به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ یادداشت اختصاصی مرآت - هشتم شهریور 1360 یادآور جنایت وحشیانه منافقین کوردل در انفجار دفتر نخست وزیری و شهادت یاران مخلص و محبوب امام راحل عظیم الشان(ره)، شاهدان آسمانی؛ محمدعلی رجایی "رئیس جمهور مکتبی" و حجت الاسلام دکتر محمدجواد باهنر "نخست وزیر انقلابی" است.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, مرآت,
اقدام تروریستی منافقان، یکی از هزاران خیانت آشکار گروهک ضد خلق به ایران و اسلام بود که دو طلایه دار سپاه توحید را از ملتی آزاده ستاند و لکه ننگی ابدی بر دامان خط نفاق و استکبار جهانی نشاند.
شهیدان رجایی و باهنر، الگوی همیشه جاوید کارگزاران خادم نظام اسلامی اند و نمادی ماندگار از مسئولانی مردمی که همه توان و همت شان را در راستای رفع فقر از زندگی محرومان به کار بستند و یادگارهای ارزنده ای از نگاه بلند و منش والای خود بجای گذاشتند.
,
آنها با تمام وجود محرومیت ها را لمس کرده بودند و وقتی به مناصب قدرت رسیدند؛ از این فرصت حکمرانی جهت جلب رضایت حق تعالی و انجام وظیفه در قبال بندگان خدا، به غایت بهره بردند.
,سیری در زندگانی این بزرگان نهضت، مثال های فراوانی از زهد، تقوا، اخلاق و انصاف را پیش روی ما می نهد. درس هایی که بیش و پیش از عوام، بار مسئولیت مقامات اجرایی، قضایی و تقنینی کشور را سنگین می کند و فردای قیامت، معیاری برای ارزیابی نقاط قوت و ضعف آنان می شود.
,کثیری از نویسندگان و خطبای محترم طی افزون بر سه دهه اخیر پیرامون جوانب مختلف سلوک ممتاز شهید رجایی و شهید باهنر، به طرح دیدگاه ها و نظرات پرداختند و نکته مشترکی که در اکثر قریب به اتفاق مطالب نقل شده، وجود داشت؛ تاکید بر ساده زیستی و پرهیز از تجمل گرایی آن طائران قدسی است که امیدواریم همواره مصدر توجه دولتمردان ما باشد و هیچگاه مورد غفلت و نسیان واقع نگردد.
,به زعم نگارنده؛ اگر بخواهیم علت العلل برخی نابسامانی های اجتماعی، فرهنگی و اقتصادی را بیان کنیم؛ بخش عمده ای از عوارض و آسیب های مذکور منشاء در فاصله گرفتن سبک زندگی بعضی خواص از ارزش های متبلور در حیات تابناک آقایان رجایی و باهنر دارد. آن آموزه ها، تنها نقل داستان خوبی های دو شاگرد ممتاز مکتب امام نیست که باید در لا به لای صفحات تاریخ مطالعه نمود، بلکه معارف ناب و مولفه های اصلی حاکمیت مطلوب انقلاب اسلامی را تشکیل می دهند و البته ملاک ارزشیابی کارنامه عملکرد مدیران خواهند بود.
,شهاب الدین بنائیان
]
ارسال دیدگاه