آسیب شناسی در شکل ظاهری عزاداری ها

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا به نقل از پاک پرس /یادداشت/  شیخ کلینی در اصولِ کافی نقل فرموده اند که در روایات معصومین داریم: به سبب سختی ها هر چشمی در روز قیامت گریان است؛ مگر آن چشمی که در دنیای مادی برای امام حسین(ع) گریه کرده باشد و بالطبع، این چشم در قیامت خندان و بشاش خواهد بود

امام رضا)ع( نیز می فرمایند" گریه بر امام حسین)ع(، گناهان بزرگ را محو می کند"

پس ما این فرصت را برای افزایشِ شور و شعور داریم؛ اما متاسفانه بعضی از جوان ها و نوجوانان ما، این فرصت را به یک تهدید تبدیل می نمایند. خدای ناکرده طوری نشود که جوان ما از ایام عاشورا، برای خروج از منزل استفاده کند و خدای ناخواسته، وقتش را در جایی به بطالت بگذراند. در این زمینه، اولین مسئولیت بعهده خانواده ها می باشد.

 چگونه هرگاه فرزند قصد انتخابِ لباسی را دارد؛ با خانواده مشورت نموده و فروشگاه گران قیمتی را انتخاب می کند.

پس خانواده باید در مورد هیئتی که فرزندِ او در آن سینه می زند؛ پرس و جو نموده و مشورت بدهند. مثلاً به فرزندِ خود یادآور شویم که فلان تکیه، جای مناسبی برای عزاداری و شناخت و معرفت می باشد و افرادِ موجهی در آنجا حضور داشته و بهترین فیض را در آن مکان خواهی برد.

مسئله تاسف بار تر اینست؛ که نمیدانم جایز است بیان شود یا نه، بهرحال هر کس پدرش را از دست می دهد؛ حداقل بخاطر احترام به سایر اعضای خانواده اش، هیچ گاه در آن مجلس آرایش نکرده و لباسهای آنچنانی به تننمی پوشد.

متاسفانه در چند روزی که در سطح شهر مشغولِ انجام پژوهش بودم؛ هیئت هائی را مشاهده کردم که با عرض تاسف، خانم ها و آقایانی در این مجالس شرکت نموده بودند که علاوه بر آرایش های آنچنانی،لباس هایِ نامناسبی نیز بر تن داشتند.

در واقع، انجام این عمل، نوعی توهین به میلیون ها عزادار است که پدر خود را از دست داده اند.آیا

سزاوار است؛ حسینی که پدر همه این مردم بوده، حال عده ای در مجلس عزاداریش، لباس هایِ آنچنانی بپوشند؟

اگر ما عاشق مکتب حسین)ع( هستیم؛ باید این نکات را رعایت نمائیم. ما میتوانیم یکسری از تهدیدها را به فرصت تبدیل کنیم.

نکته دیگر این است که متاسفانه بعضی از مداحان ما،در سبکِ مداحی و در حین برگزاری مراسم،

از موسیقی های بیگانه استفاده می نمایند. بکارگیریِ این نوع موسیقی ها می تواند به شالوده کار لطمه وارد کند.

اگر مداحانِ عزیز ما در ذکر مصیبت ها، از توانمندی هایِ بومی و سنتیِ خود استفاده نمایند؛ ماندگار خواهند شد.

ما در مورد امام حسین)ع( متن های قوی و مستندی در اختیار داریم و می توان کارهای زیادی را در این رابطه انجام داد؛ تا این فرهنگ زیبا را به بهترین وجه در دنیا معرفی نمائیم. چه خوب است که در بیان عزایِ امام حسین)ع( و سوگواری ها، از هنر تعزیه و متن های قوی تری استفاده کنیم

.

یکی دیگر از فرصت هایِ شایسته و ساختاری در عزاداری ها، اجرایِ بموقع نمازِ اولِ وقت است. متاسفانه، بعضی از هیئت های عزاداری ما در زمان اذان مغرب، هنوز مشغولِ عزاداری هستند. البته می بایست از بعضی از هیئت ها نیز تشکر کرد که در مواقع اذان ظهر و مغرب، عزاداری را بمنظور انجام فرایضِ دینی قطع کرده و مجدداً پس از اقامه نماز، به سوگواری ادامه می دهند.

مطلب مهم دیگر اینست که اگر نوحه سرایان عزیز ما مطالعات کافی داشته و نوحه های خود را بر اساس مَقتَل های معتبر و مستند، بخوانند؛ بر فضایِ معنوی و عرفانیِ عزاداری هایِ ما افزوده خواهد شد. بعضی از شاعران بدون هیچ مطالعه ی تاریخی، شعری را سروده که فاقد پشتوانه مطالعاتی بوده و این اشعار را در اختیار مداح قرار می دهند و وی نیز، آنها را می خواند. پس می بینیم که خیلی از این نمونه اشعار ماندگاری لازم را نداشته و به بوته فراموشی سپرده می شوند.

ما باید از ابرازِ ارادت هائی که شان فاخرِ حادثه کربلا را تنزل می دهد؛ جداً دوری نمائیم. مثلاً عده ای میگویند: ما زینب الهی، یا حسین الهی هستیم؛ و خدای ناخواسته ایشان را شریک خدا می خوانند؛ که این مسئله بسیار خطرناک است.

مسئله دیگر اینست که ما باید از بیانِ سخنان و مسائلِ سخیف و موهن پرهیز نمائیم. بطور مثال، عبارتی را در جائی دیدم که اینطور نوشته شده بود: "بهشتِ جاودان بی تو، من سگِ کویِ زینبم"

هرچند تواضع، امری باطنی و درونی است؛ اما آیا خوب است که دشمنان ما همین جمله را بر علیه ما نمایش دهند؟

انشالله عزادری های ما، یک عزاداری غنی، فاخر و در اندازه عزاداریِ امام حسین)ع( بوده و خدای تبارک و تعالی قبول فرماید.