انظباط اجتماعی با امر به معروف و نهی از منکر احیا وشکل می گیرد/ امر به معروفات فریضه ای رو به فراموشی

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از چهاربهاران، هفته اول ماه محرم به عنوان هفته امر به معروف ونهی از منکر نامگذاری شده است واین امر مهم و با مسلما از حقیقت قیام امام حسین(ع) در واقعه عاشورا حاصل شده است؛ چرا که نهضت عاشورا با امر به معروف ونهی از منکر عجین شده است و از سیدالشهدا روایت شده فلسفه قیام عاشورا احیای امر به معروف ونهی از منکر بوده است.

فریضه امر به معروف و نهی از منکر از واجبات و اعمال بسیار مهم و بزرگ هر مسلمانی به شمار می‌رود، و بر اساس آیات و روایات متعدد اسلامی کسانی که این فریضه‌ی بزرگ الهی را ترک می‌کنند یا در برابر آن بی‌تفاوتند گناهکار خواهند بود و کیفری سخت و سنگین در انتظار آنها است.

امر به معروف و نهی از منکر از فرایضی است که نه تنها مورد اتفاق همه فقهای اسلام است بلکه به عنوان فریضه ای واجب وبه عنوان اصل وجوب آن جزو ضروریات دین مبین اسلام به شمار می‌آید.

لازمه امر به معروف شناخت آسیبها و واقعیتهای جامعه است

نمی توان حدی خاص برای  امر به معروف و نهی از منکر در نظر گرفت چرا که این فرضه مهم دینی منحصر به قشر و صنف خاصی از مردم نیست و تمام اقشار و حتی بر زن و فرزند نیز واجب است  که مثلا هنگام مشاهده‌ی ترک معروف یا انجام حرام توسط پدر و مادر یا شوهر، به امر به معروف و نهی از منکر در صورت تحقق شرایط آن مبادرت کنند.

از نکات مهم امر به معروف ونهی از منکر شناخت واقعیتهای هر جامعه قبل از معرفی معروف و نهی کردن از منکر است چرا که هریک نسبت به مخاطب خود درجات و شدت و ضعف دارد همان‌گونه که معروف به انواع فردی و اجتماعی و سیاسی و فرهنگی و اقتصادی تقسیم می‌شود، منکر نیز به فردی، اجتماعی و... تقسیم‌شدنی است.

بدیهی است برای حل ریشه ای این مشکل باید دست اندر کاران امر به معروف به شکل علمی  باید از نزدیک با آسیب‌های هر شهر و منطقه آشنا شده و مشکلات فرهنگی را شناسایی و مورد ارزیابی قرار دهند وپس از آن با کمک جامعه شناسان و روانشناسان مشکلات را احصا و ریشه های اجتماعی ناهنجاریهای موجود را کشف وبرای ان برنامه ریزی کنند.

قوانین موجود امر به معروف ونهی از منکر

کارآمدی و عملکرد هر نهاد مذهبی و اجتماعی به این مسئله منوط است که به نهادی قانونمند تبدیل شود. پس از انقلاب و هنگام تدوین قانون اساسی دست اندرکاران وقت در یکی از بندهای قانون اساسی سعی در گنجاندن این فریضه به عنوان قانونی همگانی برای مردم ودولت تدوین نموده اند.

بحث قانون در مورد امر به معروف و نهی از منکر اولین سابقه‌اش به بعد از انقلاب اسلامی هنگام تدوین قانون اساسی برمی‌گردد، اصل هشتم قانون اساسی نهاد جدیدی تاسیس کرد که در تاریخ کشور در بعد قانونگذاری بی‌سابقه است.

بر اساس اصل هشتم قانون اساسی «در جمهوری اسلامی ایران دعوت به خیر و امر به معروف و نهی از منکر وظیفه‌ای است همگانی و متقابل بر عهده مردم نسبت به یکدیگر، دولت نسبت به مردم و مردم نسبت به دولت.» البته یکی از چالشهای اساسی این قانون نبود نهاد متولی این امر به صورت صریح و مشخص شده است و این فریضه در نهاد های مختلف فرهنگی ودر برنامه های مختلف به صورت موازی با سایر دستگاه ها اجرا می شود.

انتهای پیام/