مهاجرت عاشقانه مادر افغان به ایران برای دیدار فرزند شهیدش

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛به نقل از چشم برخوار،محمدجمعه رسولی اولین شهید مدافع حرم شهرستان برخوار است، شهیدی که مدال نوکری حضرت زینب (س) را بر گردن برخوار آویخت.

شهیدی از تیپ فاطمیون، از کشور افغانستان، شهیدی که نامش مهر افتخاری شد بر سر در شهادت شهرستان برخوار و پیکر او به عنوان اولین شهید مدافع حرم شهرستان برخوار در ۱۱اردیبهشت ماه ۹۳ پس از تشییع باشکوه مردم برخوار و جمعی از هم وطنان افغانستانی او در جوار سیدالکریم امامزاده ابراهیم بن موسی بن جعفر و قبور مطهر شهدا آرام گرفت.

طوطی خانم با بالهای مادرانه اش پرواز کرد و بخاطر محمدش روانه ایران شد.جمعی از هموطنان محمدجمعه، جمعی از مردم ایران و مسئول لشگر فاطمیون در استان اصفهان به استقبال این مادر رفتند، مادری که آمد تا مزار فرزند شهیدش را در آغوش بگیرد.

محمد جمعه! از این پس مثل بقیه پسران مادری، مادرت قرار است پنج شنبه هایش را سر مزارت با یادت سر کند… انتظار جدایی مادر و پسر به سر رسید و محمد جمعه از گمنامی در آمد.
انتظار مادر، انتظار سختی بود در حدی که مادر را سالیان سال پیر کرده بود.

مادری که مدام از گل پسرش می گفت، می گفت محمدم! گل باغم بود، امیدم بود ولی هرگز ناامیدم نکرد و مهمان سفره حضرت زینب (س) شد، از آن زمانی می گفت که محمد اسرار به آمدن به ایران می گرده و عاطفه مادری طوطی خانم نمی گذاشته محمد به ایران بیاید ولی در یک لحظه نظر طوطی خانم عوض شد، زمانی که نمیخواست حادثه تلخ تاریخ باز تکرار شود و حضرت زینب (س) دوباره به اسارت برود و این شد که راضی به رضای خدا شد و محمدش را قربانی راه حضرت زینب (س) کرد ..
می گفت: «میخوام برم بشم فدای زینب یه عمر که شنیدم از غمای زینب
همیشه نون و نمک سفرش رو خوردم حالا باید بشم سپر بلای زینب
نمردم که ذره ای با ساحت بی بی بشه اهانت پا به رکاب زینبم تا مقصد شهادت
محاله دختر علی بازم بره اسارت»

وقتی مادر محمد عکس پسرش را در آغوش گرفت خیلی آرام شد ولی یک چیز آزارش می داد؛ آن هم نبود همسری مهربان بود که با هم محمد را از زیر قرآن روانه کرده بودند اما حالا مادر یک تنه باید نبود محمدش را به دوش بکشد.
آرامشی در چهره طوطی خانم بود، گریه هایی که از چشمانش می لغزید و به روی گونه هایش می ریخت و او از فرصت استفاده می کرد و آن اشک ها را به قبر محمدش می پاشید، دلیل این کارش را خودش می دانست. اشک چشمان این مادر قیمت کیمیا دارد، اما عشق قیمت ندارد…

با توجه به تاکیدات رهبر معظم انقلاب در خصوص خانواده های معظم شهدای لشکر فاطمیون و تلاش برخی از افراد برای انتقال خانواده شهید محمدجمعه رسولی به کشور ایران، سرانجام این خانواده راهی ایران شدند.
خانواده شهید رسولی در یکی از روستاهای شهر غزنی از توابع کشور افغانستان ساکن بودند و در حال حاضر مهمان خانه یکی از اقوام خود در ایران هستند تا به همت مردم و خیرین برای این خانواده مکانی برای سکونت تهیه و آماده شود.

انتهای پیام/گ