دفاع مقدس، شعری که در هزار توی بی تفاوتی ها گم شد

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از کُردتودی، دفاع مقدس اولین روایت خود را با آغاز شلیک اولین گلوله ها به خاک کشور به روایت تصویر درآورد و این روایت تا 8 سال خاک ایران و سراسر استان های جنوب و غرب را فراگرفت.

جنگ تمام شد اما دفاع مقدس همچنان ادامه دارد، چرا که ترکش های این جنگ نابرابر وارونه در قلب جوانان ما فرو رفت و زخم آن مادران و پدران سرزمین ما را خونین کرد.

دفاع مقدس 30 سال بعد از اتمام جنگ، یکی از بی نام و نشان ترین ارزش های است که تاکنون به جای مانده است، چرا که تنها در طول سال هفت روز از تمام 365 روز سال از تقویم اذهان رسانه هاف مدیران و مسئولان و دست اندرکاران نظام را به خود اختصاص می دهد.

تمام دفاع و ارزش های که در دوران 8 ساله جنگ تحمیلی و در قالب دفاع مقدس صورت گرفت متاسفانه امروز تنها در هفته دفاع مقدس قابل قدردانی و یادآوری است.

در سال های اولیه بعد از جنگ تحمیلی، دفاع مقدس با توجه به ارزش ها و آرمان های خود رد نهایت به صورت ویژه مورد توجه همه قرار گرفت و توانست بخش عظیمی از ارزش ها و مجاهدت ها را به ثبت برساند، اما در نهایت با اتمام جنگ و دور شدن سال ها از زمان وقوع دفاع مقدس یاد و خاطره مجاهدت های سربازان گمنام دفاع مقدس به فراموشی سپرده شد.

رفته رفته مجاهدت ها فقط در هفته دفاع مقدس یادآوری شد و تنها در این مدت زمانی از رسانه ها، فیلم ها و سریال ها و همایش ها به جوانان انقلابی دفاع مقدس اختصاص داده شد.

کشور در دوران جنگ تحمیلی فراز و نشیب های زیادی را دید و مجاهدت و ایثار جوانانی که در رقم زدن این پیروزی همت کردن با کم توجهی به آنها کمرنگ شده و در نهایت به فراموشی سالیانه سپرده شده است.

دفاع مقدس در کشور بنا به هر سیاستی که هست در حال فراموشی است و کم توجهی به این ارزش زیبا که با حضور نیمی از جمعیت جوان و انقلابی به تصویر کشیده شد، تنها محصور به هفته دفاع مقدس شده و این مجاهدت را به فراموشی کشانده است.

در حقیقت اگر بتوان دفاع مقدس را آئینه ای از جامعه جنگ تحمیلی به شمار آورد، باید بیان کرد که دفاع مقدس و پرداختن به موضوعات و لحظه لحظه های آن ادبیاتی پر نقش و نگار از آثار رنگین این انقلاب را به نمایش خواهد گذاشت.

در آستانه سی سالگی این پدیده مهم تاریخ معاصر ایران، اگر زمان را برای تولید عرصه آثار ماندگار در این زمینه بهترین زمان بدانیم، خالی بودن عرصه از زیرساخت‌ های تفکر ساز اصیل انقلابی اسلامی در این موضوع، راه را برای نعل وارونه زدن از حقیقت آن هموار می ‌کند.

حال سوال این است که این خطر در کجای ذهن سیاستگذران فرهنگی و تصمیم‌ گیرندگان در این زمینه قرار دارد، که با تمام وجود به دفاع مقدس بی محلی و کم توجهی می کنند؟

انتهای پیام/