به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛به نقل از صبح رزن، ای صداقت محز؛ انت صراط مستقیم ؛ راه تو ابدیت را به ما نمایان ساخت . تو بارش آموختی به این همه چشم از لطافت عاشقانه ات.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, صبح رزن، ,با نور خود اختران را جلوه دادی ؛ نام تو روزی دهنده ی اصحاب است ، السلام و علیک یا رزاق.
اوج کمال تو را در صحرای کربلا نشانمان دادند.مولای من گویی ماجرای کربلا به پایان نرسیده ، هنوز صدای ناله زنان اسیر به گوش می رسد.
آری چه زیبا گفت سید اهل قلم آوینی : (( گویی گذرگاهی نیست از آن چه بر قلم تقدیر رفته است )) ره کربلا همچنان ادامه دارد ، شرم دارم که بگویم هنوز خواهرتان از دست عجنبی ها خلاصه نشده . وقت ، وقت پرواز است باید از قفس پرید .یاران ! آماده باشید که وقت رفتن فرارسیده است .
آنان که دور حرم امام خویش زیارت می کنند ، معنای حرم امن را چه می دانند ؟حرم آنان تو نیستی تا حرمت حرم را پاس دارند .
حرم امن این شور بختان قصر آبادی ست که چونان لاشخورهایی بریک جنازه اجتماع کنند ، بر مادیات بی مقدار شهوت و وغضب گرد آمده اند و کرکس وار از بلعیدن این گوشت های آفتاب زده در بیابان سیری ناپذیرند. وا اسفا اینان همان خاکستر گم شده در باد هلاکتند که هنوزم برخاندان خامس آل کسا ظلم روا می دارند .
مولای من ! ای ذکر لبم حسین جان ! مبادا دل سرد شوی که خواهرت در دمشق بی عباس و حسین مانده ، در این دیار عاشقان هنوز یعقوب هایی هستند که همچو دیوانه وار اشتیاق دیدار یوسف را در سر می پروراند .
آری اینجا دیار آرش کمان گیر است ، اینجا دیار سلمان فارسی ، یار پیامبر است، اینجا دیار مردانی است که در وقت عمل عباس گون از ولی خود اطاعت کرده و در راه عشق همه اسماعیل ها نفس را قربانی کرده و خود را تسلیم حق .
عجبا از همسر شهیدی که همچو ام وهب ، می گوید حاضر نیستیم حتی یک ریال برای تحویل پیکر پاک شهیدمان به داعش پرداخت شود، ما عزیزمان را در راه خدا داده ایم و آن چه را دادیم پس نمیگیریم .
آری آنها مدافعان حرم خواهرت هستند که از رب خود می خواهند از چیزهای ارزشمند زندگیشان ، جانشان اولین چیزی باشد که از آنها گرفته می شود زیرا اگر جان را ندهند ، شرف و غیرت و انسانیت را از دست خواهند داد . مولای من تو بگو ارزش واقعی یک انسان به چیست ؟
سهیلا پارسا
انتهای پیام/م
با نور خود اختران را جلوه دادی ؛ نام تو روزی دهنده ی اصحاب است ، السلام و علیک یا رزاق.
اوج کمال تو را در صحرای کربلا نشانمان دادند.مولای من گویی ماجرای کربلا به پایان نرسیده ، هنوز صدای ناله زنان اسیر به گوش می رسد.
آری چه زیبا گفت سید اهل قلم آوینی : (( گویی گذرگاهی نیست از آن چه بر قلم تقدیر رفته است )) ره کربلا همچنان ادامه دارد ، شرم دارم که بگویم هنوز خواهرتان از دست عجنبی ها خلاصه نشده . وقت ، وقت پرواز است باید از قفس پرید .یاران ! آماده باشید که وقت رفتن فرارسیده است .
آنان که دور حرم امام خویش زیارت می کنند ، معنای حرم امن را چه می دانند ؟حرم آنان تو نیستی تا حرمت حرم را پاس دارند .
حرم امن این شور بختان قصر آبادی ست که چونان لاشخورهایی بریک جنازه اجتماع کنند ، بر مادیات بی مقدار شهوت و وغضب گرد آمده اند و کرکس وار از بلعیدن این گوشت های آفتاب زده در بیابان سیری ناپذیرند. وا اسفا اینان همان خاکستر گم شده در باد هلاکتند که هنوزم برخاندان خامس آل کسا ظلم روا می دارند .
مولای من ! ای ذکر لبم حسین جان ! مبادا دل سرد شوی که خواهرت در دمشق بی عباس و حسین مانده ، در این دیار عاشقان هنوز یعقوب هایی هستند که همچو دیوانه وار اشتیاق دیدار یوسف را در سر می پروراند .
آری اینجا دیار آرش کمان گیر است ، اینجا دیار سلمان فارسی ، یار پیامبر است، اینجا دیار مردانی است که در وقت عمل عباس گون از ولی خود اطاعت کرده و در راه عشق همه اسماعیل ها نفس را قربانی کرده و خود را تسلیم حق .
عجبا از همسر شهیدی که همچو ام وهب ، می گوید حاضر نیستیم حتی یک ریال برای تحویل پیکر پاک شهیدمان به داعش پرداخت شود، ما عزیزمان را در راه خدا داده ایم و آن چه را دادیم پس نمیگیریم .
آری آنها مدافعان حرم خواهرت هستند که از رب خود می خواهند از چیزهای ارزشمند زندگیشان ، جانشان اولین چیزی باشد که از آنها گرفته می شود زیرا اگر جان را ندهند ، شرف و غیرت و انسانیت را از دست خواهند داد . مولای من تو بگو ارزش واقعی یک انسان به چیست ؟
سهیلا پارسا
انتهای پیام/م
با نور خود اختران را جلوه دادی ؛ نام تو روزی دهنده ی اصحاب است ، السلام و علیک یا رزاق.
اوج کمال تو را در صحرای کربلا نشانمان دادند.مولای من گویی ماجرای کربلا به پایان نرسیده ، هنوز صدای ناله زنان اسیر به گوش می رسد.
آری چه زیبا گفت سید اهل قلم آوینی : (( گویی گذرگاهی نیست از آن چه بر قلم تقدیر رفته است )) ره کربلا همچنان ادامه دارد ، شرم دارم که بگویم هنوز خواهرتان از دست عجنبی ها خلاصه نشده . وقت ، وقت پرواز است باید از قفس پرید .یاران ! آماده باشید که وقت رفتن فرارسیده است .
آنان که دور حرم امام خویش زیارت می کنند ، معنای حرم امن را چه می دانند ؟حرم آنان تو نیستی تا حرمت حرم را پاس دارند .
حرم امن این شور بختان قصر آبادی ست که چونان لاشخورهایی بریک جنازه اجتماع کنند ، بر مادیات بی مقدار شهوت و وغضب گرد آمده اند و کرکس وار از بلعیدن این گوشت های آفتاب زده در بیابان سیری ناپذیرند. وا اسفا اینان همان خاکستر گم شده در باد هلاکتند که هنوزم برخاندان خامس آل کسا ظلم روا می دارند .
مولای من ! ای ذکر لبم حسین جان ! مبادا دل سرد شوی که خواهرت در دمشق بی عباس و حسین مانده ، در این دیار عاشقان هنوز یعقوب هایی هستند که همچو دیوانه وار اشتیاق دیدار یوسف را در سر می پروراند .
آری اینجا دیار آرش کمان گیر است ، اینجا دیار سلمان فارسی ، یار پیامبر است، اینجا دیار مردانی است که در وقت عمل عباس گون از ولی خود اطاعت کرده و در راه عشق همه اسماعیل ها نفس را قربانی کرده و خود را تسلیم حق .
عجبا از همسر شهیدی که همچو ام وهب ، می گوید حاضر نیستیم حتی یک ریال برای تحویل پیکر پاک شهیدمان به داعش پرداخت شود، ما عزیزمان را در راه خدا داده ایم و آن چه را دادیم پس نمیگیریم .
آری آنها مدافعان حرم خواهرت هستند که از رب خود می خواهند از چیزهای ارزشمند زندگیشان ، جانشان اولین چیزی باشد که از آنها گرفته می شود زیرا اگر جان را ندهند ، شرف و غیرت و انسانیت را از دست خواهند داد . مولای من تو بگو ارزش واقعی یک انسان به چیست ؟
سهیلا پارسا
انتهای پیام/م
با نور خود اختران را جلوه دادی ؛ نام تو روزی دهنده ی اصحاب است ، السلام و علیک یا رزاق.
اوج کمال تو را در صحرای کربلا نشانمان دادند.مولای من گویی ماجرای کربلا به پایان نرسیده ، هنوز صدای ناله زنان اسیر به گوش می رسد.
آری چه زیبا گفت سید اهل قلم آوینی : (( گویی گذرگاهی نیست از آن چه بر قلم تقدیر رفته است )) ره کربلا همچنان ادامه دارد ، شرم دارم که بگویم هنوز خواهرتان از دست عجنبی ها خلاصه نشده . وقت ، وقت پرواز است باید از قفس پرید .یاران ! آماده باشید که وقت رفتن فرارسیده است .
آنان که دور حرم امام خویش زیارت می کنند ، معنای حرم امن را چه می دانند ؟حرم آنان تو نیستی تا حرمت حرم را پاس دارند .
حرم امن این شور بختان قصر آبادی ست که چونان لاشخورهایی بریک جنازه اجتماع کنند ، بر مادیات بی مقدار شهوت و وغضب گرد آمده اند و کرکس وار از بلعیدن این گوشت های آفتاب زده در بیابان سیری ناپذیرند. وا اسفا اینان همان خاکستر گم شده در باد هلاکتند که هنوزم برخاندان خامس آل کسا ظلم روا می دارند .
مولای من ! ای ذکر لبم حسین جان ! مبادا دل سرد شوی که خواهرت در دمشق بی عباس و حسین مانده ، در این دیار عاشقان هنوز یعقوب هایی هستند که همچو دیوانه وار اشتیاق دیدار یوسف را در سر می پروراند .
آری اینجا دیار آرش کمان گیر است ، اینجا دیار سلمان فارسی ، یار پیامبر است، اینجا دیار مردانی است که در وقت عمل عباس گون از ولی خود اطاعت کرده و در راه عشق همه اسماعیل ها نفس را قربانی کرده و خود را تسلیم حق .
عجبا از همسر شهیدی که همچو ام وهب ، می گوید حاضر نیستیم حتی یک ریال برای تحویل پیکر پاک شهیدمان به داعش پرداخت شود، ما عزیزمان را در راه خدا داده ایم و آن چه را دادیم پس نمیگیریم .
آری آنها مدافعان حرم خواهرت هستند که از رب خود می خواهند از چیزهای ارزشمند زندگیشان ، جانشان اولین چیزی باشد که از آنها گرفته می شود زیرا اگر جان را ندهند ، شرف و غیرت و انسانیت را از دست خواهند داد . مولای من تو بگو ارزش واقعی یک انسان به چیست ؟
سهیلا پارسا
انتهای پیام/م
با نور خود اختران را جلوه دادی ؛ نام تو روزی دهنده ی اصحاب است ، السلام و علیک یا رزاق.
,اوج کمال تو را در صحرای کربلا نشانمان دادند.مولای من گویی ماجرای کربلا به پایان نرسیده ، هنوز صدای ناله زنان اسیر به گوش می رسد.
,آری چه زیبا گفت سید اهل قلم آوینی : (( گویی گذرگاهی نیست از آن چه بر قلم تقدیر رفته است )) ره کربلا همچنان ادامه دارد ، شرم دارم که بگویم هنوز خواهرتان از دست عجنبی ها خلاصه نشده . وقت ، وقت پرواز است باید از قفس پرید .یاران ! آماده باشید که وقت رفتن فرارسیده است .
,آنان که دور حرم امام خویش زیارت می کنند ، معنای حرم امن را چه می دانند ؟حرم آنان تو نیستی تا حرمت حرم را پاس دارند .
,حرم امن این شور بختان قصر آبادی ست که چونان لاشخورهایی بریک جنازه اجتماع کنند ، بر مادیات بی مقدار شهوت و وغضب گرد آمده اند و کرکس وار از بلعیدن این گوشت های آفتاب زده در بیابان سیری ناپذیرند. وا اسفا اینان همان خاکستر گم شده در باد هلاکتند که هنوزم برخاندان خامس آل کسا ظلم روا می دارند .
,مولای من ! ای ذکر لبم حسین جان ! مبادا دل سرد شوی که خواهرت در دمشق بی عباس و حسین مانده ، در این دیار عاشقان هنوز یعقوب هایی هستند که همچو دیوانه وار اشتیاق دیدار یوسف را در سر می پروراند .
,آری اینجا دیار آرش کمان گیر است ، اینجا دیار سلمان فارسی ، یار پیامبر است، اینجا دیار مردانی است که در وقت عمل عباس گون از ولی خود اطاعت کرده و در راه عشق همه اسماعیل ها نفس را قربانی کرده و خود را تسلیم حق .
,عجبا از همسر شهیدی که همچو ام وهب ، می گوید حاضر نیستیم حتی یک ریال برای تحویل پیکر پاک شهیدمان به داعش پرداخت شود، ما عزیزمان را در راه خدا داده ایم و آن چه را دادیم پس نمیگیریم .
,آری آنها مدافعان حرم خواهرت هستند که از رب خود می خواهند از چیزهای ارزشمند زندگیشان ، جانشان اولین چیزی باشد که از آنها گرفته می شود زیرا اگر جان را ندهند ، شرف و غیرت و انسانیت را از دست خواهند داد . مولای من تو بگو ارزش واقعی یک انسان به چیست ؟
,,
سهیلا پارسا
,انتهای پیام/م
,]
ارسال دیدگاه