به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از خاورستان، با گذشت سه سال و اندی از عمر دولت و عملکرد ضعیف دولت در بخش اقتصادی و معطوف کردن ذهن دولتمردان و مردم به برجام که با رفع تحریم ها سبب رونق اقتصادی و گشایش در زندگی مردم می شود و حتی آب آشامیدنی را به رفع تحریم ها ربط دادند! اما در واقعیت می بینم که نه تنها گشایشی در این امر رخ نداد بلکه رکود روز به روز در حال افزایش می باشد و با آمار های صوری و تعریف شده از جانب خود می خواهند رونق اقتصادی ایجاد کنند که به ظن خود دولتی ها با آنچه در بطن جامعه صورت می گیرد فاصله دارد و به قولی با جیب مردم سازگارا نیست مردم چگونه باورد کنند؟!
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, خاورستان,اینکه اعلام کنند: از رکود خارج شدیم اما ممکن است دوباره برگردیم! و مردم را با این الفاظ سرگرم نمایند چه گره ای از کار مردم باز می شود و افزایش بیکاری در قشر فارغ التحصیلان دانشگاه و عدم ایجاد شغل و یا فرهنگ سازی مناسب برای حرفه ها، فقط در جواب مسئولین این را می شنوید: عدم بودجه و اعتبار در جذب نیرو آیا این رو باور کنیم یا دریافت حقوق های نجومی و پاداش های کلان را؛ یا در جواب دیگر کوچیک سازی دولت و هدایت فارغ التحصیلان دانشگاه به صنعت را بهانه می کنند، کدام صنعت ؟! صنعت خوابیده و ورشکسته را؟! متاسفانه کار را به جایی می رسانند که رهبری می گوید شرمندگی من از بیکاری جوان کمتر از خودش نیست.
مگر مقام معظم رهبری راهکار برون رفت از مشکلات را مقاوم سازی اقتصاد و یا همان اقتصاد مقاومتی نمی دانستد و دولت را ملزم بر اجرای آن ننمودند؟ و حتی قرارگاهی را برای اجرا و نظارت آن لازم و ضروری دانسته و بر ایجاد آن مصر بودند، اما نتیجه آن چه شد؟ یا مکررا تاکید بر استفاده از ظرفیت های داخلی کشور و اعتماد به دورن را مبنای کار خود قرار دهند ولی نتیجه آن، افزایش واردات و نگاه به خارج کشور روز به روز پررنگ تر گردید که همه این ها نشان از عدم باورپذیری مسئولین دولتی بر توان داخلی و عدم اجرای سیاست های اقتصاد مقاومتی می باشد و یا در راه مبارزه با قاچاق کالا چه جدیتی نشان دادند وقتی می بینید که کالاهای قاچاق سازمان یافته و یا از مجاری قانونی وارد کشور می شود؟! بعد از فرمایش مقام معظم رهبری مبنی بر مقابله با قاچاق ها ی کلان و یا سازمانی چه عزمی ایجاد شد تارسیدیگی گردد و فقط همان چند روز سر و صدایی شد و بعد ها به فراموشی سپرده شد.
اما دولت! تمام ثمره کار خود را در این سه سال بر اجرای برجام می داند و می گوید که اگر شکر نعمت را به جای نیاورید و کفران نعمت کنید عذاب برما نازل می گردد! می گوید راه باز شده دیوارهای تحریم فرو ریخته شرایط بانکی ما رونق گرفته و قدرت سیاسی خود را بر رخ جهانیان نشان دایدم ( فقط می توان در قضیه منا و انتخاب سفیر در سازمان ملل و کم ارزش شدن پاسپورت ها و ... ) کاملامتوجه شد!
و قضاوت را به خود مردم می سپاریم فقط به ذکر این نکته اکتفا می کنیم که طبق فرمایش رهبری برجام تجربه ای بود که دولت مردان متوجه شوند به دولت آمریکا دیگر نمی توان اعتماد کرد و فریب لبخند آن را خورد.
اما فرهنگ! دغدغه اصلی دولت در این روز ها که با تغیرات اخیر دولت در کابینه در حوزه اجتماعی و فرهنگی همراه هست باید دید چه نیتی پشت آن خوابیده هست آیا در جهت ارتقاء و تقویت فرهنگ اسلامی ایرانی جامعه و در راستای دغدغه رهبری می باشد یا جنبه انتخاباتی و کسب سبد رای برای انتخابات سال آینده می باشد؟
فرهنگ در سیاست ها و برنامه های دولت چه جایگاهی دارد؟ و طبق فرمایش رهبری که گفتند: فرهنگ، حاشیه و ذیل اقتصاد و سیاست نیست بلکه اقتصاد و سیاست حاشیه و ذیل فرهنگ هستند، آیا به این باور رسیده اند؟.
آیا می توان این رفتار دولت مبنی بر تغییر آقای جنتی را در راستای تغییر نگاه دولت در سال پایانی عمرش خوش بین بود؟! و یا چه عاملی سبب شده تا دولت را به فکر فرهنگ واداشته؟!
اماآنچه ما در این چند سال همش از این دولت شنیده ایم فقط برجام بوده هست و دیگر هیچ!
آیا می ارزد که برای خشنودی خلق خدا، خدارا خشمگین کنیم؟ غیر از خسران چیز دیگری هست؟!
پیامبر اکرم صلى الله علیه و آله مىفرماید: هر که خشنودى مخلوق را بر خشم خالق محترمتر شمرد خداوند عزّوجلّ آن مخلوق را بر وى مسلّط گرداند.
آیا استعفای وزیرفرهنگ (عزل محترمانه) غیر از این بوده که نتوانسته خواسته های دولت مبنی بر اجرای کنسرت در شهر های مذهبی و مقدس که بدون رعایت شئونات اسلامی برگزار می شود و برای رضایت عده ای و به بهانه های واهی به معنای آزادی و قانون مندی، وزیر را مجبور به استعفا نموده و وجه خود را از عزل وزیر در مقابل مردم حفظ نماید یا وانمود کند که به خواسته علما ارجع نهاده و به مقابله با آنان برنخواسته در صورتی که در عمل جور دیگر رفتار نماید و در جایی گویند از پشت تریبون که نمی شود قانون تعیین کرد که همان ضرب المثل یکی به نعل می‌زند، یکی به میخ! این دوگانگی جزء پلورالیزم فرهنگی وبا تفکر لیبرالی و تکنوکراتی چیز دیگری هست؟!
یا با بیان اینکه نمی شود عده ای را به زور به بهشت برد برای خود طرفدار پیدا کنید، اما راه جهنم را که نشان ندهید.
این تغییرات برای امتیاز دهی به جناح خاصی هست یا تقویت وجه دولت در بخش فرهنگ؛ یا در پشت پرده در پی عملکرد نامطلوب وزیر فرهنگ و نارضایی عمومی مردم، مشاوران را به این فکر انداخته تا دولت را از این مسئله نجات دهد و از یک بعدی(اقتصاد) خارج کند و آن هم که ثمره ای نداشته و دیگر ابعاد را از قبیل فرهنگ و اجتماع که فاصله گرفته و کمتر به آن پرداخته را تقویت نموده و از اثرات بد اقتصادی جامعه را دور نموده و تلاش نماید تا از راه دیگری برای خود عملکرد قابل دفاعی بجا بذارد، اما الان! کمی دیر نیست؟!
پس نگاه دولت به فرهنگ و اقتصاد چیست؟! آیا رفع دغدغه های مردم و دین و انقلاب هست یا حفظ جایگاه و نگاه سیاسی به مسائل و بازی های سیاسی است؟.
امام کاظم علیه السلام فرمودند: همانا خدا در زمین بندگانی است که برای رفع نیاز های مردم می کوشند، اینان در روز قیامت (از عذاب)، در امان هستند.
به امید سربلندی نظام مقدس جمهوری اسلامی ایران و ایجاد مدینه فاضله که آرمان همه ماست و عاقبت بخیری همه مردم و بخصوص دولتمردان و مسئولین نظام و تعجیل در فرج منجی عالم بشریت.
من الله توفیق
امیرتیموری پور
اینکه اعلام کنند: از رکود خارج شدیم اما ممکن است دوباره برگردیم! و مردم را با این الفاظ سرگرم نمایند چه گره ای از کار مردم باز می شود و افزایش بیکاری در قشر فارغ التحصیلان دانشگاه و عدم ایجاد شغل و یا فرهنگ سازی مناسب برای حرفه ها، فقط در جواب مسئولین این را می شنوید: عدم بودجه و اعتبار در جذب نیرو آیا این رو باور کنیم یا دریافت حقوق های نجومی و پاداش های کلان را؛ یا در جواب دیگر کوچیک سازی دولت و هدایت فارغ التحصیلان دانشگاه به صنعت را بهانه می کنند، کدام صنعت ؟! صنعت خوابیده و ورشکسته را؟! متاسفانه کار را به جایی می رسانند که رهبری می گوید شرمندگی من از بیکاری جوان کمتر از خودش نیست.
مگر مقام معظم رهبری راهکار برون رفت از مشکلات را مقاوم سازی اقتصاد و یا همان اقتصاد مقاومتی نمی دانستد و دولت را ملزم بر اجرای آن ننمودند؟ و حتی قرارگاهی را برای اجرا و نظارت آن لازم و ضروری دانسته و بر ایجاد آن مصر بودند، اما نتیجه آن چه شد؟ یا مکررا تاکید بر استفاده از ظرفیت های داخلی کشور و اعتماد به دورن را مبنای کار خود قرار دهند ولی نتیجه آن، افزایش واردات و نگاه به خارج کشور روز به روز پررنگ تر گردید که همه این ها نشان از عدم باورپذیری مسئولین دولتی بر توان داخلی و عدم اجرای سیاست های اقتصاد مقاومتی می باشد و یا در راه مبارزه با قاچاق کالا چه جدیتی نشان دادند وقتی می بینید که کالاهای قاچاق سازمان یافته و یا از مجاری قانونی وارد کشور می شود؟! بعد از فرمایش مقام معظم رهبری مبنی بر مقابله با قاچاق ها ی کلان و یا سازمانی چه عزمی ایجاد شد تارسیدیگی گردد و فقط همان چند روز سر و صدایی شد و بعد ها به فراموشی سپرده شد.
اما دولت! تمام ثمره کار خود را در این سه سال بر اجرای برجام می داند و می گوید که اگر شکر نعمت را به جای نیاورید و کفران نعمت کنید عذاب برما نازل می گردد! می گوید راه باز شده دیوارهای تحریم فرو ریخته شرایط بانکی ما رونق گرفته و قدرت سیاسی خود را بر رخ جهانیان نشان دایدم ( فقط می توان در قضیه منا و انتخاب سفیر در سازمان ملل و کم ارزش شدن پاسپورت ها و ... ) کاملامتوجه شد!
و قضاوت را به خود مردم می سپاریم فقط به ذکر این نکته اکتفا می کنیم که طبق فرمایش رهبری برجام تجربه ای بود که دولت مردان متوجه شوند به دولت آمریکا دیگر نمی توان اعتماد کرد و فریب لبخند آن را خورد.
اما فرهنگ! دغدغه اصلی دولت در این روز ها که با تغیرات اخیر دولت در کابینه در حوزه اجتماعی و فرهنگی همراه هست باید دید چه نیتی پشت آن خوابیده هست آیا در جهت ارتقاء و تقویت فرهنگ اسلامی ایرانی جامعه و در راستای دغدغه رهبری می باشد یا جنبه انتخاباتی و کسب سبد رای برای انتخابات سال آینده می باشد؟
فرهنگ در سیاست ها و برنامه های دولت چه جایگاهی دارد؟ و طبق فرمایش رهبری که گفتند: فرهنگ، حاشیه و ذیل اقتصاد و سیاست نیست بلکه اقتصاد و سیاست حاشیه و ذیل فرهنگ هستند، آیا به این باور رسیده اند؟.
آیا می توان این رفتار دولت مبنی بر تغییر آقای جنتی را در راستای تغییر نگاه دولت در سال پایانی عمرش خوش بین بود؟! و یا چه عاملی سبب شده تا دولت را به فکر فرهنگ واداشته؟!
اماآنچه ما در این چند سال همش از این دولت شنیده ایم فقط برجام بوده هست و دیگر هیچ!
آیا می ارزد که برای خشنودی خلق خدا، خدارا خشمگین کنیم؟ غیر از خسران چیز دیگری هست؟!
پیامبر اکرم صلى الله علیه و آله مىفرماید: هر که خشنودى مخلوق را بر خشم خالق محترمتر شمرد خداوند عزّوجلّ آن مخلوق را بر وى مسلّط گرداند.
آیا استعفای وزیرفرهنگ (عزل محترمانه) غیر از این بوده که نتوانسته خواسته های دولت مبنی بر اجرای کنسرت در شهر های مذهبی و مقدس که بدون رعایت شئونات اسلامی برگزار می شود و برای رضایت عده ای و به بهانه های واهی به معنای آزادی و قانون مندی، وزیر را مجبور به استعفا نموده و وجه خود را از عزل وزیر در مقابل مردم حفظ نماید یا وانمود کند که به خواسته علما ارجع نهاده و به مقابله با آنان برنخواسته در صورتی که در عمل جور دیگر رفتار نماید و در جایی گویند از پشت تریبون که نمی شود قانون تعیین کرد که همان ضرب المثل یکی به نعل می‌زند، یکی به میخ! این دوگانگی جزء پلورالیزم فرهنگی وبا تفکر لیبرالی و تکنوکراتی چیز دیگری هست؟!
یا با بیان اینکه نمی شود عده ای را به زور به بهشت برد برای خود طرفدار پیدا کنید، اما راه جهنم را که نشان ندهید.
این تغییرات برای امتیاز دهی به جناح خاصی هست یا تقویت وجه دولت در بخش فرهنگ؛ یا در پشت پرده در پی عملکرد نامطلوب وزیر فرهنگ و نارضایی عمومی مردم، مشاوران را به این فکر انداخته تا دولت را از این مسئله نجات دهد و از یک بعدی(اقتصاد) خارج کند و آن هم که ثمره ای نداشته و دیگر ابعاد را از قبیل فرهنگ و اجتماع که فاصله گرفته و کمتر به آن پرداخته را تقویت نموده و از اثرات بد اقتصادی جامعه را دور نموده و تلاش نماید تا از راه دیگری برای خود عملکرد قابل دفاعی بجا بذارد، اما الان! کمی دیر نیست؟!
پس نگاه دولت به فرهنگ و اقتصاد چیست؟! آیا رفع دغدغه های مردم و دین و انقلاب هست یا حفظ جایگاه و نگاه سیاسی به مسائل و بازی های سیاسی است؟.
امام کاظم علیه السلام فرمودند: همانا خدا در زمین بندگانی است که برای رفع نیاز های مردم می کوشند، اینان در روز قیامت (از عذاب)، در امان هستند.
به امید سربلندی نظام مقدس جمهوری اسلامی ایران و ایجاد مدینه فاضله که آرمان همه ماست و عاقبت بخیری همه مردم و بخصوص دولتمردان و مسئولین نظام و تعجیل در فرج منجی عالم بشریت.
من الله توفیق
امیرتیموری پور
اینکه اعلام کنند: از رکود خارج شدیم اما ممکن است دوباره برگردیم! و مردم را با این الفاظ سرگرم نمایند چه گره ای از کار مردم باز می شود و افزایش بیکاری در قشر فارغ التحصیلان دانشگاه و عدم ایجاد شغل و یا فرهنگ سازی مناسب برای حرفه ها، فقط در جواب مسئولین این را می شنوید: عدم بودجه و اعتبار در جذب نیرو آیا این رو باور کنیم یا دریافت حقوق های نجومی و پاداش های کلان را؛ یا در جواب دیگر کوچیک سازی دولت و هدایت فارغ التحصیلان دانشگاه به صنعت را بهانه می کنند، کدام صنعت ؟! صنعت خوابیده و ورشکسته را؟! متاسفانه کار را به جایی می رسانند که رهبری می گوید شرمندگی من از بیکاری جوان کمتر از خودش نیست.
مگر مقام معظم رهبری راهکار برون رفت از مشکلات را مقاوم سازی اقتصاد و یا همان اقتصاد مقاومتی نمی دانستد و دولت را ملزم بر اجرای آن ننمودند؟ و حتی قرارگاهی را برای اجرا و نظارت آن لازم و ضروری دانسته و بر ایجاد آن مصر بودند، اما نتیجه آن چه شد؟ یا مکررا تاکید بر استفاده از ظرفیت های داخلی کشور و اعتماد به دورن را مبنای کار خود قرار دهند ولی نتیجه آن، افزایش واردات و نگاه به خارج کشور روز به روز پررنگ تر گردید که همه این ها نشان از عدم باورپذیری مسئولین دولتی بر توان داخلی و عدم اجرای سیاست های اقتصاد مقاومتی می باشد و یا در راه مبارزه با قاچاق کالا چه جدیتی نشان دادند وقتی می بینید که کالاهای قاچاق سازمان یافته و یا از مجاری قانونی وارد کشور می شود؟! بعد از فرمایش مقام معظم رهبری مبنی بر مقابله با قاچاق ها ی کلان و یا سازمانی چه عزمی ایجاد شد تارسیدیگی گردد و فقط همان چند روز سر و صدایی شد و بعد ها به فراموشی سپرده شد.
اما دولت! تمام ثمره کار خود را در این سه سال بر اجرای برجام می داند و می گوید که اگر شکر نعمت را به جای نیاورید و کفران نعمت کنید عذاب برما نازل می گردد! می گوید راه باز شده دیوارهای تحریم فرو ریخته شرایط بانکی ما رونق گرفته و قدرت سیاسی خود را بر رخ جهانیان نشان دایدم ( فقط می توان در قضیه منا و انتخاب سفیر در سازمان ملل و کم ارزش شدن پاسپورت ها و ... ) کاملامتوجه شد!
و قضاوت را به خود مردم می سپاریم فقط به ذکر این نکته اکتفا می کنیم که طبق فرمایش رهبری برجام تجربه ای بود که دولت مردان متوجه شوند به دولت آمریکا دیگر نمی توان اعتماد کرد و فریب لبخند آن را خورد.
اما فرهنگ! دغدغه اصلی دولت در این روز ها که با تغیرات اخیر دولت در کابینه در حوزه اجتماعی و فرهنگی همراه هست باید دید چه نیتی پشت آن خوابیده هست آیا در جهت ارتقاء و تقویت فرهنگ اسلامی ایرانی جامعه و در راستای دغدغه رهبری می باشد یا جنبه انتخاباتی و کسب سبد رای برای انتخابات سال آینده می باشد؟
فرهنگ در سیاست ها و برنامه های دولت چه جایگاهی دارد؟ و طبق فرمایش رهبری که گفتند: فرهنگ، حاشیه و ذیل اقتصاد و سیاست نیست بلکه اقتصاد و سیاست حاشیه و ذیل فرهنگ هستند، آیا به این باور رسیده اند؟.
آیا می توان این رفتار دولت مبنی بر تغییر آقای جنتی را در راستای تغییر نگاه دولت در سال پایانی عمرش خوش بین بود؟! و یا چه عاملی سبب شده تا دولت را به فکر فرهنگ واداشته؟!
اماآنچه ما در این چند سال همش از این دولت شنیده ایم فقط برجام بوده هست و دیگر هیچ!
آیا می ارزد که برای خشنودی خلق خدا، خدارا خشمگین کنیم؟ غیر از خسران چیز دیگری هست؟!
پیامبر اکرم صلى الله علیه و آله مىفرماید: هر که خشنودى مخلوق را بر خشم خالق محترمتر شمرد خداوند عزّوجلّ آن مخلوق را بر وى مسلّط گرداند.
آیا استعفای وزیرفرهنگ (عزل محترمانه) غیر از این بوده که نتوانسته خواسته های دولت مبنی بر اجرای کنسرت در شهر های مذهبی و مقدس که بدون رعایت شئونات اسلامی برگزار می شود و برای رضایت عده ای و به بهانه های واهی به معنای آزادی و قانون مندی، وزیر را مجبور به استعفا نموده و وجه خود را از عزل وزیر در مقابل مردم حفظ نماید یا وانمود کند که به خواسته علما ارجع نهاده و به مقابله با آنان برنخواسته در صورتی که در عمل جور دیگر رفتار نماید و در جایی گویند از پشت تریبون که نمی شود قانون تعیین کرد که همان ضرب المثل یکی به نعل می‌زند، یکی به میخ! این دوگانگی جزء پلورالیزم فرهنگی وبا تفکر لیبرالی و تکنوکراتی چیز دیگری هست؟!
یا با بیان اینکه نمی شود عده ای را به زور به بهشت برد برای خود طرفدار پیدا کنید، اما راه جهنم را که نشان ندهید.
این تغییرات برای امتیاز دهی به جناح خاصی هست یا تقویت وجه دولت در بخش فرهنگ؛ یا در پشت پرده در پی عملکرد نامطلوب وزیر فرهنگ و نارضایی عمومی مردم، مشاوران را به این فکر انداخته تا دولت را از این مسئله نجات دهد و از یک بعدی(اقتصاد) خارج کند و آن هم که ثمره ای نداشته و دیگر ابعاد را از قبیل فرهنگ و اجتماع که فاصله گرفته و کمتر به آن پرداخته را تقویت نموده و از اثرات بد اقتصادی جامعه را دور نموده و تلاش نماید تا از راه دیگری برای خود عملکرد قابل دفاعی بجا بذارد، اما الان! کمی دیر نیست؟!
پس نگاه دولت به فرهنگ و اقتصاد چیست؟! آیا رفع دغدغه های مردم و دین و انقلاب هست یا حفظ جایگاه و نگاه سیاسی به مسائل و بازی های سیاسی است؟.
امام کاظم علیه السلام فرمودند: همانا خدا در زمین بندگانی است که برای رفع نیاز های مردم می کوشند، اینان در روز قیامت (از عذاب)، در امان هستند.
به امید سربلندی نظام مقدس جمهوری اسلامی ایران و ایجاد مدینه فاضله که آرمان همه ماست و عاقبت بخیری همه مردم و بخصوص دولتمردان و مسئولین نظام و تعجیل در فرج منجی عالم بشریت.
من الله توفیق
امیرتیموری پور
اینکه اعلام کنند: از رکود خارج شدیم اما ممکن است دوباره برگردیم! و مردم را با این الفاظ سرگرم نمایند چه گره ای از کار مردم باز می شود و افزایش بیکاری در قشر فارغ التحصیلان دانشگاه و عدم ایجاد شغل و یا فرهنگ سازی مناسب برای حرفه ها، فقط در جواب مسئولین این را می شنوید: عدم بودجه و اعتبار در جذب نیرو آیا این رو باور کنیم یا دریافت حقوق های نجومی و پاداش های کلان را؛ یا در جواب دیگر کوچیک سازی دولت و هدایت فارغ التحصیلان دانشگاه به صنعت را بهانه می کنند، کدام صنعت ؟! صنعت خوابیده و ورشکسته را؟! متاسفانه کار را به جایی می رسانند که رهبری می گوید شرمندگی من از بیکاری جوان کمتر از خودش نیست.
مگر مقام معظم رهبری راهکار برون رفت از مشکلات را مقاوم سازی اقتصاد و یا همان اقتصاد مقاومتی نمی دانستد و دولت را ملزم بر اجرای آن ننمودند؟ و حتی قرارگاهی را برای اجرا و نظارت آن لازم و ضروری دانسته و بر ایجاد آن مصر بودند، اما نتیجه آن چه شد؟ یا مکررا تاکید بر استفاده از ظرفیت های داخلی کشور و اعتماد به دورن را مبنای کار خود قرار دهند ولی نتیجه آن، افزایش واردات و نگاه به خارج کشور روز به روز پررنگ تر گردید که همه این ها نشان از عدم باورپذیری مسئولین دولتی بر توان داخلی و عدم اجرای سیاست های اقتصاد مقاومتی می باشد و یا در راه مبارزه با قاچاق کالا چه جدیتی نشان دادند وقتی می بینید که کالاهای قاچاق سازمان یافته و یا از مجاری قانونی وارد کشور می شود؟! بعد از فرمایش مقام معظم رهبری مبنی بر مقابله با قاچاق ها ی کلان و یا سازمانی چه عزمی ایجاد شد تارسیدیگی گردد و فقط همان چند روز سر و صدایی شد و بعد ها به فراموشی سپرده شد.
اما دولت! تمام ثمره کار خود را در این سه سال بر اجرای برجام می داند و می گوید که اگر شکر نعمت را به جای نیاورید و کفران نعمت کنید عذاب برما نازل می گردد! می گوید راه باز شده دیوارهای تحریم فرو ریخته شرایط بانکی ما رونق گرفته و قدرت سیاسی خود را بر رخ جهانیان نشان دایدم ( فقط می توان در قضیه منا و انتخاب سفیر در سازمان ملل و کم ارزش شدن پاسپورت ها و ... ) کاملامتوجه شد!
و قضاوت را به خود مردم می سپاریم فقط به ذکر این نکته اکتفا می کنیم که طبق فرمایش رهبری برجام تجربه ای بود که دولت مردان متوجه شوند به دولت آمریکا دیگر نمی توان اعتماد کرد و فریب لبخند آن را خورد.
اما فرهنگ! دغدغه اصلی دولت در این روز ها که با تغیرات اخیر دولت در کابینه در حوزه اجتماعی و فرهنگی همراه هست باید دید چه نیتی پشت آن خوابیده هست آیا در جهت ارتقاء و تقویت فرهنگ اسلامی ایرانی جامعه و در راستای دغدغه رهبری می باشد یا جنبه انتخاباتی و کسب سبد رای برای انتخابات سال آینده می باشد؟
فرهنگ در سیاست ها و برنامه های دولت چه جایگاهی دارد؟ و طبق فرمایش رهبری که گفتند: فرهنگ، حاشیه و ذیل اقتصاد و سیاست نیست بلکه اقتصاد و سیاست حاشیه و ذیل فرهنگ هستند، آیا به این باور رسیده اند؟.
آیا می توان این رفتار دولت مبنی بر تغییر آقای جنتی را در راستای تغییر نگاه دولت در سال پایانی عمرش خوش بین بود؟! و یا چه عاملی سبب شده تا دولت را به فکر فرهنگ واداشته؟!
اماآنچه ما در این چند سال همش از این دولت شنیده ایم فقط برجام بوده هست و دیگر هیچ!
آیا می ارزد که برای خشنودی خلق خدا، خدارا خشمگین کنیم؟ غیر از خسران چیز دیگری هست؟!
پیامبر اکرم صلى الله علیه و آله مىفرماید: هر که خشنودى مخلوق را بر خشم خالق محترمتر شمرد خداوند عزّوجلّ آن مخلوق را بر وى مسلّط گرداند.
آیا استعفای وزیرفرهنگ (عزل محترمانه) غیر از این بوده که نتوانسته خواسته های دولت مبنی بر اجرای کنسرت در شهر های مذهبی و مقدس که بدون رعایت شئونات اسلامی برگزار می شود و برای رضایت عده ای و به بهانه های واهی به معنای آزادی و قانون مندی، وزیر را مجبور به استعفا نموده و وجه خود را از عزل وزیر در مقابل مردم حفظ نماید یا وانمود کند که به خواسته علما ارجع نهاده و به مقابله با آنان برنخواسته در صورتی که در عمل جور دیگر رفتار نماید و در جایی گویند از پشت تریبون که نمی شود قانون تعیین کرد که همان ضرب المثل یکی به نعل می‌زند، یکی به میخ! این دوگانگی جزء پلورالیزم فرهنگی وبا تفکر لیبرالی و تکنوکراتی چیز دیگری هست؟!
یا با بیان اینکه نمی شود عده ای را به زور به بهشت برد برای خود طرفدار پیدا کنید، اما راه جهنم را که نشان ندهید.
این تغییرات برای امتیاز دهی به جناح خاصی هست یا تقویت وجه دولت در بخش فرهنگ؛ یا در پشت پرده در پی عملکرد نامطلوب وزیر فرهنگ و نارضایی عمومی مردم، مشاوران را به این فکر انداخته تا دولت را از این مسئله نجات دهد و از یک بعدی(اقتصاد) خارج کند و آن هم که ثمره ای نداشته و دیگر ابعاد را از قبیل فرهنگ و اجتماع که فاصله گرفته و کمتر به آن پرداخته را تقویت نموده و از اثرات بد اقتصادی جامعه را دور نموده و تلاش نماید تا از راه دیگری برای خود عملکرد قابل دفاعی بجا بذارد، اما الان! کمی دیر نیست؟!
پس نگاه دولت به فرهنگ و اقتصاد چیست؟! آیا رفع دغدغه های مردم و دین و انقلاب هست یا حفظ جایگاه و نگاه سیاسی به مسائل و بازی های سیاسی است؟.
امام کاظم علیه السلام فرمودند: همانا خدا در زمین بندگانی است که برای رفع نیاز های مردم می کوشند، اینان در روز قیامت (از عذاب)، در امان هستند.
به امید سربلندی نظام مقدس جمهوری اسلامی ایران و ایجاد مدینه فاضله که آرمان همه ماست و عاقبت بخیری همه مردم و بخصوص دولتمردان و مسئولین نظام و تعجیل در فرج منجی عالم بشریت.
من الله توفیق
امیرتیموری پور
اینکه اعلام کنند: از رکود خارج شدیم اما ممکن است دوباره برگردیم! و مردم را با این الفاظ سرگرم نمایند چه گره ای از کار مردم باز می شود و افزایش بیکاری در قشر فارغ التحصیلان دانشگاه و عدم ایجاد شغل و یا فرهنگ سازی مناسب برای حرفه ها، فقط در جواب مسئولین این را می شنوید: عدم بودجه و اعتبار در جذب نیرو آیا این رو باور کنیم یا دریافت حقوق های نجومی و پاداش های کلان را؛ یا در جواب دیگر کوچیک سازی دولت و هدایت فارغ التحصیلان دانشگاه به صنعت را بهانه می کنند، کدام صنعت ؟! صنعت خوابیده و ورشکسته را؟! متاسفانه کار را به جایی می رسانند که رهبری می گوید شرمندگی من از بیکاری جوان کمتر از خودش نیست.
مگر مقام معظم رهبری راهکار برون رفت از مشکلات را مقاوم سازی اقتصاد و یا همان اقتصاد مقاومتی نمی دانستد و دولت را ملزم بر اجرای آن ننمودند؟ و حتی قرارگاهی را برای اجرا و نظارت آن لازم و ضروری دانسته و بر ایجاد آن مصر بودند، اما نتیجه آن چه شد؟ یا مکررا تاکید بر استفاده از ظرفیت های داخلی کشور و اعتماد به دورن را مبنای کار خود قرار دهند ولی نتیجه آن، افزایش واردات و نگاه به خارج کشور روز به روز پررنگ تر گردید که همه این ها نشان از عدم باورپذیری مسئولین دولتی بر توان داخلی و عدم اجرای سیاست های اقتصاد مقاومتی می باشد و یا در راه مبارزه با قاچاق کالا چه جدیتی نشان دادند وقتی می بینید که کالاهای قاچاق سازمان یافته و یا از مجاری قانونی وارد کشور می شود؟! بعد از فرمایش مقام معظم رهبری مبنی بر مقابله با قاچاق ها ی کلان و یا سازمانی چه عزمی ایجاد شد تارسیدیگی گردد و فقط همان چند روز سر و صدایی شد و بعد ها به فراموشی سپرده شد.
اما دولت! تمام ثمره کار خود را در این سه سال بر اجرای برجام می داند و می گوید که اگر شکر نعمت را به جای نیاورید و کفران نعمت کنید عذاب برما نازل می گردد! می گوید راه باز شده دیوارهای تحریم فرو ریخته شرایط بانکی ما رونق گرفته و قدرت سیاسی خود را بر رخ جهانیان نشان دایدم ( فقط می توان در قضیه منا و انتخاب سفیر در سازمان ملل و کم ارزش شدن پاسپورت ها و ... ) کاملامتوجه شد!
و قضاوت را به خود مردم می سپاریم فقط به ذکر این نکته اکتفا می کنیم که طبق فرمایش رهبری برجام تجربه ای بود که دولت مردان متوجه شوند به دولت آمریکا دیگر نمی توان اعتماد کرد و فریب لبخند آن را خورد.
اما فرهنگ! دغدغه اصلی دولت در این روز ها که با تغیرات اخیر دولت در کابینه در حوزه اجتماعی و فرهنگی همراه هست باید دید چه نیتی پشت آن خوابیده هست آیا در جهت ارتقاء و تقویت فرهنگ اسلامی ایرانی جامعه و در راستای دغدغه رهبری می باشد یا جنبه انتخاباتی و کسب سبد رای برای انتخابات سال آینده می باشد؟
فرهنگ در سیاست ها و برنامه های دولت چه جایگاهی دارد؟ و طبق فرمایش رهبری که گفتند: فرهنگ، حاشیه و ذیل اقتصاد و سیاست نیست بلکه اقتصاد و سیاست حاشیه و ذیل فرهنگ هستند، آیا به این باور رسیده اند؟.
آیا می توان این رفتار دولت مبنی بر تغییر آقای جنتی را در راستای تغییر نگاه دولت در سال پایانی عمرش خوش بین بود؟! و یا چه عاملی سبب شده تا دولت را به فکر فرهنگ واداشته؟!
اماآنچه ما در این چند سال همش از این دولت شنیده ایم فقط برجام بوده هست و دیگر هیچ!
آیا می ارزد که برای خشنودی خلق خدا، خدارا خشمگین کنیم؟ غیر از خسران چیز دیگری هست؟!
پیامبر اکرم صلى الله علیه و آله مىفرماید: هر که خشنودى مخلوق را بر خشم خالق محترمتر شمرد خداوند عزّوجلّ آن مخلوق را بر وى مسلّط گرداند.
آیا استعفای وزیرفرهنگ (عزل محترمانه) غیر از این بوده که نتوانسته خواسته های دولت مبنی بر اجرای کنسرت در شهر های مذهبی و مقدس که بدون رعایت شئونات اسلامی برگزار می شود و برای رضایت عده ای و به بهانه های واهی به معنای آزادی و قانون مندی، وزیر را مجبور به استعفا نموده و وجه خود را از عزل وزیر در مقابل مردم حفظ نماید یا وانمود کند که به خواسته علما ارجع نهاده و به مقابله با آنان برنخواسته در صورتی که در عمل جور دیگر رفتار نماید و در جایی گویند از پشت تریبون که نمی شود قانون تعیین کرد که همان ضرب المثل یکی به نعل می‌زند، یکی به میخ! این دوگانگی جزء پلورالیزم فرهنگی وبا تفکر لیبرالی و تکنوکراتی چیز دیگری هست؟!
یا با بیان اینکه نمی شود عده ای را به زور به بهشت برد برای خود طرفدار پیدا کنید، اما راه جهنم را که نشان ندهید.
این تغییرات برای امتیاز دهی به جناح خاصی هست یا تقویت وجه دولت در بخش فرهنگ؛ یا در پشت پرده در پی عملکرد نامطلوب وزیر فرهنگ و نارضایی عمومی مردم، مشاوران را به این فکر انداخته تا دولت را از این مسئله نجات دهد و از یک بعدی(اقتصاد) خارج کند و آن هم که ثمره ای نداشته و دیگر ابعاد را از قبیل فرهنگ و اجتماع که فاصله گرفته و کمتر به آن پرداخته را تقویت نموده و از اثرات بد اقتصادی جامعه را دور نموده و تلاش نماید تا از راه دیگری برای خود عملکرد قابل دفاعی بجا بذارد، اما الان! کمی دیر نیست؟!
پس نگاه دولت به فرهنگ و اقتصاد چیست؟! آیا رفع دغدغه های مردم و دین و انقلاب هست یا حفظ جایگاه و نگاه سیاسی به مسائل و بازی های سیاسی است؟.
امام کاظم علیه السلام فرمودند: همانا خدا در زمین بندگانی است که برای رفع نیاز های مردم می کوشند، اینان در روز قیامت (از عذاب)، در امان هستند.
به امید سربلندی نظام مقدس جمهوری اسلامی ایران و ایجاد مدینه فاضله که آرمان همه ماست و عاقبت بخیری همه مردم و بخصوص دولتمردان و مسئولین نظام و تعجیل در فرج منجی عالم بشریت.
من الله توفیق
امیرتیموری پور
اینکه اعلام کنند: از رکود خارج شدیم اما ممکن است دوباره برگردیم! و مردم را با این الفاظ سرگرم نمایند چه گره ای از کار مردم باز می شود و افزایش بیکاری در قشر فارغ التحصیلان دانشگاه و عدم ایجاد شغل و یا فرهنگ سازی مناسب برای حرفه ها، فقط در جواب مسئولین این را می شنوید: عدم بودجه و اعتبار در جذب نیرو آیا این رو باور کنیم یا دریافت حقوق های نجومی و پاداش های کلان را؛ یا در جواب دیگر کوچیک سازی دولت و هدایت فارغ التحصیلان دانشگاه به صنعت را بهانه می کنند، کدام صنعت ؟! صنعت خوابیده و ورشکسته را؟! متاسفانه کار را به جایی می رسانند که رهبری می گوید شرمندگی من از بیکاری جوان کمتر از خودش نیست.
مگر مقام معظم رهبری راهکار برون رفت از مشکلات را مقاوم سازی اقتصاد و یا همان اقتصاد مقاومتی نمی دانستد و دولت را ملزم بر اجرای آن ننمودند؟ و حتی قرارگاهی را برای اجرا و نظارت آن لازم و ضروری دانسته و بر ایجاد آن مصر بودند، اما نتیجه آن چه شد؟ یا مکررا تاکید بر استفاده از ظرفیت های داخلی کشور و اعتماد به دورن را مبنای کار خود قرار دهند ولی نتیجه آن، افزایش واردات و نگاه به خارج کشور روز به روز پررنگ تر گردید که همه این ها نشان از عدم باورپذیری مسئولین دولتی بر توان داخلی و عدم اجرای سیاست های اقتصاد مقاومتی می باشد و یا در راه مبارزه با قاچاق کالا چه جدیتی نشان دادند وقتی می بینید که کالاهای قاچاق سازمان یافته و یا از مجاری قانونی وارد کشور می شود؟! بعد از فرمایش مقام معظم رهبری مبنی بر مقابله با قاچاق ها ی کلان و یا سازمانی چه عزمی ایجاد شد تارسیدیگی گردد و فقط همان چند روز سر و صدایی شد و بعد ها به فراموشی سپرده شد.
اما دولت! تمام ثمره کار خود را در این سه سال بر اجرای برجام می داند و می گوید که اگر شکر نعمت را به جای نیاورید و کفران نعمت کنید عذاب برما نازل می گردد! می گوید راه باز شده دیوارهای تحریم فرو ریخته شرایط بانکی ما رونق گرفته و قدرت سیاسی خود را بر رخ جهانیان نشان دایدم ( فقط می توان در قضیه منا و انتخاب سفیر در سازمان ملل و کم ارزش شدن پاسپورت ها و ... ) کاملامتوجه شد!
و قضاوت را به خود مردم می سپاریم فقط به ذکر این نکته اکتفا می کنیم که طبق فرمایش رهبری برجام تجربه ای بود که دولت مردان متوجه شوند به دولت آمریکا دیگر نمی توان اعتماد کرد و فریب لبخند آن را خورد.
اما فرهنگ! دغدغه اصلی دولت در این روز ها که با تغیرات اخیر دولت در کابینه در حوزه اجتماعی و فرهنگی همراه هست باید دید چه نیتی پشت آن خوابیده هست آیا در جهت ارتقاء و تقویت فرهنگ اسلامی ایرانی جامعه و در راستای دغدغه رهبری می باشد یا جنبه انتخاباتی و کسب سبد رای برای انتخابات سال آینده می باشد؟
فرهنگ در سیاست ها و برنامه های دولت چه جایگاهی دارد؟ و طبق فرمایش رهبری که گفتند: فرهنگ، حاشیه و ذیل اقتصاد و سیاست نیست بلکه اقتصاد و سیاست حاشیه و ذیل فرهنگ هستند، آیا به این باور رسیده اند؟.
آیا می توان این رفتار دولت مبنی بر تغییر آقای جنتی را در راستای تغییر نگاه دولت در سال پایانی عمرش خوش بین بود؟! و یا چه عاملی سبب شده تا دولت را به فکر فرهنگ واداشته؟!
اماآنچه ما در این چند سال همش از این دولت شنیده ایم فقط برجام بوده هست و دیگر هیچ!
آیا می ارزد که برای خشنودی خلق خدا، خدارا خشمگین کنیم؟ غیر از خسران چیز دیگری هست؟!
پیامبر اکرم صلى الله علیه و آله مىفرماید: هر که خشنودى مخلوق را بر خشم خالق محترمتر شمرد خداوند عزّوجلّ آن مخلوق را بر وى مسلّط گرداند.
آیا استعفای وزیرفرهنگ (عزل محترمانه) غیر از این بوده که نتوانسته خواسته های دولت مبنی بر اجرای کنسرت در شهر های مذهبی و مقدس که بدون رعایت شئونات اسلامی برگزار می شود و برای رضایت عده ای و به بهانه های واهی به معنای آزادی و قانون مندی، وزیر را مجبور به استعفا نموده و وجه خود را از عزل وزیر در مقابل مردم حفظ نماید یا وانمود کند که به خواسته علما ارجع نهاده و به مقابله با آنان برنخواسته در صورتی که در عمل جور دیگر رفتار نماید و در جایی گویند از پشت تریبون که نمی شود قانون تعیین کرد که همان ضرب المثل یکی به نعل می‌زند، یکی به میخ! این دوگانگی جزء پلورالیزم فرهنگی وبا تفکر لیبرالی و تکنوکراتی چیز دیگری هست؟!
یا با بیان اینکه نمی شود عده ای را به زور به بهشت برد برای خود طرفدار پیدا کنید، اما راه جهنم را که نشان ندهید.
این تغییرات برای امتیاز دهی به جناح خاصی هست یا تقویت وجه دولت در بخش فرهنگ؛ یا در پشت پرده در پی عملکرد نامطلوب وزیر فرهنگ و نارضایی عمومی مردم، مشاوران را به این فکر انداخته تا دولت را از این مسئله نجات دهد و از یک بعدی(اقتصاد) خارج کند و آن هم که ثمره ای نداشته و دیگر ابعاد را از قبیل فرهنگ و اجتماع که فاصله گرفته و کمتر به آن پرداخته را تقویت نموده و از اثرات بد اقتصادی جامعه را دور نموده و تلاش نماید تا از راه دیگری برای خود عملکرد قابل دفاعی بجا بذارد، اما الان! کمی دیر نیست؟!
پس نگاه دولت به فرهنگ و اقتصاد چیست؟! آیا رفع دغدغه های مردم و دین و انقلاب هست یا حفظ جایگاه و نگاه سیاسی به مسائل و بازی های سیاسی است؟.
امام کاظم علیه السلام فرمودند: همانا خدا در زمین بندگانی است که برای رفع نیاز های مردم می کوشند، اینان در روز قیامت (از عذاب)، در امان هستند.
به امید سربلندی نظام مقدس جمهوری اسلامی ایران و ایجاد مدینه فاضله که آرمان همه ماست و عاقبت بخیری همه مردم و بخصوص دولتمردان و مسئولین نظام و تعجیل در فرج منجی عالم بشریت.
من الله توفیق
امیرتیموری پور
اینکه اعلام کنند: از رکود خارج شدیم اما ممکن است دوباره برگردیم! و مردم را با این الفاظ سرگرم نمایند چه گره ای از کار مردم باز می شود و افزایش بیکاری در قشر فارغ التحصیلان دانشگاه و عدم ایجاد شغل و یا فرهنگ سازی مناسب برای حرفه ها، فقط در جواب مسئولین این را می شنوید: عدم بودجه و اعتبار در جذب نیرو آیا این رو باور کنیم یا دریافت حقوق های نجومی و پاداش های کلان را؛ یا در جواب دیگر کوچیک سازی دولت و هدایت فارغ التحصیلان دانشگاه به صنعت را بهانه می کنند، کدام صنعت ؟! صنعت خوابیده و ورشکسته را؟! متاسفانه کار را به جایی می رسانند که رهبری می گوید شرمندگی من از بیکاری جوان کمتر از خودش نیست.
,مگر مقام معظم رهبری راهکار برون رفت از مشکلات را مقاوم سازی اقتصاد و یا همان اقتصاد مقاومتی نمی دانستد و دولت را ملزم بر اجرای آن ننمودند؟ و حتی قرارگاهی را برای اجرا و نظارت آن لازم و ضروری دانسته و بر ایجاد آن مصر بودند، اما نتیجه آن چه شد؟ یا مکررا تاکید بر استفاده از ظرفیت های داخلی کشور و اعتماد به دورن را مبنای کار خود قرار دهند ولی نتیجه آن، افزایش واردات و نگاه به خارج کشور روز به روز پررنگ تر گردید که همه این ها نشان از عدم باورپذیری مسئولین دولتی بر توان داخلی و عدم اجرای سیاست های اقتصاد مقاومتی می باشد و یا در راه مبارزه با قاچاق کالا چه جدیتی نشان دادند وقتی می بینید که کالاهای قاچاق سازمان یافته و یا از مجاری قانونی وارد کشور می شود؟! بعد از فرمایش مقام معظم رهبری مبنی بر مقابله با قاچاق ها ی کلان و یا سازمانی چه عزمی ایجاد شد تارسیدیگی گردد و فقط همان چند روز سر و صدایی شد و بعد ها به فراموشی سپرده شد.
,اما دولت! تمام ثمره کار خود را در این سه سال بر اجرای برجام می داند و می گوید که اگر شکر نعمت را به جای نیاورید و کفران نعمت کنید عذاب برما نازل می گردد! می گوید راه باز شده دیوارهای تحریم فرو ریخته شرایط بانکی ما رونق گرفته و قدرت سیاسی خود را بر رخ جهانیان نشان دایدم ( فقط می توان در قضیه منا و انتخاب سفیر در سازمان ملل و کم ارزش شدن پاسپورت ها و ... ) کاملامتوجه شد!
,و قضاوت را به خود مردم می سپاریم فقط به ذکر این نکته اکتفا می کنیم که طبق فرمایش رهبری برجام تجربه ای بود که دولت مردان متوجه شوند به دولت آمریکا دیگر نمی توان اعتماد کرد و فریب لبخند آن را خورد.
,اما فرهنگ! دغدغه اصلی دولت در این روز ها که با تغیرات اخیر دولت در کابینه در حوزه اجتماعی و فرهنگی همراه هست باید دید چه نیتی پشت آن خوابیده هست آیا در جهت ارتقاء و تقویت فرهنگ اسلامی ایرانی جامعه و در راستای دغدغه رهبری می باشد یا جنبه انتخاباتی و کسب سبد رای برای انتخابات سال آینده می باشد؟
,فرهنگ در سیاست ها و برنامه های دولت چه جایگاهی دارد؟ و طبق فرمایش رهبری که گفتند: فرهنگ، حاشیه و ذیل اقتصاد و سیاست نیست بلکه اقتصاد و سیاست حاشیه و ذیل فرهنگ هستند، آیا به این باور رسیده اند؟.
,آیا می توان این رفتار دولت مبنی بر تغییر آقای جنتی را در راستای تغییر نگاه دولت در سال پایانی عمرش خوش بین بود؟! و یا چه عاملی سبب شده تا دولت را به فکر فرهنگ واداشته؟!
,اماآنچه ما در این چند سال همش از این دولت شنیده ایم فقط برجام بوده هست و دیگر هیچ!
,آیا می ارزد که برای خشنودی خلق خدا، خدارا خشمگین کنیم؟ غیر از خسران چیز دیگری هست؟!
,پیامبر اکرم صلى الله علیه و آله مىفرماید: هر که خشنودى مخلوق را بر خشم خالق محترمتر شمرد خداوند عزّوجلّ آن مخلوق را بر وى مسلّط گرداند.
,آیا استعفای وزیرفرهنگ (عزل محترمانه) غیر از این بوده که نتوانسته خواسته های دولت مبنی بر اجرای کنسرت در شهر های مذهبی و مقدس که بدون رعایت شئونات اسلامی برگزار می شود و برای رضایت عده ای و به بهانه های واهی به معنای آزادی و قانون مندی، وزیر را مجبور به استعفا نموده و وجه خود را از عزل وزیر در مقابل مردم حفظ نماید یا وانمود کند که به خواسته علما ارجع نهاده و به مقابله با آنان برنخواسته در صورتی که در عمل جور دیگر رفتار نماید و در جایی گویند از پشت تریبون که نمی شود قانون تعیین کرد که همان ضرب المثل یکی به نعل می‌زند، یکی به میخ! این دوگانگی جزء پلورالیزم فرهنگی وبا تفکر لیبرالی و تکنوکراتی چیز دیگری هست؟!
,یا با بیان اینکه نمی شود عده ای را به زور به بهشت برد برای خود طرفدار پیدا کنید، اما راه جهنم را که نشان ندهید.
,این تغییرات برای امتیاز دهی به جناح خاصی هست یا تقویت وجه دولت در بخش فرهنگ؛ یا در پشت پرده در پی عملکرد نامطلوب وزیر فرهنگ و نارضایی عمومی مردم، مشاوران را به این فکر انداخته تا دولت را از این مسئله نجات دهد و از یک بعدی(اقتصاد) خارج کند و آن هم که ثمره ای نداشته و دیگر ابعاد را از قبیل فرهنگ و اجتماع که فاصله گرفته و کمتر به آن پرداخته را تقویت نموده و از اثرات بد اقتصادی جامعه را دور نموده و تلاش نماید تا از راه دیگری برای خود عملکرد قابل دفاعی بجا بذارد، اما الان! کمی دیر نیست؟!
,پس نگاه دولت به فرهنگ و اقتصاد چیست؟! آیا رفع دغدغه های مردم و دین و انقلاب هست یا حفظ جایگاه و نگاه سیاسی به مسائل و بازی های سیاسی است؟.
,امام کاظم علیه السلام فرمودند: همانا خدا در زمین بندگانی است که برای رفع نیاز های مردم می کوشند، اینان در روز قیامت (از عذاب)، در امان هستند.
,به امید سربلندی نظام مقدس جمهوری اسلامی ایران و ایجاد مدینه فاضله که آرمان همه ماست و عاقبت بخیری همه مردم و بخصوص دولتمردان و مسئولین نظام و تعجیل در فرج منجی عالم بشریت.
,من الله توفیق
,,
امیرتیموری پور
,انتهای پیام/
]
ارسال دیدگاه