به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از زنان کویر از زمانی که تکنولوژی پا به عرصه ی ظهور گذاشت بسیاری از واقعیت های جامعه از جمله خانواه ها را به چالش کشاند، به نوعی می توان گفت احترام به بزرگتر خانواده و تفاوت سنی و اعتقادی میان اعضای خانواده با ظهور تکنولوژی شکسته شد.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, زنان کویر,دنیای امروز در حال پیشرفت است، آن هم لحظه به لحظه، بنابراین والدین از بچه هایشان دورتر و دورتر می شوند و شکاف بین نسل ها عمیق تر خواهدشد.
,برای مثال اگر در گذشته اختلاف سنی میان فرزند و والدین پانزده سال بود وجود تکنولوژی های پیشرفته این امر را سبب شده تا اختلاف سنی دو چندان به نظر برسد و سبب ظهور شکافی عمیق میان والدین و فرزندان می شود، وقتی این شکاف ایجاد شد، دیگر والدین نمی توانند یا کمتر می توانند روی فرزند خود کنترل داشته باشند.
,گاهی هم والدین انرژی لازم را برای همراهی با فرزندشان ندارند و دیگر همدلی و همزبانی بین اعضای خانواده نیست و همین موضوع روابط را سرد می کند.
,« تفاوت» کلمه ای است که باید نسبت به آن بیشتر اندیشه کرد؛ تفاوت میان زن و شوهر، والدین، فرزندان و در آخر تفاوت میان نسل ها همه و همه ناشی از اختلاف نظرها است، نظرات و باورهایی که افراد در جایگاه های مختلف و دوران های متفاوت بدان رسیده اند و اکنون در یک خانواده به صورت اختلاف نظر خودش را نشان می دهد.
,اختلاف‌نظر در خانواده میان والدین و فرزندان، پدیده‌ای است که اکنون بیش از پیش بین خانواده‌های ایرانی شایع شده و ریشه در همین تفاوت‌ها دارد. تفاوت‌هایی که باعث می‌شود والدین و فرزندانشان بر سر مسائل مختلف با هم اختلاف نظر پیدا کنند و این‌چنین ساختار خانواده‌ها دستخوش تضعیف و تنش شود.
,اگر به مساله دقیق‌تر بنگریم، اختلاف نظر میان والدین و فرزندان جوان، امری عادی و طبیعی است. والدین متعلق به یک نسل و فرزندان متعلق به نسلی دیگرند و این تفاوت نسل‌ها، ناگزیر ویژگی‌های فردی متفاوتی برای آنان رقم زده است. پدر و مادر در دوره و زمانه‌ای رشد کرده‌اند که ارزش‌های اجتماعی و تعاریف مربوط به بسیاری از مفاهیم به طور کلی با آنچه امروز در جامعه جریان دارد، متفاوت بوده است.
,شاید فاصله سنی میان دو نسل چندان به چشم نیاید، اما باید این واقعیت را پذیرفت که اوضاع به کلی دگرگون شده است. در چنین شرایطی این انتظار والدین از فرزندان جوان یا فرزندان از پدر و مادرهاشان که طرف مقابل به‌طور کامل همچون آنها بیندیشد و رفتار کند، چشمداشتی غیرمنطقی و غیر واقعی است. واقعیت آن است که فرزندانمان با ما متفاوتند، همان‌طور که پدران و مادرانمان با ما فرق دارند و ما قادر نیستیم افکار و ارزش‌ها و اعتقادات نسل قبلی یا بعدی خود را در خانواده تغییر دهیم. اگر بپذیریم که اختلاف‌نظر میان والدین و فرزندان بر سر مسائل مختلف نتیجه همین تفاوت‌های فردی و نسلی است، شاید تحمل و صبوری در برابر این اختلاف نظرها آسان‌تر شود.
,بهترین راه حل را شاید در برقرار تعامل و رابطه ی میان والدین و فرزندان می توان جستجو کرد و قطع رابطه ی میان اعضای خانواده تیشه ای است به روابطی که می توانست بسیار راهگشا باشد به واقع در روابط والدین و فرزندان شاید هیچ پدیده‌ای آسیب‌زننده‌تر از قطع رابطه و عمیق شدن فاصله میان جوانان و والدینشان نباشد. با قهر کردن و فاصله گرفتن از دیگری، اختلاف نظرها هرگز رفع نخواهند شد، بلکه دامنه تضاد ناشی از آنها هر روز بیش از پیش گسترش خواهد یافت.
,نباید فراموش کنیم که اعضای خانواده، هر یک با دیگری تفاوت دارند، پس بکوشیم در حد توانمان این تفاوت‌ها را بپذیریم و مواظب باشیم تفاوت‌هایمان با دیگر اعضای خانواده باعث آسیب به کل نظام خانوادگی نشود. هنگام بروز اختلاف نظر در خانواده، صبور باشیم و از طریق گفت‌وگوی مسالمت‌آمیز و منطقی دیدگاهمان را با طرف مقابل در میان بگذاریم و از همه مهمتر این‌که بدانیم خانواده با فداکاری اعضایش نسبت به هم تداوم پیدا می‌کند، گاهی فداکارانه نظر مشروع دیگر اعضای خانواده را بپذیریم. این ایثارهای کوچک و بزرگ زندگی را به کام همه اعضای خانواده، از جمله خود ما، شیرین‌تر خواهد کرد.
,اعظم پسند
,انتهای پیام/
,
ارسال دیدگاه