به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا به نقل از آناج، با هر عقربه‌ای که به سمت جلو می‌چرخد، فضای کشور نیز انتخاباتی‌تر می‌شود و مسئولین افاضاتی را به تصویر می‌کشند که در نوع خود مخاطب‌پسند و زیباست. وزیر کار پشت تریبون می‌رود و با بیاناتی آمیخته به بغض از دردهای مردم می‌گوید و در کیلومترها آن‌طرف‌تر وزیر کشور در تبریز از ظلمی که در حقِ روستائیان شده است سخن می‌گوید.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, آناج,رئیس جمهور در مراسمات مختلف پشت تریبون می‌رود و یک‌به‌یک مشکلات را می‌شمارد و از وضعیت حاکم بر کشور انتقاد می‌کند اما هیچکدام از این مسئولین به این نکته اشاره نمی‌کنند که چه کسی باید این معضلات را رفع نماید و بر دردها پایان دهد.
,در این چند ماه باقیمانده به انتخابات ریاست جمهوری، یکایک مسئولین دولت یازدهم در مقامِ کاندیدا حاضر شده‌اند و در اظهاراتی کاملا کارشناسی مسایلی را به بوته‌ی نقد می‌کشند که خود در ایجاد آن سهیم‌اند. در این سناریو برنامه‌ریزی شده مقامات دولتی تنها چیزی که برای رفع معضلات طرح شده ارائه نمی‌کنند، برنامه است اما با این حال حامیان روحانی ترجیح می‌دهند با ادامه‌ی این رویه به مردم بگویند "ما مشکلات را می‌دانیم اما چون کاری از دستمان بر نمی‌آید، همدردی می‌کنیم تا ثابت کنیم در غم شما شریکیم!"
,پروژه‌ی همدردی انتخاباتی با مردم در کلامی مبرهن به این معناست که روحانی در مراسم روز پزشک حاضر می‌شود و از بروکراسی حاکم بر ادارات دولتی انتقاد می‌کند لکن پاسخ سوال «چه کسی این بروکراسی را به وجود آورده است» را نمی‌دهد و مردم را در شگفت فرو می‌برد.
,رئیس جمهوری که تا این حد از بالاوپایین شدن شهروندان در این اداره و آن اداره می‌نالد چرا این موضوع را در سال آخر عمر دولت مطرح می‌کند، آیا تا سه سال قبل هیچ‌گونه بروکراسی در ادارات وجود نداشت و مراجعین از این اتاق به آن اتاق نمی‌رفتند؟
,علی‌ایحال از شواهد پیداست، میزگرد انتخاباتی دولت برنامه‌های زیادی را برای انتخاباتی کردن زودهنگام ایرانِ سیاسی دارد و مقرر شده از تریبون‌هایی که در اختیار مسئولین قرار می‌گیرد نهایت بهره‌برداری صورت گیرد. در این بازی جدید، از رئیس جمهور گرفته تا بخشدار، در نقش کاندیدا ظاهر می‌شوند و چیزهایی را می‌گویند که مردم می‌خواهند بشنوند. این همان ماجرای چماق و هویج به سبک اعتدالیون است و نه باید آن را جوّ پوپولیستی نامید!
]
ارسال دیدگاه