پس لرزه های انتخاباتی در دانشگاه

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از نسل برهان؛ جنبش دانشجویی قلب تپنده فعالیت های فرهنگی و اجتماعی و سیاسی در مجموعه های دانشگاهی است. آرمان خواهی و مطالبه گری 2 شاخصه اصلی قشر دانشجو ،  روح امید و نشاط را در دانشگاه و جامعه تزریق میکند و محیط علم آموزی را زنده و پویا و محرک نگه میدارد. کلام نافذ شهید بهشتی "دانشجو مؤذن جامعه است، اگر خواب بماند نماز امت قضا میشود"  نشانگر بیداری و بصیرت دانشجو بوده و جایگاه آن در بصیرت افزایی و روشن گری و جهت دهی در سطح جامعه را نشان میدهد. دانشگاه میدان رشد و پرورش و محل آزمون دانشجویان قبل از ورود کامل به عرصه اجتماع بوده که تشکل های دانشجویی به عنوان رهبران جریان دانشجویی زمینه این امر را سریع تر و مهمل تر کرده اند.

قبل از انقلاب هم فعالیت های دانشجویان در جریان انقلاب و بیداری مردم نقش مهمی داشت و از دل این مجموعه ها دانشجویان مومن و متعهد و متخصص تربیت شده و و وارد کارزار انقلاب شدند. اما از همان زمانها این پویایی و نشاط و جوانی جنبش دانشجویی مورد سوء استفاده اشخاص و جریانات مغرض و سودجو قرار میگرفت و سعی داشتند از طریق جنبش ها و تشکل های دانشجویی روزنه نفوذی به بدنه دانشجویی پیدا کرده و از آنها به عنوان پلکانی برای رسیدن به اهداف سیاسی و جناحی خود استفاده کنند.

 اما نکته تاسف بار در این زمینه غفلت عمدی یا سهوی سردمداران مسئولین تشکل های دانشجویی و گاها دست به یکی شدن آنان با سران احزاب میباشد که خودشان و برخی دانشجویان با شعار ها و وعده های توخالی پول و مقام و ... در میدان بازی این احزاب بازی کرده و هر طورکه آنها بخواهند میرقصند؛ غافل از آنکه این اقدامات و همسویی آنها چه هزینه اسف بار مادی و معنوی برای هم دانشگاهیان آنان دارد.

 نظیر این اقدامات را در جریان نفوذ جریانات چریکی ضد انقلاب در داخل دانشگاه شاهد بودیم که از دانشگاه به عنوان پادگان رزمی و اسلحه خانه استفاده میکردند و چه جوانان بیگناه بیشماری توسط آنان شهید و زخمی شده اند؛ و چه قبل از انقلاب که محفل عرض اندام جریانات چپ و راست و ضد اسلامی و... بود و گاها دانشجویان در اثر شور جوانی و تعصب عقیده و البته تحریک سران احزاب به درگیری های فیزیکی و غیر فیزیکی میپرداختند و نقش بلندگوی احزاب را بازی میکردند.

در این راستا جریانات سیاسی بعد انقلاب هموراه در جهت استفاده از ظرفیت بالای دانشگاه بوده و با ایجاد تشکل های وابسته در تلاش برای تسلط بر فضای دانشگاهی بودند؛ همچنانکه در ایام انتخابات اوج تکاپو و فعالیت آنان را شاهد هستیم که تاریخ انتخابات چند دهه اخیر هم دال بر اهمیت این موضوع میباشد.

اما سؤال مهمی که وجود دارد این است که آیا آرمان خواهی و مطالبه گری با ایجاد و ابستگی به جریانات و اشخاص سیاسی  امکان پذیر است؟ هزینه هایی گزافی که جنبش دانشجویی طی سالیان اخیر به خود دیده گواهی بر این موضوع است که تا زمانی که وامدار احزاب و اشخاص باشند نخواهند توانست رسالت دانشجویی خود را ایفا کنند و خواسته یا ناخواسته باید در حکم پیاده نظام احزاب باشند.

دانشجوی حزب الهی نباید مطالبات مقام معظم رهبری یادشان رود؛ ایشان بارها تاکید داشتند که نگذارید دانشگاه جولانگاه و مامن احزاب و اشخاص و جریانات سیاسی شود. ایشان معیار و ملاک سیاست زدگی و وامدار احزاب شدن را بارها اعلام کردند و از آن برحذر داشتند.

دانشجوی حزب الهی نباید اجازه دهند روحیه عدالت خواهی از متن تشکل های اسلامی رخ بربندد؛ آنهم تنها به خاطر حمایت مقطعی از جریانات و اشخاص سیاسی. اکنون که به دم دمای انتخابات ریاست جمهوری نزدیک میشویم بار دیگر تنور فعایت های سیاسی دانشگاه فعال شده و دوباره دست و پا زدن های احزاب چپ و راست برای پیدا کردن جای پا در بین تشکل ها شدت یافته است. امیدواریم تشکل های حزب الهی و انقلابی و در کل تشکل های دغدغه مند و فعال باید اینبار گوش به زنگ بوده و اجازه ندهند اشخاص یا جریانات اصلاح طلب و اصولگرا و... از آنها سوء استفاده کنند.

امیدواریم رهبران تشکل های دانشجویی یادشان نرود که دانشجویان به عنوان افسران جنگ نرم باید در تمام مقاطع و مخصوصا این برهه حساس انتخابات گوش به فرمان ولی باشند و معیارها در انتخاب کاندیدا ملاکهای رهبر باشد و گول رنگ عوض کردن و ظاهرسازی انقلابی برخی اشخاص را نخورند.

انتهای پیام/م