محبت کردن مهمترین نیاز عاطفی کودکان است/ تربیت صحیح، مهمترین وظیفه والدین در قبال فرزندان

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از گوهرشادنیوز، کودک زمانی که به دنیا پا می گذارد نیاز به حمایت و مراقبت دارد و به تدریچ که رشد می کند دامنه نیازهایش وسیع تر شده و همه ابعاد زندگیش را در بر می گیرد و البته برای ادامه حیات به بر آورده شدن این نیازها احتیاج دارد.

حس وابستگی در کودکان

تمام پدیده ها محدود، نیازمند و وابسته اند در این میان، کودکان و نوجوانان بیش از بزرگ ترها نیازمندند و وابسته، به طوری که بدون دیگران قادر به رفع نیازهای طبیعی و عاطفی خود نخواهند بود. نیازهای کودکان، محدود به نیازهای مادی، چون غذا، پوشاک و مسکن نیست و نیازهای روحی و روانی به عنوان بخشی مهمی از نیاز آنان باید مورد توجه جامعه و حتی خانواده قرار گیرد.

محبت کردن مهمترین نیاز عاطفی کودکان

به اعتقاد بسیاری از روانشناسان مهم ترین نیاز عاطفی و روانی کودک در محیط خانواده، مهر و محبت و توجه و احترام است. به طوری که کمبودهای عاطفی، صدمات جبران ناپذیری را به آینده کودکان وارد می سازد.

کودک باید احساس کند که دیگران او را دوست دارند و همان طوری که هست او را می پذیرند چرا که این احساس کودک، باعث حس ارزشمند بودن در وی می شود و به این طریق حس ایمنی و نیاز عاطفی کودک ارضا می گردد.

حضرت امام علی(ع) در باب احترام به کودکان می فرمایند: «وارحَمْ مِن اهلِکَ الصَّغیر وَ وَقّر مِنْهُم الْکَبیر؛4 در خانواده خود با کودکان مهربان باش و بزرگترها را احترام کن.»

کودکان با بغل کردن لوس نمی شوند

بغل کردن کودکان اولین و مهمترین گام برای محبت به آنهاست به همین جهت تمامی روان‌شناسان معتقدند «بغل کردن» کودکان و در آغوش گرفتن آنان به خصوص در گروه سنی صفر تا دو سال از مهم‌ترین نیازهای عاطفی آنهاست چرا که آنها نیازهای عاطفی خود را با گریه کردن و رفتارهایی از این قبیل به والدین خود نشان می‌دهند.

تجربه ثابت کرده، نوزادانی که در آغوش گرم و مهرگستر مادر تغذیه می شوند، تنها تغذیه جسمی نشده، بلکه از لحاظ روحی نیز تغذیه می شوند. زمانی که کودک در آغوش مادر قرار می گیرد، صدای قلب مادر، به کودک آرامش و امنیت خاطر می بخشد.

اما به عکس مادرانی که کودکان را با بهانه های مختلف از جمله بغلی نشدن از آغوش پر مهر خود محروم می کنند به واقع از همان کودکی فرزند خود از دریافت مهمترین نیاز عاطفی اش محروم می نمایند. به عنوان مثال; مادرانی که به شیردادن کودکان خود علاقه ‏مند نیستند و آنها را با بی میلی و نارضایتی در آغوش گرفته حالات در خود فرورفتگی و بی‏ حسی در کودکان خود به وجود می‏ آورند.

به همین دلیل است که پیامبر بزرگ اسلام(ص) می‏ فرمایند: «و قرّوا کبارکُم و ارحَموا صِغارَکُمْ؛ بزرگسالان خود را احترام گذارید و نسبت به کودکان خویش ترحم و عطوفت نمایید.»

آموزش مهارت های زندگی به کودکان

آموزش مهارت‌های زندگی و ایجاد حس مسئولیت اجتماعی یکی دیگر از نیازهای کودکان است که باید به آنها جامعه عمل پوشاند که البته بخش مهمی از این مسئولیت بر عهده خانواده است والدین باید از همان کودکی فرزندان خود را انجام کار گروهی و حضور در جمع  تشویق کنند به عبارتی به کودکان بیاموزند که زندگی در سایه تعامل می‌تواند، موفق‌تر باشد.

ویژگی هایی چون پرسشگری، هنر خوب شنیدن و خوب صحبت کردن، توانایی نه گفتن، تفکر انتقادی و ... را برای رشد بیشتر قدرت تفکر و موفقیت در عرصه‌های مختلف زندگی به کودک بیاموزند.

ویژگی علم آموزی در کودک به عنوان یک غریزه

بچه همان زمانی که به دنیا می‌آید غریزه علم یابی او زنده است و از جمله غرایزی که زنده بالفعل و وابسته به علم یابی است غریزه محبت یابی است. همان طوری که وقتی بچه به دنیا می‌آید غذا می‌خواهد و فطرتش پستان مادر را طلب می‌کند، نیز فطرتش ناز می‌خواهد، دست نوازش مادر را طلب می‌کند؛ پس پدر و مادران توجه داشته باشند که حتماً بچه را خودِ مادر شیر دهد، بچه را شیرخوارگاه نبرند، بچه را به مهد کودک نسپارند؛ همه والدین این را می‌دانند بچه یک ماهه را وقتی که نوازشش کنی، روی او بخندی، تبسم کنی، او نیز می‌خندد و تبسم می‌کند، و اگر سر او داد بزنی گریه می‌کند و .

در همین رابطه پیامبر اکرم(صل الله علیه و آله) می فرمایند: «فرزندان خود را بسیار ببوسید، زیرا با هر بوسه ای، برای شما درجه ای در بهشت فراهم می شود.»

 تربیت صحیح فرزندان مهمترین وظیفه والدین

تربیت صحیح فرزندان مهترین وظیفه والدین در مباحث آموزشی است آنها باید فرزندان خود را طوری تربیت کنند که بتواند در بزرگسالی نقش خود را برای ساختن آینده ای بهتر و روشن تر ایفا نمایند، اما تربیت صحیح در نهایت می تواند با ایجاد حس امن بودن در کودک وی را به سمت صبر، بردباری، همکاری و ارتباط سالم با دیگران و اعتماد به دنیای پیرامون سوق دهد.

در این میان تربیت دینی و اسلامی مهترین بخش تربیتی است و باید از همان دوران کودکی لحاظ شود و تنها والدین وقتشان را صرف آموزش در نحوه معاشرت فرزندشان با دیگران و یا چگونگی خوردن و آشامیدن او نکنند بلکه تربیت لحظه به لحظة عمر و همه ابعاد زندگی انسان را دربر خواهد گرفت.

پیامبر اکرم (ص) در این رابطه می‌فرمایند: «اکرِمُوا أولادَکُم و أحسِنوا آدابَهُم یُغفَرلَکُم؛ (1) فرزند خود را گرامی بدارید و آنان را خوب تربیت کنید تا آمرزیده شوید.» برای رسیدن به این هدف، خود والدین باید اهل تحقیق و مطالعه باشند تا بر اساس تحقیق و بررسی‌های که به دست آورده‌اند، آنچه را که می‌خواهند به فرزندشان بیاموزند، درستی آن را باور داشته باشند.

انتهای پیام/رض