن با سه کشور و قاچاق اشیاً کشف شده بلای جان محوطه ها و تپه های تاریخی شده اند.
اما این همه ماجرا نیست و علاوه بر دفینه گردان برخی مسئولان متولی نیز در قبال تخریب و نابودی آثاری تاریخی مسئولند.
تقریبا سه سال پیش بود تَرَکهایی در دیواره های پل قلعه جوق باراندوزچای ارومیه به وقوع پیوسته بود که احتمال هر حادثه ای را می داد و همچنین با کمترین زمان  و هزینه تعمیر می شد و همچنین در اثر تخریب و سیلابهای پی در پی به شکل امروزی نمی افتاد.
می بینیم که میراث فرهنگی بالاخره پس از سه سال همت به بازسازی این پل تاریخی گرفت که در گرو اما و اگر است و معلوم نیست که حال قسمتهایی از پل را که برای بازسازی تخریب کرده اند تا چه زمانی می توانند به اتمام برسانند و آیا با شروع بارش ها امکان تعمیر و مرمت وجود خواهد داشت و یا آن هم به امان خدا ول خواهد شد.
ارزش این پل از این لحاظ است که در آذربایجان غربی تعداد پلهای تاریخی اندک است و امروز از تعداد زیاد پلهای گذشتگان تنها به صورت انگشت شمار باقیمانده است و این مورد نیز یکی از همانهاست.
اما پل میرزارسول میاندوآب نیز در شرف نابودی و تخریب قرار دارد و مسئولان هرچه قدر هم این موضوع را رد کنند معلوم می شود به صورت میدانی به کنار این پل نرفته اند و پایه اطلاعات آنها از برخی رسانه های همسو با خودشان است.

قطع یقین تَرَکها و تخریبهای امروزی به  شکافهای ویران کننده ای تبدیل خواهد شد که پل در هنگامه سیل و طغیان رودخانه تاب و تحمل آّب در بستر رودخانه را نداشته و همانند قلعه جوق ارومیه تخریب می شود و در آن موقع است که اقدام برای همه چیز مردود و عبث کاری است.
در مشاهدات میدانی دریافت می شود که متأسفانه سودجویان در نهایت نادانی بر روی این  پل به ظن خودشان دفینه گردی کرده اند و پل نیز از قسمتهای مختلف فرو ریخته است و پی آن را نیز آب با خود شسته و برده است و همه چیز مهیا برای  بروز فاجعه ای تاریخی در این اثر ملی ثبت شده است.
گفتنی است پل میرزا رسول میاندوآب در سه کیلومتری این شهرستان و بر روی رودخانه سیمینه رود قرار دارد و ساخت آن مربوط به قاجاریه است گرچه امروز تعدادی از محققان آن را به صفویه نیز نسبت می دهند.
این اثردر29 تیر ۱۳۷۷ با شمارهٔ ثبت ۲۰۶۸ در فهرست آثار ملی ایران ثبت شده است و یکی از زیباترین پلهای منطقه به شمار می رود.

گفتنی است این دو پل تنها نمونه ای از پلهای تاریخی استان هستند که در معرض تخریب قرار گرفته اند و اکثر پلهای تاریخی از شمال تا جنوب استان با تهدید ویرانی روبرو هستند.
انتهای پیام/م