به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از پیام جغتای، هگامی که خداوند بره بریان(شیشلیک) را برای اشراف و امراء آفرید، کمه جوش را هم برای فقراء و رعیت خلق کرد و نان و پنیر را قوت بازویشان قرار داد. اما همراه بره بریان و شیشلیک شکم پروری و بی حیایی و غفلت و تکبر و شهوت و… را و همراه کمه جوش و نان و پنیر نعمت بندگی و شکرگزاری و خشوع و غیرت را عطا نمود.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, پیام جغتای,مگر نه اینکه امیر مومنان علی(ع) فخر اولیاء و حیدر کرار علی بن ابی طالب غذای و لباسی بهره می بردند که فقیر ترین مردم آن را در اختیار داشتند و بر مرکبی سوار می شدند که در دسترس عام ترین مسلمین بود و زین یراق اسبش نیز همانند فقرا ساده و بی تجمل بود و عمق حساسیتشان در بهره گیری از امکانات بیت المال تا جایی بود که در هنگام انجام امور شخصی، حتی شمع بیت المال را نیز خاموش می کردند؟
,همین حاکم بی ادعا و مدبر، همین مخزن علم الهی و همین همنشین بی نوایان و بیچارگان فرمود: هیچ ثروتی انباشته نمی شود مگر اینکه حق مظلومی پایمال گردد و این نه به آن معناست که ثروتمندی از دیوار فقرا بالا برود، نه! کافی است تا دستش بی جیبش نرود و حق نیازمندان جامعه همچون خمس و زکات و دیگر وجوهات شرعی را نپردازد.
,مگر نه اینکه امام معصوم فرمود: “اگر شکم سیر بر بستر بگذارید در حالی که همسایه شما گرسنه باشد، مسلمان نیستید” و این در حالی است که حتی اگر روزی شما حلال هم باشد و پرخوری کنید و مادام شکمهایتان از غذا و گوشت انباشته باشد، روحتان سنگین شده و عقلتان زایل شده و شهوات بر شما غلبه میکند.
,در روزگار فعلی کشور و سایر جوامع بشری که تضاد طبقاتی و فقر و تجمل هردو به اوج خود رسیده اند، گروه اندکی حقوق های چندصد میلیونی دریافت می کنند و گروه دیگر به نان شبشان محتاج اند، فردی هم سر و کله اش پیدا می شود و به شیشلیک خوری و داشتن ماشین آخرین مدل افتخار می کند.
,این به چه معناست؟ و چه بازتابی در بین افکار عمومی جامعه پیدا می کند؟ در حالی که به رخ کشیدن تجمل و دادن پز داشته های مادی در برابر پیرزن ها و پیرمردهای کشاورز روستایی که گاه به همان نان و پنیر وکمه جوش هم محتاج می شوند، از خصوصیات فرعونیان است.
,هنوز یادم نرفته است: که در دبستان از قول امام راحل(ره) می خواندم: “ما نان و پنیر خودمان را می خوریم و دست به سوی آمریکا دراز نمی کنیم” و حالا که بره بریان خوری و حقوق های چند صد میلیونی بعضی از مسولان را می بینم، تازه می فهمم: که چرا مجبور شدیم بعد از ۳۷ سال، دستمان را به سوی آمریکا دراز کنیم!
,خدا خیرت دهد آقای فرماندار ورامین که با مردانگی و اعترافت به ما فهماندی: ما دیگر نمی توانیم نان و پنیر بخوریم و به خوردن کباب و شیشلیک عادت کرده ایم، و همین خوی و خصلت هم کار دستمان داد و حالا مجبوریم که خیلی از آرمان هایمان را زیر پایمان بگذاریم.
,انقلاب و نظام که تا اینجای راهش را با خون شهدایی پیموده است که عادتی به خوردن غذاهای اشرافی و سوار شدن بر ماشین های آخرین مدل نداشتند و قوت غالبشان نان و پنیر و کمه جوش بود چرا که با پرخوری و لقمه حرام نمی شود که به اسلام خدمت کرد.
,کلام آخر: خدایا تو خود شاهد باش که این نظام از روزی که در زیر لوای امام علوی خویش قیام کرد و انقلابش را بنا کرد، لحظه ای از آرمانهای خود که برخواسته از عدالت علوی و کمک به مستضعفان عالم است پای پس نمی کشد و هرگز به خاطر دستیازی عده ای اندک به بیت المال دست از حمایت خود از رهبر و ولی امر خود برنمی دارد، پس باشد که در روز رستاخیز، تو خود به دادمان برسی.
,یادداشت/ ابراهیم حامدی نیا
,انتهای پیام/رض
]
ارسال دیدگاه