به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از هنرما، سر و صدای مهیب و رفت و آمد، دویدن عماد به سمت در و خبرِ ترک برداشتن ساختمان و احتمال فروریختن، دویدن ساکنان ساختمان به سمت بیرون خانه و کمک عماد به پسر معلول همسایه ورودی جذاب و مناسبی برای آخرین ساخته فرهادی که سر و صدای زیادی به پا کرده و دو جایزه برای سینمای ایران به همراه داشته است.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, هنرما,فروشنده فیلم خوبی است به لحاظ بازی ها و یکدستی و باورپذیری آن ها اما به لحاظ پردازش و جذابیت گره های داستانی با فیلمی به قوت جدایی نادر از سیمین و یا درباره الی مواجه نیستیم، اگرچه هریک از این آثار فرهادی به لحاظ محتوایی به صورت جداگانه ای قابل بحث هستند.
,در فروشنده واقعه جای واقعیت را می گیرد و اتفاقی خاص و استثایی، با نظمی مصنوعی و ملال آور پرورده می شود، اینکه پیرمرد ۶۰-۷۰ ساله ای که با سیلی عماد تا مرگ پیش میرود مرتکب عمل تجاوز و یا تعارض بشود، برای مخاطب قابل پذیرش نیست و به جای خلق شگفتی و جذابیت باعث مقابله ذهنی مخاطب و داستان می شود.
,از سوی دیگر نماد پردازی های فراوان فیلم مقصود کارگردان را فاش می کنند، از دیوار ترک خورده خانه بر اثر گود برداری درساختمان کناری و ترک بزرگ بالای تخت در اتاق رعنا و عماد تا پوشش چادر همسر پیرمرد.
,نکته دیگر تعلیق عجیب و غریب موجود در فیلم است که گاه اجازه همراهی با داستان را به مخاطب نمی دهد اینکه مشخص نمی شود که پیرمرد مرتکب تجاوز شده و یا صرفا تعرضی به حریم خصوصی رعنا داشته مدام ذهن مخاطب را به خد مشغول کرده چرا که همانقدر که نشانه هایی برای انجام شدن تجاوز وجود دارد-مانند پول های روی کمد اتاق رعنا و جمله سنگین که رعنا پس از حادثه که آرزوی مرگ می کند- شواهدی هم حاکی از این است که اتفاق تعرضی به حریم رعنا بوده که با وسوسه شدن پیرمرد انجام شده و سریع هم به پایان رسیده است.
,بنظر می رسد کارگردان هم به پیرمرد حق می دهد و هم به عماد – و بیشتر به پیرمرد که با عبارت “ببخشید” کار خود را توجیح می کند- همین نسبی گرایی مخاطب را درگیر و او را آزرده می کند در هر صورت مهم ترین نکته در فیلم فروشنده خلق موقعیت استثنایی و تبدیل آن به بخشی از زندگی روزمره است که همراه می شود با طعن و کنایه های بی حاصل سیاسی و اجتماعی کاراکترهای فیلم.
,اگرچه کسب جوایز بین المللی توسط فروشنده برای سینمای ایران اتفاق خوبی است –که البته در این مورد بایست نقش سیاست های جشنواره ای و جشنواره های سیاسی را هم اگرنه صد در صد، لا اقل ۵۰ درصد لحاظ کرد- اما ذوق زدگی بیش از اندازه و نگاه دوختن به دستهای آن سوی آب برای کف زدن و یا تخطئه کردن یک اثر ساده لوحانه بنظر می رسد که فروش میلیاردی فیلم فرهادی در ۵ روز اول اکران گویای این رویکرد در سینمای ماست .
,در نهایت نگاه به مقاصد و غایات، برای ارزیابی آثار هنری و فرهنگی بهترین و نزدیک ترین ملاک به نام ارزشی ماست که امروز جای آن در محافل فرهنگی به شدت خالی است چرا که به گفته سید شهیدان اهل قلم : «واقعیت سینمایی «مصنوع فیلمساز» است و با عنایت به پیام و محتوا و غایات و سرنوشت واحدی شکل گرفته‌اند که فیلم بدان منتهی خواهد شد. تکلیف نهایی را «غایات فیلمساز» تعیین می‌کند و بنابراین، همه چیز ـ زمان و مکان، حرکات و روحیات پرسوناژها و … حتی طول پلان‌ها ـ با توجه به صورت آرمانی فیلم آنچنان که مورد نظر فیلمساز است، از سرنوشت واحدی تبعیت خواهد کرد.»
,پریسا عابدی
,انتهای پیام/
]
ارسال دیدگاه