علمگردانی عشق و ارادت می خواهد/ جوانان مسجد را تنها نگذارند

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از کلاس بیست، مسجد امام حسین(ع) مملو از جوانان عزادار می شود، بزرگان روستا یک به یک وارد مسجد می شوند، جوانان گرد آنان جمع می شوند و اذن می خواهند . نماز صبح که به جماعت خوانده می شود همه چیز برای  دلدادگی آغاز می شود.

علم به دست می شویم و بر در خانه هایی که آب و جارو شدند می رسیم. شیرینی و شربت ، شیر و اطعامی که برای عزاداران اماده شده است اینجا همه برای علمدار دشت کربلا مویه می کنند .

«علی  لولایی» علمگردان 67 ساله گلستانی است که می گوید: ازسال 49 علمگردانی  را به عشق ابا عبدا.. آغاز کرده است .

وی می گوید: مسجد روستا در عرض 20 روز به همت  اهالی و به عشق سید الشهدا  ساخته  می شود و  از آنجایی که مسجد در در کنار منزل پدری ما بود، پدرم بعنوان خادم مسجد برگزیده شد وما  شدیم خادمین مسجد روستا.

او می افزاید: اولین اذان مسجد امام حسین(ع) روستا من در سن پایین گفتم؛ دران زمان بلندگویی هم برای اذان گفتن نبود و پدرم با صدای دلنشین هر صبح و شام مردم را برای نماز دعوت می کرد.

علمگردان 67 ساله گلستانی می افزاید: محرم که می آمد شوق و شوری در دل جوان های روستا پدیدار می شد، جوانان برای سقایی و خادمی  از هم پیشی می گرفتند و ما هم علمگردانی اقا ابوالفضل را برعهده داشتیم.
پدر خادمی می کرد و فرزندان  میراث پدر را گرامی می داشتند. اینها همه  عشق بود و دلداگی .

صبح خروس خوان  قبل از اذان روز هفتم محرم  اماده می شدیم  برای علمگردانی؛ علمگردانی برای حضرت ابوالفضل(ع)  که همه چیزش  را در راه برادر داد تا اسلام  را زنده نگه دارد.
مسجد امام حسین(ع) مملو از جوانان عزادار می شود، بزرگان روستا یک به یک وارد مسجد می شوند  جوانان گرد آنان جمع می شوند و اذن می خواهند . نماز صبح که به جماعت خوانده می شود همه چیز برای  دلدادگی آغاز می شود.

علم به دست می شویم و بر در خانه هایی که آب و جارو شدند می رسیم. شیرینی و شربت ، شیر و اطعامی که برای عزاداران اماده شده است اینجا همه برای علمدار دشت کربلا مویه می کنند .
شعر های ایینی که  یکی پس از دیگری  خوانده می  شود «این علم از کیست که بی صاحب است صاحب او کشته ویا غایب است».

یادم می آید همین چند سال پیش علم را به خانه ای بردیم که خانمی نذری عجیب داشت، او خوابی دیده بود که باورکردنی نبود، فقط  برایمان گفت که می خواهد علمگردانی کند. آقایان را به بیرون هدایت کردیم و علم را به دست وی دادیم و او در حیاط خود می چرخاند و زیر لب بر مصیبت سید الشهدا و حضرت زینب مویه  می کرد.

علی لولایی  می گوید: چند سالی  است که  به دلیل بیماری کمتر به علمگردانی می پردازم و این ایین به صورت موروثی  توسط فرزندان، خواهر زاده ها و  برادر زاده ام انجام  می شود.

او می افزاید: هرکسی می تواند علم بردوش بگذارد اما باید ارادتمند باشد و خالصانه رفتارکند، مردم دار باشد و عشق ابی عبدالله در دل.

وی ادامه می دهد: جوانان امروزهم  شور حسینی دارند و هم شعور حسینی ، اگرچه  اکنون کمتر  برای علمگردانی پابرهنه می شوند اما همچنان دلسوخته آل الله هستند و برای رسیدن به معشوق الهی  دل  های خود را گرو می گذارند.

وی که جانباز شیمیایی هشت سال دفاع مقدس  نیز است حرف هایِ دلی به جوانان می زند، می گوید: مسجد را تنها نگذارید که مرکز پایداری اسلام و گسترش آن  است.

علمدار امام حسین(ع)  به عشق سید الشهدا چند سالی است که با پای پیاده طی طریق می کند و عاشقانه  در اربعین حسینی  خود را به بارگاه آن حضرت می رساند  و به نیتِ علم،  پرچم بر دوش طواف حضرت دوست می کند و شش گوشه قبر سید الشهدا را خالصانه طی می کند.

علمدار 68 ساله گلستانی می گوید: جنگ هر روزش عاشورا بود و هر دقیقه کربلا را نمایان می کرد، حسین (ع) چیزی  نبود که بتوان از آن به سادگی گذشت.5 سال حریم عشق را در دفاع مقدس عاشورایی سپری کردیم و علمداری حسین(ع) را لبیک به ولایت نشان دادیم.

انتهای پیام/