به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از پهره؛ پول و درآمد یکی از سوژه های داغ و مشترک این روزهای خانواده های مرفح و کم درآمد است. اما این که چقدر از این سوژه مشترک؛ رفاه مشترک را برای اقشار بالا و پایین جامعه فراهم آورده است؛ سوالی است که نگفته به عینه مشهود است.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, پهره؛,عباس که کارمند قراردادی یکی از ادارات این شهرستان است به خبرنگار ما می گوید: کارمند قراردادی هستم و در چهار ماه تابستان بیکارم و برای هزینه مخارج زندگی حقوقی را دریافت نمی کنم و به ناچار با مسافرکشی در روزهای داغ تابستان روزگار می گذرانم.
,او می گوید: از اوضاع بد مالی اش به تنگ آمده است؛ چرا که تهیه کردن کوچک ترین خواسته و نیاز خانواده اش را به سختی فراهم می کنم.
,عباس می گوید: آقای روحانی من با سه فرزند و همسرم در ایام بیکاری چهار ماه تابستان؛ با سیلی صورتمان را سرخ داریم و این ها را مدیون حمایت های شما از قشرهای کم درآمد هستیم.
,مراد و مادرش هر دو در یک فروشگاه فروش پوشاک کار می کنند، مراد مدرک لیسانس حسابداری دارد و ازدواج کرده و برای امرار معاش همراه مادرش در مغازه ای که از پدر خانواده به ارث رسیده است کار می کنند، خانم اربابی مادر مراد به خبرنگار ما می گوید: پنج سال است که بعد از فوت همسرم؛ به اصطلاح من چرخ اقتصاد خانواده را می چرخانم؛ اما متأسفانه قاچاق فراوان پوشاک در کشور باعث شده در کنار کسادی بازار؛ نتوانم چک هایم را وصول کنم و هر لحظه در انتظار یک اتفاق بد هستم و اگر آقای روحانی ناراحت نشوند من و خانواده ام انتظار به پایان رسیدن مدت ریاست جمهوریشان هستیم.
,او می گوید: هیچ کدام از وعده هایی که رئیس جمهور به ما داد؛ تغییری را برای اقشار کم درآمد نداشت بلکه به جای آن شرایط بهتری را برای گردن کلفتان و نجومی بگیران خدا نشناس فراهم کرد.
,مراد هم که از ناراحتی مادرش به شدت به هم ریخته است به ما گفت: من و خانواده ام مذهبی هستیم و آرزویمان پیشرفت کشور در همه زمینه هاست اما متأسفانه علی رغم صبر و بردباری که مردم به احترام رهبری از خود نشان می دهند؛ انگار دولت تنها خزینه ای برای مرفحان کشور شده است چرا که تا به الان هیچ اقدام جدی را در مبارزه با قاچاق؛ برخورد با مفاسد اقتصادی، وام ازدواج، مسکن مهر، بازگشت عزت به پاسپورت ایرانی، رفاه نسبی مردم ندیده ایم و اتفاقا در نقطه مقابل آن فقط تنها چیزی که فکر و ذکر دولت شده است برجام است و برجام.
,شهرام تازه با همسرش عقد کرده است؛ او به خبرنگار ما می گوید: هنوز وام ازدواج را دریافت نکرده ام و امیدی هم به خانه دار شدن ندارم.
,او می گوید: امیدوارم با اندک درآمدی که از کارخانه آجرپزی در می آورم بتوانم بعد از ازدواج همسرم را در خانه مستأجری مستقر کنم.
,در محمد هم یکی از کارگران اخراجی کارخانه نساجی بافت بلوچ ایرانشهر بوده است؛ او می گوید: اکنون کارگر ساختمان هستم و هر روز صبح زود به جمع کارگران میدانی می پیوندم.
,او در ادامه می گوید: با نزول کارخانه تعداد زیادی از کارگران از کار بیکار شدند هر چند که این روزها این کارخانه با توجهات رهبری دوباره سرپا شده است اما در حال حاضر تنها به 200 نفر نیرو نیاز دارند.
,در محمد می گوید: امیدوارم با زحماتی که برای فرزندان محصلم می کشم؛ حداقل آنها بتوانند با مشغول شدن در حرفه ای آبرومند؛ سرشان را جلوی فرزندانشان بلند کنند.
,انتهای پیام/م
]
ارسال دیدگاه