به گزارش شبکه اطلاع رسانی دانا کسب مقام بیستمی در دومین دوره بازی های آسیایی نوجوانان برای کاروان ایران به هیچ وجه کارنامه خوبی نیست و در واقع با این نتایجی که دختران و پسران نوجوان ایران کسب کردند زنگ خطری برای آینده ورزشی ایران است.
, شبکه اطلاع رسانی دانا, کسب مقام بیستمی در دومین دوره بازی های آسیایی نوجوانان برای کاروان ایران به هیچ وجه کارنامه خوبی نیست و در واقع با این نتایجی که دختران و پسران نوجوان ایران کسب کردند زنگ خطری برای آینده ورزشی ایران است.,همواره بر این شکل بوده که نسل پایه اگر قوی باشد تضمین خوبی برای آینده هستند اما وقتی در همین ابتدای راه نوجوانان ایران در مصاف با حریفان آسیایی این چنین کم می آورند باید از حالا فکری به حال آینده ای که خیلی زود فرا می رسد بود.
,اما در بین کاروان ایران که انتظار می رفت حداقل در رشته های انفرادی توفیق بیشتری کسب کنیم پسران فوتبالی سرافرازتر از سایرین نشان دادند.
,در شرایطی که در فوتبال ایران خیلی ها امید را از دست داده اند و در صحبت مربیان و کارشناسان فوتبالی ناامیدی از نسل آینده فوتبال به چشم می خورد و به خوبی می توان این مسئله را لمس کرد و در شرایطی که از تیم های پایه در فوتبال ایران در رده باشگاهی خبرهای خوبی نمی رسد و فقط در اسم باشگاه ها دارای آکادمیک هستند و روزی نیست که اخبار حاشیه ای اعم از مسائل اخلاقی و فنی از جمله زد و بندهای همیشگی برای انتخاب بازیکن به گوش نرسد مردان حسین صالح در چین توانستند با نایب قهرمانی در این دوره از رقابت ها بارقه های امید برای نسل آینده را زنده کند.
,البته هر چند که ما عادت کرده ایم به این موفقیت های مقطعی و آسانسوری.
,اینکه تیم های پایه ما به هر دلیلی موفق می شود و همه ما خوشحال. از همه خوشحال تر مردان فدراسیون اما آینده چه می شود؟
,,
, کاش فدراسیون فوتبال که قطعا با این وضعیت مالی با مشقت تیم های پایه را آماده می کند از همین امروز که پسران نونهالش موفق شده اند مدال نقره را به دست بیاورند برای آینده این بازیکنان برنامه ریزی کنند.
,امیدورایم این تیم که قطعا برای آن مربیان زیادی از قبل و حال زحمت کشیده اند رها نشوند. هنوز یادمان نرفته است که تیم زیر 17 ساله ها وقتی با علی دوستی در آسیا به قهرمانی رسیدند چقدر ذوق زده شدیم ولی خیلی زود تیم را رها کردیم و تیمی که می توانست در رده جوانان هم موفق شود در آسیا نه تنها توفیقی کسب نکرد بلکه از آن سال تا به حال دیگر در رده های پایه توفیقی حاصلمان نشد.
,مدال نقره ای که به دست آورده ایم باید به رنگ طلا در آید. این پتانسیل در ساق های پسران نوجوان ایران هست اما برای رسیدن به قله موفقیت احتیاج به حمایت و نگاه بیشتر است.
,این درست است که تیم ملی ایران در جام جهانی باید در برزیل یکی از بهترین های خود را به نمایش بگذارد و برای آماده سازی تیم از هیچ کوششی نباید فروگذار بود اما کاش روزی برسد که فدراسیون نشین ها همه توجهات خود را به تیم ملی بزرگسالان نکنند و حداقل پاداش این مدالی که می تواند به رنگ طلا به آن نگاه کرد در بین وعده های هیچ گاه عملی نشده فراموش نشود.
,اکنون زمان این است که از تیم زیر 15 ساله ها حمایت شود و در کنار حمایت از آنها نگاهی بیشتر و دقیق تر به تیم زیر 17 ساله هایی داشته باشیم که یک ماه دیگر باید در مسابقات جام جهانی نوجوانان در امارات حضور پیدا کنند و علی دوستی و مردانش در این رقابت ها محک دیگری بخورند. از حالا باید به فکر بود نه فردایی که خیلی دیر است.
,انتهای پیام/م
, انتهای پیام/م, انتهای پیام/م]
ارسال دیدگاه